otuz yaşında hala ailesiyle yaşayan tip

layik cumhuriyet vatandaşıdır. iş bulamamıştır, ayrı bir eve taşınacak ve evlenecek gücü yokturdur, atanamamıştır, torpil yaptırmak ve yandaş olmak aşağılıklığına katılmıyordur.

ailesini sevdiği için iyi anlaştığı için yaşıyorsa gayet de normal bi durum. iş yeri ailesiyle aynı ilde ise gayet doğal karşılıyorum. bu ekonomide neden ayrı eve çıksın ki? ha ailesiyle anlaşamaz kendi düzenini kurmak ister ve ekonomisi el verir aynı mahallede de olsa ayrı eve çıkar o ayrı ama isteyerek güle oynaya ailesiyle yaşayan insanları sadece kıskanabilirim. tek başına yaşamaya istemek aslında biraz üzücü bi durum .

şahane bir hayatım var tavsiye ederim, bence çoğu insan beni kıskanıyordur.

aile bırakılıp gidilir mi?
aile aile kurunca bırakılır.

otuz yaşında ailesiyle yaşayanları aşağılayanlar henüz 30 yaşına gelmemiştir.

evet açık ara hayatının 29 senesini sigortalı olarak ise 12 senesini çöp etmiş tiptir.
hazmedemem böyle tipleri anlayış da gösteremem kimse kusura bakmasın.
hadi okudun diyelim la 7 senedir öyle ya da böyle maaş almışsın ne yaptın desem ee lazımdı harcadık, ihtiyaçlarımız oldu, borç oldu derler ? daha da sorsan (ki banane) gezmelerde içmelerde yemiştir o parayı.
abi hayat zor eyvallah da maaş alınca gidersin artık. yani bunun tek açıklaması iş kuracağım sermaye biriktiriyorum olur. ama bunu evirip kıvırırsan kimse bu açıklamaları ciddiye almaz.

sığıntı gibisin kardeşim o evde. en kötü ev arkadaşı bulur gidersin. daha kaç yaşına kadar anan donunu yıkayıp önüne yemek koyacak ? utanma da yok bu tiplerde evet.

yaşadığın yer istanbul mu ? o zaman yorum yapamam bak.
yine de şahsen karşı cinsin tutumunu bilmem ama ben böyle hemcinslerimi ciddiye alamıyorum.

senin evinde yaşamıyor. ailesinin evinde yaşıyor. kime ne?

huzuru yerindeyse ne mutlu. ne güzel. tercih ve imkan meselesi. ve burası türkiye...

aileden ne anladığınıza bağlıdır. bazen insan aileyi kendi kurar. o açıdan da bakmak gerek.

33 yaşımdayım ama imkanım olsa kesinlikle ailemle yaşardım. çünkü aile evi candır. her şey bedava. ulan salak mısınız aile evinde yaşamayı beğenmiyorsunuz.

5 yaşında bıraktığım aktivite. ailenin olmaması dünyadaki en harika şey. aidiyet duygum hiç gelişmedi ya da bende zaten yoktu. o yüzden herkesi çok rahat bir biçimde silebiliyorum. sürekli olarak hayatımdaki her şeyi yıkıp, tekrar kurabiliyorum. sıfıra inebiliyorum. oradan istersem daha dibe ya da yükseğe çıkabiliyorum. kendimi oyalamak konusunda üstüme yok. hiç canım sıkılmıyor. yalnızlıktan korkmuyorum. istemediğim hiç kimseyle görüşmüyorum. trip çekmiyorum. hiçbir şeye ikna olmuyorum. ve sırtımda yük olarak taşımak zorunda kalacağım kimseyle ilgilenmiyorum. kendimi çok iyi tanıyorum. kabiliyetlerimin ve kabiliyetsizliklerimin farkındayım. bu yüzden de yiyemeyeceğim şeylerin altına yatmıyorum. hiç kimseden hiçbir şey istemiyorum. yardım istemek gibi bir huy geliştirmedim. yalakalık huyum da yok. kendimi seviyorum. özgüvenim her zaman arşı ala da. dilediğim kadar sosyalleşebiliyorum, dilediğim de kabuğuma çekiliyorum.

yuh yav ara 32 oldum ben oysa halen körpeyim.

keşke ailemlersiz yaşasaydım fakat ailemlersiz yaşasaydım üzülürdüm de. bunlar bensiz nasıl yaşar, evin elektirikiydi suguydu, efendim interneti dicitürkü filan, ödemekte zorlanırlardı.

biz, ayrılsak da kimseyi geride bırakmayız. öderdik elbet.

