progressive rock

herkese hitap etmeyen ve bu yüzden hiçbir zaman mainstream olmamış müzik türü (iyi ki de olmamış). 70'lerde belli başlı gruplar iyi albüm satışları yakaladılar; ancak genel anlamda fazla bilinmez. zaten 5 dakikalık şarkıya uzun diyen ya da diyebilecek kitleden 15-20+ dakika uzunluğunda şarkıları dinlemesini bekleyemezsiniz. progressive rock, müziği dinlemenin ötesinde, anlama ve kafa yorma da gerektirir.

müzik türlerinin şahıdır. ne ararsanız vardır içinde. diğer türlerle harmanlandığında çok iyi ve çok farklı şeyler de ortaya çıkabilmektedir.

albüm önerilerine açığım

onlarca alt türü olan müzik türüdür.

canterbury scene: the soft machine, caravan, gong, egg, cos

crossover progressive (art rock): mike oldfield, dredg, supertramp, roxy music, wishbone ash

eclectic prog: king crimson, gentle giant, van der graaf generator

heavy prog: rush, uriah heep, the mars volta, atomic rooster

krautrock: can, neu, amon duul, amoon duul ii, popol vuh, ash ra tempel

neo-prog: marillion, iq

post rock: sigur ros, god is an astranout, mono, goodspeed you! black emperor, mogwai

prog folk: jethro tull, strawbs, comus

progressive metal: dream theater, queensryche, fates warning, pain of salvation, riverside, symphony x

space rock: pink floyd, eloy, ozric tentacles, nektar

rıo/avant-prog: frank zappa, thinking plague, univers zero

italian progressive rock: le orme, new trolls, banco del mutuo soccorso, premiata forneria marconi, area

symphonic rock: yes, genesis, emerson& lake palmer, camel, anglagard, focus, the moody blues, procol harum, renaissance

zeuhl: magma, eskaton, dün, universal totem orchestra

tech/extreme prog metal: opeth, atheist, death, cynic

progressive electronic: tangerine dream, brian eno, kraftwerk

experimental/post metal : tool, anathema, orphaned land, green carnation

müzikte son nokta. ve türklerin hava atma aleti. ulan adam 3 hüreli, hardalı ne biliyim grup bunalımı keşfediyor ve ardından " yaaa yabancılarda iş yok pink floyd ne ki ulan bizde zamanında neler varmış yaaağğ ! "diyor. ha gerizekalı aynen öyle. elbette onlar da iyi grup ama kabul et, eloy nere bunalım nere, 3 hürel nere king crimson nere, pink floyd nere moğollar nere? belki hardal o da bi nebze.

dream theater'ın öncülük ettiği tarzdır.. ilk aklıma gelen.

her ne kadar bu türe bir türlü adapte olamamış bir klasik heavy/trash metal ve hard rock dinleyicisi olsam da beğenmeyip bok atmayacak derecede saygı duyduğum rockun en derin, dibine kadar kendisini hissettirip dinleyicisini içine çeken türlerinden biridir kanaatindeyim.

(bkz: king crimson)

hypnogaja'nın 'here comes the rain again' parçasını dinlemem ve hangi türe ait olduğunu araştırmam dolayısıyla öğrendiğim müzik türüdür.
progressive,'ilerleyen,gelişen' anlamındadır.1960'ların sonu ve 1970'lerden itibaren gelişmiştir.70'lerin sonunda popülerliğini yitirmişse de günümüze kadar ulaşabilmiştir.hem enstrümantal olarak hem de sözleri açısından yaratıcı ve karmaşıktır.sözleri sofistike olabilmekte ve anlamlarını kavramak zor olabilmektedir.enstrümanlar ise tipik bir rock grubunda yer alanlardan daha fazlasıdır. örneğin kilise orgu, çello,piyano,keman dahi içerebilmektedir.
ayrıca bu türün müzisyenlerinin klasik rock'takilere göre biraz daha yüksek becerili ve daha teknik olduğu söylenmektedir(en azından prog rock'çılar tarafından).

evrenin bir lütfu.


