saniyelik salaklıklar

misafirlikte vedalaşırken özür dilemek.

refleksle düşen ütüyü tutmak

fırının içinde biriken sıcak havanın her fırını açtığımda yüzüme üflemesi ve gözlüğüme buğu yapıyor oluşu. benim bunu bilmeme rağmen her seferinde fırının kapağını açarken kafamı fırının içine kadar sokmam.

"afiyet olsun" diyen garsona
"size de" cevabını vermek.

sabah 06.30'da kahvaltı hazırlarken yumurtayı mutfak tezgahına kırmak

evde bir odaya girip "ben buraya neden gelmiştim ya?" demek.

her seferinde yemek siparişi teslim ederken afiyet olsun diyen kuryeye "size de "demem . bu salaklıktan asla kurtulamıyorum.

bayramda eve gelen misafire hoşgeldiniz diyecekken "hoşbuldunuz" demiştim ddd.

sokağa çıkma yasağının olduğu gün ekmek almak için evimin hemen yanındaki fırın pastane tarzı bi yere gitmiştim ve görünce canım tatlı çekmişti ondan da almak istediğimi söyledim ve “paket olsun lütfen” dedim. yaklaşık bir 5 saniye sonra o günün sokağa çıkma yasağı olduğu bir gün olduğunu ve zaten sadece paket olarak alabileceğimi anlayıp biraz utanarak çıkmıştım ordan*.

öğrenciliğin sansasyonel etkisinden kurtulamamanın verdiği bir davranışsal tepkidir.

saniyelik değil belki de gün boyu süren bir salaklığımdır. bir sabah okula gidiyorum, otobüste burnuma hoş bir koku geliyor, önümde duran iki kızdan geldiğini zannediyorum çünkü vişne kokusu gibi ama çok da kadınsı bir koku değil, vodka-vişne veya vişne liköründeki gibi keskin sert bir vişne kokusu gibi. ter kokusu değil o kokuyu alıyorum...
otobüsten indik o iki kız da tesadüfen indi, kokuları hâla burnuma geliyor, neyse dedim adımlarımı hızlandırdım kızları sollayıp geçtim, az ileride bir çocuğun yanından geçiyorum, koku hâla burnumda, vay oç kim bilir kaç paralık parfüm kullanıyor ta nerden kokuyu alıyordum bir de kadın kokusu zannediyorum durdurup acaba parfümünün markasını mı sorsam şuna dedim ama boşver deyip yoluma devam ettim o koku hafızama kazınmıştı gün boyu aklımdan çıkmadı gün boyu o koku burnumdaydı, bir yerde onu bulmalıydım.

akşam oldu eve döndüm, günlük kıyafetlerimi çıkarırken fark ettim ki o koku benim bir önceki gün yeni aldığım parfümün kokusuydu.

parmağına iğne battıktan sonra o kanlı kısmı ağzına goturmek

arkadaşımın gün akşama dönerken ayın doğduğunu söylemek için;yarım hilal bile çıktı demesi.

namaz kılacağım zaman seccadenin başında namaza niyet edeceğime niyet ettim allah rızası için abdest almaya demiştim bdjsksh.

instagram'e soru cevap özelliği gelmişti ben de anonimim sanıp millete* dostoyevski'nin budalası sen misin gibi saçma sapan şeyler yazmıştım, gerçekten öyle düşündüğümden değil, ne diyeceklerini merak etmiştim. sonra birinden ''sulu sepken ne diyorsun'' tepkisi alınca kafamdan aşağı kaynar sular döküldü. iyi ki de yazdı çünkü yazmasa birkaç kişiye daha aynısını yapmaya hazırlanıyordum.

kendi hattimda internet oldugunu unutup, internetten bir seye bakmasini istemek icin kardesime wp'tan yazmak. bu anksiyete ve stres mal etti beni, antidepresana baslasam iyi olacak.

başka gruba atılması gereken mesajı yanlışlıkla sınıf grubuna atıp anında silmek.ben yapmadım ama yapanları çok gördüm.

lisede aileden gizli sigara içilen dönemde anneden keyif kahvesi yerine keyif sigarası istemek.

telefonumun kalemiyle telefon üzerinde bir şeylerle uğraşırken, sigara yakma ihtiyacı hissettim, iki elim de dolu olunca kalemi ağzıma alıp sigarama çakmağıma uzanıp, tam sigaramı yakıyordum ki ağzımdaki samsung note 10 kalemini tutuşladığımı fark ettim. neyseki kalem sağlam ucu yandı.

kesinlikle budur.