şu gece içmeme karışmasalar çok konforlu hayat da işte. haklılar.

kötü olcağını düşünmüştüm ama bambaşka kapılar açtı bana. bu yüzden ailemin yanına döndüğüm için çok mutluyum. meğerse aradığım değişim için mekan değişikliği yapmam gerekiyormuş. ayrıca annemden kaçarak üzerini kapattığım sorunlarımızı halletme yoluna girdim. asla kolay değil ama bu yolda olmak beni ve ilişkimizi güçlendiriyor.
maddi olarak rahatlamam da işin bonusu oldu. güzel hayallerim var gerçekleşir gerçekleşmez bilemem ama bu hayaller beni çok canlı hissettiriyor.

o büyükler gittiğinde ah be diyeceksiniz de farkında değilsiniz..

neyse..

18 yaşımda ailemden ayrılıp istanbula taşınıp tek yaşamaya başladım, 27 yaşında her şeyden bıkıp istanbulda bıkıp koşa koşa ailemin yanına döndüm.
şu anda da babaannemle yaşıyorum, ailecek aynı bahçede müstakil evlerde oturuyoruz. dönme kararı vermeden önce çok uzun düşündüm, bazen uykularım kaçtı. istanbul gibi bir yere alışıp düzeni kurduktan sonra tekrar köye dönmek kolay bir karar değildi fakat... iyi ki gelmişim, iyi ki dönmüşüm. kısıtlanma, eve erken gelme vs gibi dertlerim yok çok şükür.
kira fatura düşünmüyorsunuz bir kere, tüm kazandığınız sadece kendi kişisel harcamalarınıza gidiyor. toplu taşımaya binme çilesi yok, gitmek istediğim yere babam ya da kardeşim bırakıyor. ben gerçekten prensesler gibiyim baba evinde ya. aile evi candır. allah hiçbirinin eksikliğini göstermesin.

benim adıma açılmış bir başlık daha.fakat kişi ayrı.çok paranormal bir olay.

lan belki anası babası hastadır. onlara bakıp bi hayır duasını alıyodur ne bilim. ne kadar boktan dertleriniz var abi.

ya da evlenmemiş işsiz sapsız biri olsun velev ki. annesiyle babasıyla kalmak istiyordur. diğer insanlar onu anlamamıştır. anne babasından ayrı ayakta duramamıştır. olsun varsın bize ne.

hoca nasreddin, küçük oğluyla birlikte köyüne gidiyormuş. oğlunu eşeğe bindirmiş, kendisi yürüyormuş. karşıdan gelenler, oğlunu göstererek:

ak sakallı yaşlı adam yürürken bacak kadar velet eşekle gidiyor. zamane çocuğu işte, demişler.
bu konuşmaları işiten hoca, oğlunu indirip kendisi binmiş. az sonra birkaç kişi daha denk gelmiş. bunlar ise:

koca adama bak! bu sıcakta kendi eşekte, ufacık çocuğu yaya yürütüyor. hiç acıma yok, demişler.
bu konuşmalardan sonra hoca, eşeğe oğlunu da bindirmiş. çok geçmeden yine birileriyle karşılaşmışlar. bu kişiler de:

zavallı hayvan zor yürüyor. düşüp ölecek! hiç acımadan iki kişi birden binmişler üstüne, demişler.
hoca hemen inmiş, oğlunu da indirmiş. eşek önde, onlar arkada ilerlemişler. biraz sonra, yol kıyısında oturanlar:

şu dünyada amma aptal adamlar var; eşek bomboş gidiyor, adam da oğlu da kan ter içinde arkasından koşuyor! diye konuşmaya başlamışlar.
nasreddin hoca dayanamamış. oğluna dönüp demiş ki:

gördün mü evladım! her kafadan ayrı bir ses çıkıyor. şu dünyada kimseyi hoşnut edemiyor, kimsenin dilinden kurtulamıyorsun! iyisi mi, kimseye kulak asmayacaksın ve kendi bildiğini yapmaktan şaşmayacaksın...

bu gibi başlıkları açan tipler de hala analarının kucağında yatıyordur çok net. tam bi ergen başlığı.

kendine bakmadan konuşan tip başlığı.

rahatsız edici başlık açan çok fazla dandik amerikan filimi izlemiş tip

yaw sanane isterse 70 yaşına kadar yaşar.