siyasal islam vs kemalizm

ucu bucu sonu olmayan ayrıştırıcı düşünceler batağına dönmüş idolojilerdir. bir lideri taparcasına korumakta bir dini dinin gerekleri dışında savunmakta abestir.
sorularlaislamiyet.com/dind...

ıkisinin de taraflarindan hoşlanmıyorum.

kemalizm evet bir dindir ve ilahı da bellidir.
din ne demek? önce bunun bilinmesi gerekir. içeriğini bilmeyen yobazlar, sadece islam zanneder.

aynı b*kun laciverdi iki zıt kutbun karşılaştırmasıdır. ne zaman ülkece bilime, sanata, spora öncelik veririz o zaman gelişiriz.

islam ağır bir üstünlükle galip gelmiştir. halk yüzü batıya dönük seküler bir devlet olmak yerine islamcı olmayı tercih etti %52 gibi bir oyla. türkiye'nin önümüzdeki yıllarda nasıl bir ülke olacağını afganistan ve iran'a bakarak tahmin edebilirsiniz. o mülteciler boşuna gelmedi.


ayrıca:
(bkz: sadat)

liberalizmi destekliyorum.

ikisi arasında ki temel benzerlik, biri şeyhini, hocasını kutsal görürken, diğeri devlet adamını kutsallaştirir. rahmetli mustafa kemal'i severim fakat, hiç kimse tartışılmaz değildir. askeri ve yönetim alanında şapka çıkarılır bir bireydir.

- biri sıfırdan ülke kurup büyütmüştür, diğeri o ülkeyi yiyip yiyip bitirmiştir.
- biri çağdaştır, diğeri yobazdır.
- biri türkçüdür, diğeri arapçıdır.

fransız ihtilali sonrasında krallara ve kiliselere karşı yaşanan isyanlar sonucunda 1. dünya savaşı sonunda bugünkü ulus devlet yapılarını ortaya çıkaran anayasal gelişmelere bakınca laiklik gerçekte doğru uygulandığında güzel bir uygulamadır. fakat bizim ülkemizde de uygulanış biçiminde yanlış ve aşırıya kaçıldığı için bugünkü siyasal islamcıların bu kadar pirim yapmasının ve güç kazanmasının en büyük sebeplerinden biriside budur. esas sorun halkın yeterli derecede bilinçli, eğitimli olmaması sebebiyle bunun orta yolunun bulunamaması ve herkesin kendi zihniyetini bakış açısını tüm topluma dayatmak istemesi...

(bkz: militarist modernleşme: almanya, japonya ve türkiye)

murat belge

biri her daim bir irinden fazlası değildi, diğeri bu ülkeyi kurtarıp kuran ideolojidir. 12 eylül ile içi büyük oranda boşaltılıp takipçilerinde yoğun bir zekâsızlık zuhur etmiştir ama, bunu da belirtmek lazım.

herif kemalizm sevmiyorum diyip yüzümüzü sanata, spora, bilime dönmeliyiz yazmış. biri şuna atatürk'ün bu konuların hepsi için bir sözü olduğunu, sözlerim bilimle ters düşerse bilimi seçin dediğini anlatsın tabii anlatabilirse.
din hangisi için birşey demiş. adamlar hepsine karşı. müslüman futbol oynamaz, müslümanların kesilen kafasına vurmayla ortaya çıktı falan gibi inanışlara sahip.

öteki tutmuş atatürk elestirilmez değil yazmış. evet de onu eleştirecek merci sen değilsin. o günün koşullarıyla bakmak lazım. mesela sen olsan daha iyisini mı yapacaktın. onun böyle uzun uzun düşünecek zamanı ve imkanı yoktu. sizinki kolaya kaçmak. bitmiş maçın sonucuna göre uzun uzun taktik, oyuncu tercihi eleştirmek kolay, mesele maç oynanırken onu becerebilmek. adam şimdiki teknoloji ile nerede ne oluyo görerek, çat diye telefon açıp istediği yere istediği anda bilgi ulaştırarak falan iş yapmıyor. silahı yok, erzağı yok, doğru düzgün askeri yok. savaştan sonra yaptıklarını elestiriyorsak, doğru düzgün imkanı yok, parası yok, halkın eğitim durumu düşük genelinde hiç yok. böyle koşullarda birşeyler yapmaya çalışıyor adam.

