parasız erkeği sadece annesi sever

kendisine saygısı olmayanı kimse sevmez arkadaşlar. anneleri bi salalim artık, görev yuklemeyelim. belli bir yaştan sonra size karşı olan görevi bitmiş oluyor. otuz yaşına gelip bir baltaya sap olamamis, bunun için çaba sarf etmemiş serseri insan da anne edebiyatı yapmasın nolur.

para, parasızlık, çalışkanlık, aylaklık...
her koşulda hep sevilmek mi var aklımızda...
sadece sevilmek için mi yaşar insan?

valla erkek olarak biz de hanım hanımcık, dış güzelliği aşırı güzel, çok süper yemek yapabilen, bilgili, entelektüel sohbet edebileceğin, neşeli kadınlar arıyoruz ama bu dediğim tarihte bir bağyan bulabilmek için wonder woman orijin hikayesi gibi önce kilden şekil verip sonra diriltmen gerekecek ki bunun için de mistik güçler lazım.

kadınlar da aynısı işte zengin olsun, yakışıklı ve kaslı olsun, espritüel olsun, sempatik olsun ama hanımın sözünden de çıkmasın, belli başlı çevresi hariç kimse olmasın vs. böyle sıralayıp da tam tersi tiplere gitmeleri de ayrı bir ironi.

biz erkekler en azından hayal ile gerçeğin farkını biliyoruz he kadınlar da biliyordur da erkeklerde gerçekliği anlama oranı %75 ise kadınlarda %15

t: olm bu kafada bir kadınla ömür mü geçer.

burada vurgulanmak istenen nokta;
herkesin hayalindeki erkeğin, elinin para tutması zorunluluğudur.
aileden aileye değişir; kimisi oğlum holdinglerin başına geçmiyor diye kızar kimisi belediyede bile işe giremedi diye.
konu erkeğin sevgiye olan açlığı veya 30 yaşında hala ailesiyle kalması falan değil, konu parasız bir erkeğin değerinin, itibarının düşmesidir.
(bkz: money talks)

duygusuz, modern kültürün kölesi olmuş insan söylemidir. koluna dizi dizi bilezik takıp, tek derdi mobilya ve çeyiz seçmek olan kadınların diline pelesenk olmuş cümle.

ben sevdim mesela. bunu toplumdan takdir beklercesine söylemiyorum, yeri geliyor salak yerine konuluyorum çoğunlukla ama, sevgililik dönemimizden beri borç ödüyoruz. geçen hafta 7. evlilik yıl dönümümüzdü. hala çok zorlanıyoruz borçlarımız bitmedi. (kutlamaya bile gidemedik mesela)
doğum sancısı çekerken bile evimi aldığım günü hayal edip hem kızımın sağlıklı doğması için hem de evimizi alabilmek için dua ettiğimi hiç unutamam.

ve şimdi taşındığımız apartman dairesinde en alt katta oturuyorum, üst katlarımda ise eşinin anne babasının bıraktığı hazır dairelerde oturan benimle aynı tarihlerde evlenmiş gelinler var. benim evlilik hikayemi hayretle dinleyip bana acıyarak bakıyorlar. benim nişan yüzüğüm bile gümüş. onlar ise "100 gram bilezik aldırıcam iyi mi? " diye soruyor bana. * hayretle dinliyorlar sordukları soruların cevaplarını. komik geliyor.

kimse de dememiş ki zaten tek önemli olan kişi seviyor işte, gerisi kimin umurunda.*

hem parasız erkek de sırf parasız olduğu için kendisini sevmeyecek tıynette kişileri sevmiyordur belki. o yüzden bazı kişiler örneğin baya zengin olsalar bile sıradan kıyafetler giyerler, sıradan otomobiller yada toplu taşıma kullanırlar, sanki 70'ler yeşilçam filmlerinin tasvir ettiği bir memur gibi takılırlar. 7 yıldızlı ultra her şey dahil tatiller yerine yaz sonunda şirin bir butik otelde dinlenirler. her hafta sonu ayrı bir mekanda takılmak yerine arkadaşlarıyla evinde akşam yemekleri yer. böyle insanlar var ve çevrelerinden büyük saygı topluyorlar. paraya, lükse, gösterişe önem veren samimiyetsiz zavallıları otomatik olarak kendilerinden uzak tutuyorlar.

