saniyelik salaklıklar

istanbul'da ki evime nadir giderim yılda 4 belki 5.
kapıyı anahtar ile açmaya çalışıyorum yok dönmüyor zorla zorla kapı açıldı bir kadın hırsız mısınız dedi.
sizce hırsız gibi mi görülüyor dedim.
commal hanım alt katta yaşıyor olabilir misiniz dedi pardon 25 mi burası dedim neyse çaya davet etti de hoş sohbetinde nail olduk.

lise 3'te kimyadan özel ders alıyordum, haftada bir gün hocanın evine gidiyordum ve benden önce gelen öğrenciler olduğu için çıkacağım saatte hava kararmış oluyordu. yakınlarda durak olmadığı için annem 10 dk erken gelir beklerdi biraz ileride. bitti ders indim, gördüm arabayı hemen gittim zorluyorum kapıyı kilitli, cama vuruyorum tak tak tak aç hadi diye. açtı, kendimi içeri attım bir baktım tanımadığım bir adam yüzüme bakıyor. şaşkınlıktan sadece "aaa" diyebildim ve indim hemen. binip inmem 2-3 saniye sürdü. arabaları karıştırdım bile diyemedim aaaa sesi çıktı ağzımdan sadece.* biraz ilerledim annem sokağın girişinde bekliyormuş ama sağ tarafta kaldığı için görememişim. üstüne karanlık olunca benzer model beyaz arabayı annemin arabası sanmışım.

sigarayı filtre tarafından yakmak.
buzdolabındaki çamaşır suyundan bahsetmesem iyi olacak..

gözümdeki lensi unutup üstüne gözlüğümü takmam. etrafın aşşırı bulanıklaşmasıyla gözüme bir şey oldu sanıp korkmam, gözlüğü çıkarıp yine takmam 2-3 kez bunun devam etmesi. salak yavrum 2 derece miyop astigmatın var dur bi düşün gözlüğü çıkarınca nasıl net görüyorsun

aklıma geldikçe yazarım buraya anılarımı.

6-7 sene önce annemin iş yerinden arkadaşları misafirliğe geldi. arkadaşlarından birinin 26 yaşında oğlu varmış evlenmek istiyormuş, uygun biri var mı diye soruyor diğer kadınlara fotoğrafını gösteriyor, ben de baktım. annem, ablamın 24 yaşında kızı var sorayım tanışırlar belki dedi. o kız da o kadar güzel ki buğday tenli açık mavi gözlü, elif aksu'ya benziyor boyu posu aynı. her gördüğümde hayran hayran bakardım. boş bulunup eda ablama bunu mu yakıştırdın anne dedim, oğlanın annesi duydu yüzünü ekşitti kafasını çevirdi, annem de beni dürtüyor.* çok utanmıştım, kadın ağzını açmadı o lafımdan sonra. eda şu an rus-tatar bir adamla evli, aşırı sevimli çekik gözlü kızları var ısırarak seviyorum, tanışsalar onu sevemeyecektim iyi yönünden bakıp vicdanımı rahatlatıyorum.*

sarhoşken gaz yapacağını zannederek ıkınmak...

yan tarafından iki kişi geçiyor. bana dönük olan el kol hareketleri yapıyor. böyle el sallıyor gibi. ben de telefonla konuşuyorum bir taraftan da ona anlamadım gibi bi hareketler yapıyorum. sonra bana boş boş bakıp gittiler. sonradan fark ettim işaret dili ile birbirleriyle konuştuklarını.

üniversite hocama kanka demiştim... hemde birçok kişinin odağı bendeyken...

bende oluyor yaa kelimeleri karıştırıyorum, günaydın diyeceğime iyi akşamlar, iyi iftarlar diyeceğime iyi sahurlar, rica ederim yerine teşekkür ediyorum ya da tam tersi.

tanımlarının acayip komik olduğu başlık. gece gece iyi güldüm.
yalnız olmadığıma da sevindim ayrıca. bir tane de benden: nöbetçi öğrenciyken bir sınıfa sınıf defterini bırakıp çıkmadan önce kapıyı çalmak. çıkmadan önce. içerdeyken. sınıfın içindeyken...

dekanla ciddi ciddi konuşurken hapşırdı, ne alakaysa refleksle , azizallah dedim.
bir keresinde de tepsiden fırlayan kaynar çaylar havada süzülürken tutmak için ellerimi açıp üstüne atlamıştım.

yıllar önce çalışmaya yeni başladığımda akşam ofisten çıkarken patrona "hadi iyi akşamlar" demiştim *, sonra da çok utanmıştım.

telefonu kapatırken alışkanlıktan öptüm diye kapatmak. karşıdakinin kombi tamircisi olduğunu saniyeler sonra fark etmek.

karşı ve sabit fikirli, daha yaş iken eğrilmiş ağaç olduğunu düşündüklerimin , düşüncelerime "yanlış ( öznel bir tutum) damagası" dikte etmeye çalıştıklarında onları ciddiye alıp; mesajlarına "görüldü" yapmak.
boşuna zaman kaybıdır,onlar hep haklı güruhtur(!)

telefonla konuşurken telefon aramak, bunu karşı tarafa belli etmemeye çalışırken tamamiyle panik olup koştur koştur telefonu aramak. sonucunda telefonum kayboldu diye isyan etmek ve telefonla konulan kişinin bi anlık duraksaması şeklinde yaşadığım olay.

ablam şarj aletimi balkondan at diye aradı. ben de hem telefonla onunla konuşuyor hem de şarj aletini ona atmaya çabalıyordumki bilin bakalım balkondan aşağı hangisi indi? *

hangibirini yazayım bilemedim. hayır bir de gayet sesli bir şekilde kendime tepki de gösteriyorum.

kadınlar tuvaletının yerınden emın olup; erkekler tuvaletıne dalıp, içerideki adamların toparlanma gayretleri arasında ama yerını degıstırmısler dıye seslı gürlememi mi
bahşiş die bırakılan para için, adamın arkasından paranızı unuttunuz diye bağırmam, gişe görevlisinin bana salak mısın bakışını mı.
yemeğe gittiğimizde çocugun arkasından kosturup tekrar masaya oturdugumda “servısımı neden kaldırdılar ” diye atarlanıp kafamı kaldırdıgımda bir arka masada tanımadığım insanlarla kendımı bulmam mı?
gece geç saatte sinemadan çıkıp arkadaşın anahtarla açılan eski model arabasına bindiğimizde arabanın aslında bize ait olmadığını anlayıp, o an kendi park halindekş arabamızı görüp piston düştü inişi yapmamızı mı.
en yakın zamanda atm den para çekip arabaya yaklaşınca lastıgı mı ınmıs bunun dıyerek ayagımla lastıgın havasını kontrol edıp seslı seslıı “amann beaa” dedikten sonra araba kapısınu açma tuşuna bastıgımda bir yanındaki arabanın aynalarının açılmasını mı?

banka memuresi ismimi sorduğunda bir 5 saniyeliğine '' neydi lan acaba " diye kalmışlığım vakıa dandır.

afiyet olsun diyen garsona "sağolun,size de." diye yanıt vermek.

babası vefat eden arkadaşımın evine taziyeye gittiğimde annesi "nasılsınız yavrum" demişti, "iyiyim siz nasılsınız" demiştim.