sevmediğiniz biriyle aynı ortamda bulunmak

görmezden gelmemle ya da laf sokmamala sonuçlanacak durum.

nefesim daralıyor, her hareketlerine gülesim geliyor ama sinirim bozulduğu için... tek derdi sevgili yapmak ya da benzeri olanlar ve az kitap okuyanlar veya hiç okumayanlar, lütfen benden uzak durun ve mental sağlığımı daha fazla zedelemeyin.

görmezden geliyorum ve konuştuklarını hiçe sayıyorum. bu yeterli oluyor fazlasıyla.

sıkıntı değil, öyle bir o yokmuş gibi davranırım ki varlığından şüpheye düşer.

işyerinde sıklıkla başa gelen olay. zaten maaşı o insanlara katlandığım için verdiklerini düşünüyorum. yoksa iş zevkli aslında...

görmezden gelip yok sayarak kolayca üstesinden gelinen durumdur.

hoş olmayan durumdur. içiniz daralır. o kişiden çıkan her ses batar içinize.

ben genel olarak zaten fazla insan seven biri değilim. okulda stüdyoya her girdiğimde gıcık bir sürü insan görüyorum * ama biri var ki ben hayatımda bu kadar pick me bir kız görmedim. beni yanlış anlamayın ciddi şekilde arkadaş olmak için çabaladım lakin yok. bir de çoğu kişi iyi bir insan falan filan diye konuşup seviyor bunu. bir yalanını yakaladığım ve arkasından konuştuğu birinin yüzüne karşı olan davranışlarıyla kendi kendini bitirdi. fakat hala benimle iletişime geçme çabası beni rahatsız ediyor. buradan şunu söyleyeceğim artık benim hayatımdan çık be kardeşim. keşke instagramdaki engel tuşunda olduğu gibi hayatımdan çıkarabilsem.

ayyy çok büyük bir sınav....
neyse ki ben çoğu kez bu sınavı başarıyla tamamladımm

suratına bakmam. bakmak zorunda kalırsam kalbimdeki tüm nefretini suratıma yansıtırım

çalışma hayatının rutin olayı.

çocukken hz. süleyman'ın hayvanlarla konusabilmesine çok imrenirdim megersem ben de konuşuyormuşum arkadaşlar.

selam ve sabır ile.