bir çok zengin de zaten benzer şeyleri söylüyor. ne kadar kazanırsa kazansınlar, bir noktadan sonra insanın temel ihtiyaçları belli, ondan daha fazla harcanamıyor. asıl ayıplanması, sevilmemesi ve hatta nefret edilmesi gereken şey başka. dünyada bir avuç dolar milyarderi binlerce yıl yaşasa da harcayamayacağı kadar paraya sahipken, milyarlarca insan ay sonunu getiremiyor. biz neden böyle bir ekonomik sistem içinde yaşıyoruz diye sormanız lazım, bu sistem içinde herhangi bir sebeple parasız kalmış insanları yermeniz sizi bu iğrenç sistemin kölesi yapan zihniyete daha da bağlıyor. sonuç olarak başlık aşırı bir genelleme içeriyor ve asıl odaklanılması gereken noktalar çok farklı.

bence sorun para da değil. para kazanabilme kabiliyeti. bu kabiliyet aşırı olanlar zaten zengin oluyor öyle böyle. az olanlar da kendi yağında kavruluyor. burda bir ihtimal söz konusu. seçtiğin adam senin istediğin standartlarda sana hayat konforu verebilecek mi? bu standartlar kadınına göre değişir, kimi evi olsun yeter der kimi günü harcamak için yaşayalım mezara mı götürcez der.

eskiden erkekler avcılık yaparak kadının gözüne girerdi, şimdi para kazanabilme gücüyle kadını etkilemeye çalışıyor. para mühim değil diyenlere de inanmıyorum, hiç samimi gelmiyor. günün sonunda evlendikten sonra masraflar yığılınca çocuklara istediği kıyafeti veyahut yemeği alamayınca da aynı tepkiyi verebilecek cengaver kadın bilmiyorum tanımıyorum.

kapitalist luayikçi sistemin evleneceğniz kızları koyduğu ahlaki durum.

hayvandan ne farkımız var, kadın güçlü ve zangin erkeği tercih edecekse, kendini seven dürüst erkeği takmayacaksa?.

"luayikçi sistemle ne alakası var?" diyen gundiler aslında ne poh yediklerinin farkındalar ve yedikleri pohu örtüp görmezden geliyorlar ve diğer erkeğin ve kadının yediği poha düşmemek için şeytani bir itina gösteriyorlar. bu pıhun adı zinadır, nikahsız ilikidir.

bir kez sevmeye kodlanmış kızı, kandırıp yatağa atar 3 ay , 5 ay kullanıp atarsan onda ne kalır, sayın gundi? dul kadın en başta erkeğin parasını düşünür, sonra özgür olmak ve erkeği üzerinde hegomonya kurmak ister çünkü onun gözü ilk erkeğindedir ve o artık gitmiştir; lakin hayat devam ediyordur. o zaman hayatı en eyi şekilde yaşamak lazımdır.

kur'an'da " mu'min erkekler mu'min kadınlara, temiz erkekler temiz kadınlara yakışır" diye geçer.

başı hapalı, burnu havalı dindar kızımızın gizli ilişkileri var, oradan buradan; lakin kimseye sezdirmeyip topluma meryemleri oynuyor. yoksul erkeklere mutevazi duruşuyla umut verip onların sırtına basaraktan zangin erkeklere gidiyor.

sebebi de neymiş, parasız olmuyormuş!

kaltak! mekke'de müslümanlar 13- 14 yıl nasıl yaşadı? kızlarınıın hayatı kurtulsun diye müşrik ve varlıklı erkeklerle evlendirerek mi?.

bir tür kaşar atasözü. para diye kenidni satan onlyfansçı ev fahişelerinin erkeklere taktığı yeni kulp. bitarafınızı sponsorların organından çekip çıkarında çalışın bir zahmet kimse sizin iaşenizi karşılamak zorunda değil erkeğin parasızıda paralısıda kendini ilgilendirir. anamızada kurban olun ayrıca ananızın avına kadar yolunuz var.

