ödünç verilen kitabın bir türlü geri gelmemesi

başına gelinmesi istenilmeyen bir durum.
kitaba para vermemek için kiminin kullandığı bir yöntem(maddi sıkıntısı olanları kastetmiyorum.)

az önce kardeşim benim kendi paramla aldığım kitaplarımı okumak istediğini söyledi. ben kitaplarımı kimseye vermem. kapağı kırılmasın diye kapağını tamamıyla açıp okumam bile. yarım açar, boynum tutulsa da öyle okurum.
kitaplarda sevdiğim cümlelerin altını çizmem . defterim var. oraya not alırım. kardeşim benim tam tersim. kendi kitaplarını varken benimkilere göz dikmiş.

kitabımı vermemekte haklıyım. yalnız hakaret işittim. gücüme gitti. insan ablasına sırf kitabı vermedi diye söver mi? cık cık cık.

çok ayıp.

bir yaştan sonra umrumda bile olmuyor.
en azından birine kitap kazandırmış oldum der geçerim. okuduğum kitaplar nereye gitsem peşimde olduğu için ben okuduktan sonra matbuat olarak nerede ve kimde olduğunun benim için artık hiçbir önemi yok.

eskiden çok başıma gelirdi vermemeye başladım ha olur da verirsem ve getirmezse parasını isterim. o kadar mallığın da bir bedeli olmalı bence.

sırf bu yüzden ödünç verdiğim kişinin evine gitmiştim kitabı geri almak için.

hiçbir şeyimi ödünç vermem, eşyalarım çok kıymetli. hediye ederim ama ödünç asla.

kıl olduğum şey. böyle insanlara borç da verilmez, oturup kalkılmaz da... her türlü sadakatini sorgularım.

kitap ödünç verince aslında o kitabı hediye ettiğinizi bilirsiniz. yazılı olmayan kurallardan.

dost bildim de ödünç verdim
yazıktır faydalansın dedim
okuyup hemen getirecektin
oyaladın beni, engelledim seni

iyilik yap denize at derler
iyilikten maraz doğarmış meğer
hiç sallanma umrumda değil memeler,
kitabı getirme geri, affetmem seni

buradan o ayşe denen karıya şiirimdir. ben zaten aynı kitabın yenisini aldım. hem de kıydım paraya ciltli üstelik. ayrıca yeni bulduğun çocuk maymun gibi. veterinere götür de tüylerini kessinler. hahayt.

okumadığın kitabını ödünç verme. tekrar okumayı düşündüğün kitabını ödünç verme. verdiysen ağlama.

hiç hoşlanmam kitap gaspından.
birine kitap ödünç vereceksem de burnundan getiririm.
"muhakkak geri getir", "üstüne bir şey dökme" vs. insanda keyif meyif bırakmam. daha da istemez yüzü olan benden kitap.

siz de ısrarla geri isteyiniz.

istifçiliğin alemi yok. özel baskı, yazar imzalı falan değilse kitap tutmaya değmez. #2363475

alah alsın yeter ki okusun.

siz bu işi oyun sanıyorsunuz heralde?

şu an kitaplarima aşırı bağlıyım maalesef. birine kitap verince geri gelmezse makul bir süre sonra geri istiyorum utanmadan... her bağlılık gibi bu da bir yük olmaya başlayacak bir yerden sonra ve onun delirmesi geldiğinde hepsini bağışlayacağım bir yerlere biliyorum.

arkadaşım kitabımı ödünç aldığında üniversitedeydi. mezun oldu, tusu kazandı, atandı, evlendi, çocuğu oldu ve sanırım iki ay geçti doğumdan itibaren. öyle bir geri gelmemek.

t/ ödünç verilen kitabın küsüp geri gelmemesi durumu.



eskiden umrumdaydı, artık değil. yeter ki okusunlar, geri gelmese de olur. ben zaten kafamda o kitapla yaşıyorum. sayfalar gelmese de olur.

kitabı ödünç verdiğiniz kişi emin biriyse yıllar sonrada olsa o kitap gelecektir. sevdiğim bir arkadaşıma ödünç verdiğim ve sadece tek baskısı olan ikincisini bulunamadığı kitabı kaybetmişti. 15 yıl geçti üzerinden ve geçen hafta beni aradı. kitap verdiğim kitap olmamakla beraber aynısını bulmuş. beni çok mutlu ettin dostum

kitap ödünç vermeyi ortaokul başlarında bıraktığım için uzun zamandır karşılaşmadığım sinir bozucu durumdur. belki de ödünç verdiğim kişilerin aslında çocuk olmasının da etkisi vardır bu kötü hatıralarda ama olsun no ödünç no pişmanlık.

verdim diyelim üstünden bir ay geçti sonra nasıl geri kendi kitabımı getirmesini söyleyebilirim sorunsalı