saat tamirciliği

kolay olmayan meslektir. her bir aletin çok fazla teferruatı var. düşünün ki bir saatin içinde üç yüzden fazla parça mevcut. uzun süre uğraştıktan sonra saatten gelen tik tak sesini duymak paha biçilemez.

çok değerli ve önemli bir meslektir. özellikle mekanik saatleri tamir etmek son derece zor ve meşakkatli bir iştir. sadece kol saatleri tamir etmezler. masa saatleri duvar saatleri hatta şehirdeki saat kulelerini tamir ederler. iyi bir usta zamanın farkında olan ustadır. saray tamircisi recep gürgen bir söyleşide bazı saatleri tamir etmeden önce bir yıl dinlediğini hiç dokanmadığını söylemişti. tamir edilemeyecek saat yoktur tamir edemeyecek usta vardır. ayrıca şener şen ile babası hobi olarak bozuk saatleri bulup tamir ederlermiş bundan büyük keyif alırlarmış.

gerçek ustalara lafım yok ama bu saatçi esnafı çakallıkta birbirleriyle yarışır.

geçen gün saatimin kordonunu değiştirmek için gittim. bir saatten çıkarıp ötekine takacak, ben de yapardım adam birden aklıma geldi çarşının ortasında, kaça yaparsın dedim 60 tl dedi, kordon kaç para dedim 40 tl dedi.
ya gündüz vakti bir şeyler içiyordu ya da silkeleyecek insan avına çıkmıştı.

bazı mesleklerin bitmesinin asıl sebebi emeğin hor görülmesidir.

mal, eskiden değerliydi. hem kaliteli ve uzun ömürlüydü, hem de el emeğiydi el işçiliğiydi. zordu mal almak. özellikle saat. ne büyük olaymış bir vakitler kol saati almak ! bozulan her şey ya tamircisine ya da yamacısına götürülürdü. kırk yeri yamalı pantolonlar giyerdi insanlar.

vakit ilerledi. sanayi ile alım gücü de arttı, malların değeri de ucuzladı. kaliteleri de değerlerine eş ucuzladı. bozulan mal artık atılıyor yerine yenisi "üst modeli" alınıyor. hal böyle olunca tamircilerin de saatçilerin de karınları aç, yamalı pantolonlarının cepleri boş kaldı. pek çok meslek gibi sanayi saatciliği de öldürdü. kol saati artık bir lüks haline geldi nitekim.

bütün saatlerin saatleri tamir etmekle geçmesi ne acı.

ustasını izlemenin keyif verdiği bir gerçek. youtube'da restorasyon sevenler için harika bir saat ustasi kanalı var. belki bizim ustalar da böyle isler yapabilir
buyurun

çoğu çakal bunların. artık, esnafımızın geldiği ortalama halden geri kalmıyorlar.

bitmesi gereken meslekler.

çok sabır ister.
ince işçilik ve yüksek katma değer içerir.

kaliteli saat , kaliteli pil dışında işçilik de önemli,
sadece zenginlerin oyuncağı veya görünüm aksesuarı değildir.

eskisi gibi evlerde saatler kalmadı.
tavsiyem saat şart özellikle
solar tipler bana göre güzel.

çünkü elektrik yokken, şarj biterken, zamanı daima bilmek gerekirken
elektronik cihazlar yetmez.

çok yanlış zamanda doğmuşum. syler el ver bana. yada el al birilerinden zamanda geriye götür beni.

şu her şeyin basite alındığı yüzyılda, tamir için saat götürdüğümde kendimi huzurlu hissettiğim ve maalesef eskimeye yüz tutmuş bir meslektir.

tamire elim yatkın ama artık yaşım geçti bu saatten sonra bir şey öğrenmek zor. çocukken yöneltilseydim ustası olurdum kesin. abartmıyorum videolardan izleyip tamir ettiğim bir çok şey var. çocukken kalemlerimin parçalarını atmazdım genelde aynı kalemi alır bozulan aynı yer değilse tamir ederdim. gerçi eskiden alım gücüyle alakalıydı bu ama çevremde bunu yapan kimse pek yoktu ya da ben denk gelmedim. neyse yani benden olursu ama artık olmaz.

mekanik ve elektronik saatlerin ilk çağlarında baba tarafımdan en az beş kişinin uğraştığı meslek. hepsi de varlıklı kişiler oldu.
mekanik saat tamiri zordur. ben bozduğum bir tanesini tamir ederken "muttali" oldum buna. ayarı tutturamıyorsunuz hele on yaşındaysanız.

özellikle okuduğum bir kitabın ardından hayranı olduğum meslek, uğraş, ustalık. saatin zembereği, kalbi, sonra kalpler kalbi, şehre inmesi, saat kulesi. gizli yüz senaryosuydu sanırım kitap.

çok hassasiyet, el ayarı, özen gerektiren iş. ne acayip bozuluyor saat, alıyorlar yapıyorlar yeniden tıkırdıyorlar.

hem bu meslek olmasaydı birçoğumuz cezalı olurduk. saniyeleri ve saliseleri onlar sayesinde yakalamadık mı? zamandan geri kalmak büyük suç, büyük.

gelecekte rahat takılabileceğim bir maddiyat ve zaman zenginliğine ulaşırsam isviçreye gidip saatçilik okuluna (özellikle tasarım kısmı için) gitmeyi düşünüyorum. mekanik saatler ilgimi çekiyor. kim bilir belki hobi amaçlı ufak ama kaliteli saatler üreten bir şirketim olur hiç belli olmaz benim yapacaklarım.

boş iştir. saat mı kaldı ya artık. birkaç gösterişli meraklısı zenginden başka saat takan yok.

öğrenmek isterdim bu zanaatı.

bazı incelik gerektiren işler cezbediyor beni. eski bir gözlükçü dükkanında, sağ mercekli gözlükle saat falan tamir ediyorum.. çok büyük sabır. çok büyük erdem yahu.

hoff rüya gibi.

merhum nuri efendi'den sonra bitmiştir. hep, elverdiği hayırsız vefasız çırağı hayri irdal'ın bok yemesi.