kurban olun lan annemize dendiği gibi. sanki üç beş tane ilgi budalası, oksijen israfının lafına kalmıştık. annesiyle babasıyla anlaşamayan elalemin kızıyla oğluyla hiç anlaşamaz.

sözlükleri ciddiye alıp, bu sözü onaylayan arkadaşlara da lafım şu, iki tane damı dizine inmiş karıya yaranacağım dye uğraşmayın, dünyada sizi siz olduğunuz için sevecek insanlar da var, onlara yönelin, elbet sizi bulacaklar. birkaç asosyal, evinde bütün gün sözlükte takılıp abur cubur yemekten elleri ve klavyeleri yağlanmış kızların da totosunu kaldırmayın.

yahu nedir bu parasız erkek takıntısı, aşağılaması..? yok o sevmez, yok şu hiç sevmez.. ne yani, parasız erkekleri toplayıp imha mı edelim.. sevmeyenler sevmesin. parasız erkek yalvarıyor mu, size bize mi soruyor.. herkes işine, kendine baksa ya..
hiç olmazsa linç yaygarasıyla ayrıca taciz edilmemiş olur..
paralısı hangisi, ne kadar paralısı, niye o kadar paralısı, o kadar paralı olmamasında erkeğin sanki suçu, eksiği mi var. nereden biliyorsunuz.. para ve erkeklik ayrılamaz bir şey mi.. binlerce bilinmezi olan, tartışmalı bir alan.. ve fakat fikrin mi geldi sal gitsin: parasız erkeği heç kimse sevmez...
e ne oldu, neyi çözdü. çözdü mü.. doğru mu..?

annesi bile sevmiyor.

olağanüstü durumlar hariç 3-5 ay işsiz kal bakalım evde neler oluyor. evden atarla maazallah.

parasız kadını sadece babası sever annesi sever gibi bir şey yok iyi ki.

lan hanım benim gibi fasfakir erkeği niye seviyor oğlum o zaman?

#3376039
ayı kardeşimiz hariç doğru.

ehehehe.

yanlış önerme. annem bile sevmiyor.

paralı erkek de sizi nah sever.

her anne fedakar cefakar olmuyor ama gördüğüm bir şey var ki genelde erkek çocuklarına daha bağlı oluyor anneler. o yüzden belki de annesi "bile" sevebilir. her genelleme gibi yanlış tabi ama olay parası olmaması değildir. zaten sevmeyen anne paraya bakmaz. biraz yanlış bir söz olmuş.

yanlış kadınlar seviyorsunuz beyler, bu kadar basit.

doğada her canlı kendi faydasını gözetecek şekilde vardır. ve her canlı fayda sağlamak üzerine ilişki kurar. kadın doğuştan doğurganlığı ile faydalı kılınmıştır. erkek böyle bir özelliğe haiz değil. o halde onun da kendisini faydalı kılmak için bir şeyler edinmesi gerekmekte. bu para olabileceği gibi başka şeyler de olabilir, zeka gibi, fiziksel güç gibi.

sevgi dediğin şey faydalandığın şeye duyduğun bağlılık. bu fayda ortadan kalkınca sevgi de kendiliğinden yok olur. eğer sevgi dediğin şey hiçbir karşılığı olmadan duyulan bir şey olsaydı hiç kimse birgün sevdiğinden diğer gün nefret etmezdi. değil mi?

bu durumda sevgi dediğiniz olgunun kendisi içi boş olduğu için herkes onun içini doldurabileni sever. günün sonunda idealize ettiğin o zımbırtı hiçbir geçerliliği olmayan bir hayale döner.

benim kimseye bir faydam olmasın ama herkes beni sevsin gibi bir talep komiktir. annen bile eğer ki geçimsel kaygılardan ırak bir kadınsa bu sefer seni evcil hayvanı gibi kullanmak için sever. geçimsel kaygıları olduğunda ise seni bu sefer çalışmaya iter. annesinin pet muamelesi çektiği erkekler onun yüce sevgisi ile büyülenir. köpekler de kemikler karşısında aynı böyle büyülenir ve sahibine tapar. beleşçilik beraberinde köle olmayı getirir.