sık sık bakan vardır ortamda bir de ilk dışında gözünü bile değdirmeyen. ben ikincisiyim. görme duyusunu görüntü kirliliklerine bakıp ziyan etmeye hiç gerek duymam. sevmiyorum mu o zaman duvar neyse o insanda öyledir benim için.
ikincisi olanlar ise hasetli olanlardır. kıskançlıklarını saçma sapan olaylarla kendilerini tatmin etmeye çalışarak giderirler. çoğu şeyi gözünüzün içine bakarak yapmak isterler? komik olmayan olaylarda bile gülme çabaları? dışarıdan, gülünç olduklarından bir haberler. o kadar yoklar ki varlıklarını gözünüzün içine sokmak isterler.
sizin bu küçüklüğünüzün tatlılığını yesinler desem millet açlıktan ölür. ortamın asıl eğlencesi kendileridir benim gözümde. bakmam ama sirk gösterisi yaparlarken de hiç burun kıvırmam. başarı görsem alkışta tutarım gocunmam. (yapmışlığım oldu çünkü basitliğe sabrım çok sınırlı. "çocuklar için de oyunlarınız var mı? yalnız biraz daha kaliteli ve anlamlı olanından? çünkü onlar örtü altını göremez. ve gördüklerini örnek alırlar o yüzden insanlığa hitap etmeli. ne diyorsunuz?" deyince cevap yok. bozulmuş ve yere bakan suratlar var. sonra onların yanına gittim baş hizalarına biraz eğilerek "deminden beri ilgimi çekmeye çalışıyordun çekince yere bakmaya başladınız. -alaylı gülerek - hadi ama o kadar bozuldunuz mu? -ciddiyetle- neyse sen yere düşen insanlığına bakmaya devam et. belki bir gün kaldırmak istersin..." deyip gülümsemeyle ayrılmıştım. birkaç şeyi veya birkaç defa görmezden geldim diye hep geleceğimi sanıyorlar. insan olarak saymadığım için her yaptıklarını yadırgamadım ama keyfimin kahyasının canını sıkarlarsa saymasam da yadırgarım. sevmediğim insanların haddine değil keyfime oynamak. iyi veya kötü hiçbir şeylerinin özellikle duygu ve his olarak etkilemelerine izin vermem. çevremdeki her ayaklı yılanın ağzına en az bir kere vurmuşumdur. ikincide de vurur üçünde tam ikiye ayırır dolayıp koparırım. ben her olayı yüzlerine ve doğrudan söylerken onlar hep arkamdan konuşur ya da ikili oynayarak bir şeyler yapar. o kadar tırsaklar. o yüzden biraz el hareketi yaptım mı üzerlerine alınıp korku duyarlar (çünkü onlar da sabrımın sınanması üzerine dilsiz kalabileceklerini bilir ve bu yüzden hakkı dolmuşsa gidip anneme oynarlar...)halbuki vurmayacağım ama canım nabız yoklamak istemiş olabilir. (: onlar beni düşmanı bellemiş ben ise sevmediğim diyorum sadece. çünkü düşmanlık bile sadece insanlardan edinilir ben bunu bilirim... millete hep olumlu duygular duymak zorunda değiliz ki adi ve şerefsiz tavırlar içine giriyorlarsa bir de? o çekemediğı veya kıskandığı için çekiniyor (gizli yapmaya çalışmalarından belli) ama o tavırlardan çekinmiyor. hiçbirine zerre zararım dokunmadı ya da hiç kötülük yapma amacına da girmedim, iyilik yapma fırsatı bulunca da yapmışımdır yani ben kendimi bilirim ve eminim. açık yerlerinden de vurmamışım vs. ama onlar hakkımda yalan yanlış dedikodu yayar, açığımı yakalamaya çalışır ya da açık yaratmaya vs. eee benim buradaki rolüm ne? kendi hisleri ve bana yansıttıklarının hiçbirinden sorumlu değilim. karşılık vermiyorum hep, görmezden veya duymazdan geliyorum çoğu zaman. onların gerçekten altı olduğum için veya onlar benden daha çok iyi olduğu için değil. benim en fazla düşeceğim seviyeye onlar zirve gözüyle bakar bu yüzden. denk değiliz ve muhatap olmak istemiyorum. insanlıktan ve iyilikten anlamayan insanlar insanlar öyle nankör ve kindarlar ama benim insanlığım var. bu yüzden abartmıyorum, istersem abartmam mı, alasını abartırım. onların kazdığı kuyulardan onlara su vermek tercihim sadece. ben kazmakla da uğraşmam onların alın terine(!) konar tek hamleyle dibi boylatırım. ama yapmak istemiyorum. ve zorlanırsam, çizgilerime inadına inadına basılırsa eşit savaşırız; insanlığımı bir köşeye koyarım. öldürmem süründürüm ben...

benim sevmediğim birisinin beni sevebileceğini pek zannetmiyorum.

bu sebepten mütevellit aynı ortamdaysak hiç havamı bozmam görmezden gelirim ( çok iyi yaparım bunu) muhtemeldir ki o da aynı yolu izleyecektir ve sorun birbirimize ekstra tahammül etmemizi gerektirmeyecek bir şekilde son bulur.

bir iş yerinde çalışırken sürekli olarak başımıza gelen eylem.

cehennem version 2

zaman bükülür. yavaşlar, hiç geçmez.

ruhuna eziyet, işkence yöntemidir. görmezden gelinir elbet, oralı olunmaz falan filan.

kapana kısılmış ruhun, bu eziyet bir an önce bitsin diye misafirlikte annesini "eve gidelim anne! gidelim de gidelim annee!" diyen çocuklar gibi zihnini darlar.

o sırada zihnin ruhunu cimciklerken (bkz: sus be sus! anlayacaklar.) içerideki savaşı yansıtmamak için verilen çaba, vah yazık kişisinin zor anlar yaşamasına sebebiyet verir.

bir şekilde bunu belli ederim ve o kişiye hal ve hareketlerimle baskın gelirim, benim için önemli bir ortamsa o kişiyi her şekilde kovarım ve eninde sonunda gider. çünkü bunu yapmadığım zaman tepeme çıkıyorlar, zamanında yapmadım çünkü iyi biliyorum.

enerjinin emilmesine sebebiyet veren elem hadise. evet.

valla hic takmam:)
herkesin istedigi yerde olma hakkı var. keza benim de var.
herkese yetecek alan var.

gün içinde sık sık mecbur kaldığım durum. herkesi sevemezsin herkes de seni sevemez bu normal bi durum ancak ben sevmediğim tiplerle genelde problem yaşarım ve muhabbeti keserim. sevmiyorum zoraki nezaketleri falan, rol yapamam hiç. durum böyle olunca daha rahat geliyor bana. eskiden abidik gubidik konuşan elemana bi ayar çekersin, bir daha sus pus olur. sen de hergün katlanacağına bi kez bozuşur rahatlarsın.