(bkz: dream theater)
(bkz: eloy)
(bkz: king crimson)
(bkz: yes)
(bkz: rush)


spotify

içine dalındığında muhteşem müzisyenlerle, mükemmel parçalarla, şiir gibi şarkı sözleriyle, efsanevi albümlerle tanışacağınız bir rock müzik türü. sadece rock müziğin değil, tüm müzik türlerinin en iyilerinden biridir. birkaç da öneri bırakmak farzdır:

orta edit: camel'i unutmuşuz, ayıptır günahtır.

camel
king crimson
genesis
gentle giant
jethro tull
procol harum
yes
kansas

alt edit: aşağıdan bir pink floyd eklemesi geldi. pink floyd gözümün bebeğidir ancak bana göre prog değil art rock ilahıdır.

pink floyd

(bkz: king crimson)
(bkz: camel)
(bkz: the moody blues)
(bkz: yes)
(bkz: emerson lake and palmer)

yaşama sebebim denebilir. bütün hayatını müziğe adayan biri olarak progressive müziği keşfettiğimden beri yeniden yaşamaktan zevk almaya başladım.

1940-1950'lerde rock n' roll'un yayılmasıyla genç müzisyenler rock adı altında kendi müziklerini icra etmeye başlıyor. çıkış yeri abd ve ingiltere desek yanlış olmaz. jazz'dan etkilenerek çıkan bu yeni tür yeniliğe ve etkileşime o kadar açık ki sürekli kendini geliştirerek, kendine eklemeler yaparak yüzlerce farklı türe bölünüyor. ilerici rock da bunlardan birisi ve belki de en önemlisi. altın dönemini 60'larda yaşayan tür deneysel-psikedelik açıdan zengin, adı gibi yenilikçi ve ilerici, geçmiş türlerden farklı ve daha derin bir müziğe dönüşüyor. ilerici rock da kendi içinde çeşitleniyor elbette. en bilinen gruplar pink floyd, yes, gentle giant, genesis, camel, the moody blues, supertramp, renaissance, styx, eloy, jethro tull, the alan parsons project, king crimson... elbette progressive metalde de düzinelerce kaliteli grup var.

şu unutulmamalı ki müzik siyah ve beyaz değildir. türler birbirinden etkilenir. sadece rock diye bir şeyden bahsetmek çok sağlıklı olmayacaktır progressive altında da. progressive rock klasik döneminde yoğunlukla ingiliz etkisi altındadır. bugün hala türü devam ettiren gruplar olsa da klasik dönem albümlerinin tadını hiçbir şeyden alabileceğimi(zi) zannetmiyorum.

ritmi yakalayabilmek için kafa yormanız gereken, ciddi anlamda müzik kulağı gerektiren müzik türüdür. öyle pop müzik dinleyenler için değildir bu tür. müziği gerçek anlamda seven insanların dinleyeceği türdendir.

sigaradan beter müzik türü. sakın başlamayın.

1960 sonlarında ortaya çıkmış, 70'lerde popülerlik kazanmış müzik türüdür.

frank zappa
the moody blues
procol harum 
deep purple ilk progresif rock gruplarındandır.
en bilinenleri ise pink floyd ve king crimson olarak söylenebilir.



alıntı/ vikipedi.

hayatımın sonuna kadar tek bir müzik türü dinlesem sanırım bu olurdu.

bu kadar teknik ve duygusal çeşitliliği bir arada dinlemek başlı başına yeterliyken, 10 sene önce dinlenilen şarkıdan bugün farklı anlamlar çıkarmak bile insanı hala büyülüyor.

tek tipleşmeyi ve popüler olanı kovalamayı sevmiyorum. daima çok çeşit müzikli ve derinlikli bir yaşam hayal ediyorum.
dinlediğim tüm zamanlarda kendimde sağlamca bir yer inşa edebildiğim, dinlerken içselleştirdiğim ve ileriki yaşlarıma dönüp baktığımda "ulan ne güzel şeyler biriktirdim" diyebildiğim anılar ve şarkılar kalsın istiyorum.

her şeye inat yaşaşın progressive rock!