şimdiki halk şuan evinde bir beyaz eşya bozulsa o sorunu rahat aşamıyor, ev iş değiştirecek olsa o sorunla baş edemiyor. daha boyle sıradan problemleri çözemezken, ölüm her an ensende, her kararınla birilerinin hayatını etkiliyorken, düşünerek gecirdigin her an aleyhine işlerken, halkın ve askerin ölüyorken o süreci yönetmek, ülke kurmak kolay mı. bir evi yönetemeyen insanlar enkaz teslim almış bir adamın ülke yönetimini eleştirirken oturup bir düşünsün.

kemalistler daha cazgırdır. siyasal islamcı kesimin üzerinde konuşmaya dahi değmez.

aşiret-kabile ve tarikat-cemaat borusunun öttüğü bir yarı feodalite vs demokratik, laik-seküler ve sosyal bir hukuk devleti.

siyasal islam vs herhangi bir şey gibi bir anket başlığa yanıtım "herhangi bir şey" şeklinde olurdu.

ilki akıl hastalığı, ikincisi uygarlıktır.

sevgili atatürkçüler ve atatürkçü olmayanlar ama özünde, türkiye'nin kurucu ideolojisinin adını sosyal medyadan öğrenip, doğruymuş gibi paylaşanlar; eğer kurtuluş savaşı döneminde yaşamış bir ingiliz bürokrat veya asker değilseniz, baba tarafı ingiliz olan bir siyasal islamcı değilseniz, sizin için o kelimenin doğrusu "atatürkçülük" olmalıdır.

biri eskik!
babamın parasını kim aldıysa çabuk getirsin.

(bkz: üç tarz-ı siyaset)

siyasal islamcı.
neden; bi kere şurayı aydınlatalım kemalistim diyenlerin yüzde yüzüne yakını kemalist değil, anti erdoğancı olup kemalist adı altına sığınırlar yoksa siz mustafa kemal'in hiç özgür özel gibi bir ingilizden yardım istediğini duydunuz mu. bu daha çok mandacılığı savunan inönücülerin eylemidir.

bu pilav çok su kaldırır ama kemalistim diyenler kemalist olmadığının farkında bile değil kime neyi anlatacağım.

kaynak göster derseniz gösteremem ama kemalizm ifadesi batı tarafından ortaya atılan bir ifade. diğer yandan mustafa kemal, atatürk soyadını çok sevmiyormuş. yani kraldan çok kralı sevenlerin yaptığı bir iş bu atatürkçü olmak ve bir tür kulüp gibi.

modern türkiye'nin doğuşu kitabını okuyorum bu ara ve bütün olayın dayandığı esas meselenin ne olduğuna bakarsak tüm olay islamiyetin kendisine ve hristiyan batının ortaya attığı pozitivizm arasında geçiyor.

osmanlıların yönetici kesimi içinde hristiyanlığın islamiyeti geçtiği gerçeğini kabul eden ve hristiyan batıyı, onun kurumlarını örnek almak gerektiğini düşünen mustafa kemal öncesi kim var bilmiyorum.

osmanlı devletinin ıslahatçı padişahları ve devlet adamları bile sadece orduyu düzeltmek üzere yola çıkarak ıslahat hareketlerine başlamış.

batının üstünlüğünü kabul etmekten çok orduyu modernize edelim ve tekrar avrupa karşısında üstün olduğumuz döneme geri dönelim anlayışı yerleşmiş.

mustafa kemal'in silah arkadaşları bile padişahın yanlısı ve dindar insanlar olarak ona karşı cephe almış.

mustafa kemal yeni bir ideoloji üretmiyor. fransız ihtilaline giden süreçte ve sonrasında yaşanan düşünsel farklılaşmayı osmanlı devletinin de yaşaması gerektiğini yoksa türk devletinin biteceğini ön görüyor.

karlofça'dan başlayan ve balkanlardan anadolu'ya bir gerileme var. batı, bizi geldiğimiz yere hazar bozkırlarına geri göndermek istiyor.

mustafa kemal'in derdi sadece hayatta kalmak.