ödünç verilen kitabın bir türlü geri gelmemesi

kibarca ayıptır, kabaca şeref yoksunluğudur. bakayım kim bu şeref yoksunu. aa benmişim.
eski bir arkadaşımın kitabı var bende ve kendisine uzun zamandır ulaştıramadım. aslında kitabı ben istememiştim bile. bir gün ondayken "çok iyi bu ya al oku" diye kendisi vermişti. sonra ben o kitabı daha bitirmeden biz bir kavga et. ama öyle böyle değil. engellemeli falan. o sinirle ilk günler kitabı en kötü ihtimalle kargoya verebilecekken yapmadım. başına da bir şey gelmesin diye kullanmadığım bir çekmeceye koydum ve unuttum. bu arada *arkadaşım şehir dışına taşındı. ortakta kim varsa irtibatı koptu. nice sonra kitap aklıma geldi ama kızın adresini bulamadım. gururdan kimseden de aramadım. kaldı öyle.
bazen uzun zaman aklıma gelmiyor ama bazen de gece uyumaya çalışırken bir anda aklıma geliyor ve içimi kemiriyor. millet uyurken aşna fişnesini düşünür, ben bir kitabı düşünüyorum. çok üzücü.

artık ödünç değil, hibe olduğunun kabullenilmesi gerektiği.

yaklaşık 6 ay önce birine üzerinde notlar aldığım bir kitabımı verdim. 6 ay sonunda kitabımı isteyince yurtta bıraktığını ve yurttan ayrıldığı için kitabın atıldığını söyledi(kyk yurdu). bir de gayet rahat bir tavırla neyse parası veririm dedi ??‍♀️ sanki o bana kitabın parasını verince kitaplığımdaki boşluk dolacak ya üzerinde aldığım notlar geri gelecek.

birisi size okusun, bilgi paylaşıldıkça güzeldir düşünceleri ile kitap veriyorsa lütfen sizde verilen kitaba saygı duyun. sizin için kitap çok önemli olmayabilir, bazılarımız için önemli.

o güzel kitaplar, o ödünç kelimesinden bihaber ellerde yitip gittiler. bu yüzden bütün kitaplarıma isim soyisim ve tarih yazıyorum. olur da bu hataya düşersem kitabı vermese bile kapağını her açtığında beni hatırlasın, vicdan azabı çeksin diye.

her iyi niyetli enayinin yaptığı ve mutsuz olduğu olaydır ,, kitap ödünç verilmez dersini alır ve olayı kapatırsınız ...
genelde " hocam benim kitap nerde kaldı " diye sorduğunuz ama " bitircem az kaldı " dan " sende malına ne kıskançsın' " a dönen cevaplardan.. aranın soğuması ve bir türlü gelmeyen kitaplar...
abi kitap benim ya ver kitabımı kurban olayımm .. parasını verem de getir şu kitabı ... canım kitaplarım açaba üşüyorlar mı , kimse yırttımı sayfalarınızı , eskitti mi kahpe güneş kapağınızı ,,, unutuldunuz mu ? tozlandınız mı ? raflar da ....... gözyaşım pıt.

kitapların üstünde bi alarm olsa da keşke vakti gelince arada ötse dursa, sahibini hatırlatmak için.

kitabı geri getirmeyen kişiye ölüme beslenen düşmanlığa sebep olur. ben ona düşman olacağıma ben kitabımı vermim o bana düşman olsun.

adamı dellendirir. özenip bezenip kitap biriktiriyorsun, ilerde kütüphane yaparım diye düşünüyorsun. birisi rica ediyor , kırmıyor ve veriyorsun bir kitabını. artık ümidi kesiyorsun ve bir daha vermiyorsun kimseye kitabını. (12 sene olmuş bu hatayı yapalı)

getirin artık kitabımı

artık mümkün olmayan olmayacak olan durumdur. #2118557 bizde böyle..

sadece berbat kitaplar okuyan 3.sınıf kitap fetişlerinin başına gelecek hadisedir..

defolu olarak geldi. buna da şükür.

birkaç fotoğraf çekip, üzerine çay döküp bırakmış arkadaş, sağ olsun...!

hiç unutmam lise yıllarında arkadaşıma bir kitap ödünç vermiştim. o da okuduktan sonra başka bir arkadaşına vermiş. kitabı verdiği arkadaşı da kitabı sevgilisine vermiş. kitap çocuğun sevgilisindeyken ayrılmışlar. ayrıldıkları için kitabı geri isteyememiş. o gün bugündür kimseye kitap ödünç vermem.

ben bunu kitaplara aşırı bağlılık olarak yorumluyorum. zaten neden ödünç verirsin ki. okumuşsam da şayet, karşımdaki insan okumak isterse hediye ederim. bir faydam olur. ödünç verme bana daha çok ben onunla bağlılık kurdum benim malım çok kıymetli gibi geliyor. kitaplarla bu kadar bağ kurmayı sağlıklı bulmuyorum. evde kitaplık kütüphane de sevmem. sürekli değiştirilip yeni kitaplar konulursa güzel olabilir. fakat okuduklarımı evde tutmak görüntü gibi geliyor. çünkü okumuşsun orada durup bekliyor sana seyir keyfi yaşatmaktan başka bir işe artık yaramıyor. okuduğum kitapları hediye etmeyi severim. biri bana ödünç kitap verse almam. kitaplar ulaşılmayacak kadar değerli değil bence. bir şekilde temin edebiliyorum. değiş tokuş yaparım ama ödünç alma verme garip geliyor. belediyenin kütüphanesi gibi kitap ödünç veriyorlar. bilgi birikimini sergilemek gibi geliyor kitapları inatla elimde tutmak. okuduklarını bir liste ile de kayıt altına alabilirsin. bir kitabı saklamam, inatla muhafaza etmem için imzalı olması veya bir anı değeri olması lazım. okurum bir başkası da okusun diye veririm. geri de istemem. bana saçma gelir. ödünç adı altında verilen kitabın geri gelmemesi de bence normal bir durum. beklemek hata zaten. geri isteyecek kadar değerli ise vermem ki.

sinirden kanı kasiklarina dolar insanın. bı keresinde akepeli pisliyin birine kasatura s*ks pozisyonlari kitabımı vermiş alana kadar neler çekmiştim. zorla aldım ama almaz olaydım, geldiğinde bütün sayfaları birbirine yabismisti kitabın. hofff!

üstüne çökmüşlerdir.

insanı ifrit eder.

ödünç verilen kitabı getirmeyen tipleri anlamak mümkün değil.
birisi senden kitap ister. istenen kitap belki zor bulunuyordur ya da isteyen kişinin ekonomik durumu iyi değildir.
sen iyilik olsun diye kitabı ödünç verirsin. o kitap asla geri gelmez.
genelde ödünç alan kişi o kitabı okumaz bile.
saçma bir durum. birisinden çöp alsam, gider geri veririm.

adı üstünde ödünç. geri verilmelidir. ben birisinden kitap aldığımda bunu sorumluluk bilip başına bir şey gelmeden kişiye geri teslim ederim. günümüzde her şeyin olduğu gibi kitaplarında fiyatları da arttı. sana onu okuman için verdiğimde en fazla birkaç ay sonra geri vermelisindir. lisede bu durumdan dolayı çok kitap kaptırdım. çok pişmanım...

e-book reader denen bir icad var asrın icadı. alın aldırın beyler boş verin kağıt kokusu fetişistliğini. o yüzden ebook reader ınız varsa, varsın getirmesin kitabını...