öz güveni azaltan şeyler

onu bunu bilmem, bir olayın sonucunu düşünmek özgüveni mahveder. cahil cesaretine sahip olamaz herkes.

insanları çok fazla gözünde büyütmektir.

öz sevgi ve öz saygının olmaması.

8bin entrynin olmamasi. dusman basina.

deneyimsizlik.

(bkz: göbek)

yapamam düşüncesi.

parasızlık, giyim, bedeninizle alakalı şikayetler bir şekilde aşılıyor ama kötü aile atlatılmıyor. hayatınızdan çıkarsanız bile yıllar sonra bir kere görmek her şeyi başa sarıyor. hisler kaybolmuyor, üstünü örtüyorsunuz sadece.

kişinin potansiyeline olan inancını zedeleyen etkenlerdir.
tamamını kapsayacak olursak duygusal boşluklar ve travmalardır.
buna ek olarak, ne olursa olsun kendi paramı kazanamadığımda, bende yetersizlik hissi ile birlikte bir içe dönüşlük başlar.

kendini kusursuz göstermeye çalışan insanların kasıntılığı, zaten kendini ele veriyor. gerçek özgüven pürüzsüz görünmekte değil, kusuruyla barışık olabilmekte. insan biraz kendi hatasıyla dalga geçebilmeli, yoksa rol çok ağır gelir. toksik ilişkileri, ben merkezli kişileri, kan emicileri, empatik olmayan insanları ve sizi aşağı çeken kişileri hayatınızdan çıkartın.... net.

benimki figendi.

#3893430

size yapamazsın diyen herkes.

davranışlarımın sebeplerini açıklarım istenirse ... istenirsem diyim... açıklama zaten isteklerimle ilgili olabilir nitekim.
ama davranışlarının sebebi "zeka geriliği" olan biri bunu açıklayamıyor işte.
"zekam yetmedi" demek de zeka ister. dahası "istemek" ve "istenmek" ister...
ne alaka öz güvenimizle ?
başka şeylerinin yettiği insanlar, ki az sayıda yoklar çevremizde, bunlarla "ortak kötülük"lere imza atacak kadar gözlerini karartabiliyorlar.
hoş belki onlara zekaları da yetiyordur (istemek ve istenmek ve konuşmadan anlaşılmak)

sahi konuşmadıklarınızı anlamamak ve zamanında kendim konuşmaktan sorumlu hissetmek benim zeka geriliğim mi yoksa ?
o zamanlar neden koymadınız teşhisi?
ki bu benim hayatımın bütünlüğünde soracağım bir soru... anlatmadıklarınızı anlamak zorunda olduğum gibi bir şey okumadım ve yaşamadım.

en yakınınızdaki narsistler.

cesaret kırıcı konuşmalar. sessize alınız böyle konuşanları kafanızda, duymadan devam ediniz.

özgüvenim tavan değil. yokta değil. bir noktadan sonra insan kendini aşıp kendi sınırlarını farkedince özgüvene de gerek kalmıyor. bütün bunlara rağmen minimal bir hayatı tercih ediyorum.

özgüveni azaltan şeylere bir örneğim yok kendi adıma. ve yine kendi adıma özgüvenimi azaltan da birşey yok belki.

ve egolarım da yok. mütevazi ve anlayışlı bir insanım. çünkü biliyorum kimse ben olamaz. ben olmak, beni anlamak şöyle dursun yanımdan bile geçemez. ama mükemmel de değilim bunu da biliyorum. ve bu benim en büyük gücüm aslında. ve mükemmele ulaşmak gibi bir çabam da yok.

benim sınavım da kendimle yarışım da. ve hep kaybediyorum bu yarışı.

kimsenin seni merak etmemesi olabilir. ulan ben kimim, neciyim, bugüne kadar hikaye nedir? az bi sor, deş, merak et.
hikayesini merak etmediğin insanı önemsemiyorsundur.

(bkz: işsizlik)

öz güven yazmak.

birine foto attıktan sonra sohbetin bıçak gibi kesilmesi.