sözlükteki kişilik vs gerçek kişilik

sözlükte bir lich'im. (bkz: count dahlvier)

gerçekte ise bir peach değilim bence çünkü: (bkz: şeftali evde yok ben kayısıyım) *

çay çay dediğime bakmayın
su gibi içerim
ayık gezdiğim gün yok

ben her yerde aşağı yukarı böyleyim.
ufak nüanslar var tabi.

taş kalpli, realist bir asabi vs belalı civciv.*

sesci, shitposter -vs- sesci, shitposter

matrix deki ''kahin'' burda 'zugra' mahlasını kullanıyor

e orda da burda da özfarkındalıksız içgözlemcilik var işte

sözlükte fazla kendimim. burayı günlük olarak kullandığımı birçok kez dile getirdim zaten. ara ara yazsam da aklıma ne eserse, aklımdan geçenlerin neredeyse tamamını yazıyorum. ama beni günlük hayatta görseniz ne neşeli, ne kadar pozitif bir insan dersiniz. öyle olduğum için değil, öyle görünmeyi tercih ettiğim için. yunus emre görse benden nefret ederdi herhalde.

herhangi bir insanın verili çerçeve değiştiği anda yeni duruma göre -istemli ya da istemsiz- yeni persona inşa etmeyeceğine zerre ihtimal vermiyorum. bu çerçeveyi sanal dünya kadar esneten bir şey de yok.

gerçekte tanımadığım insanlarla gerekli olmadıkça konuşmam. small talk falan hak getire. yeni insanlarla kendi isteğimle tanışma oranım %1 falandır herhalde. burada bazen çocuk parkında gibi hissediyorum. "arkadaş olalım mı?", "olalım" gibi. tabi ki olunmuyor sonuçta hayatının bir yerine koymuyorsun, dahil etmiyorsun. ama işte. onun dışında hiçbir fark yok. aynı vırtgel ağızlılık.

kişiliksiz olduğum için hiç öyle takıntılarım yok.

same.

ama uludağ sözlük'teki fakelerim için aynısını söyleyemem. nicklerimi de ifşa etmeyi düşünmüyorum.

aynıyım la
aklı ile arası olmayan, deli, huysuz, aksi.....

daha ötesi yok sizde bana katlanıyorsunuz kader kısmet...

valla bizde yalan yok, malzeme bu. yaşama sevinci arayan beyaz show'a gitsin (o da kalmadı gerçi, ne biliyim güldür güldür falan izlesin)

ben entrylerde ve mesajlarda bile farklı biriyim. gerçek kişiliğimi haliyle kimse bilmez. bilsin ister miydim diye düşünüyorum zaman zaman ama ne gerek var ki diyip vazgeçiyorum sonrasında. bazen de bi hatuna açayım kendimi diyorum o da olmuyo, olamıyo zaten.

o yüzden bendeniz prada black; sertim ama bilakis çok kibarım, dans bilir, o biçim ısrar ederim.

başka bir sözlükte yaptığım hata şuydu; beni ilgilendirmeyen konularda haklıyı, haksızı ayırmak. ben reel hayatımda da böyle biriyim. ama bu sözlükte yemin ettim bunu yapmayacağıma * hiçbirinizle bozuşmadan kendi halimde yazıp yazıp çıkacağım.

o yüzden ben burada tam anlamıyla gerçek ben olamam. belki biraz...

buradaki kişilik, kendimizi algılama biçimimiz mi yoksa başkalarının bizi algılama biçimimi olduğuna göre çok fazla değişkenlik gösterir. eğer başkaları için konuşuyorsak, bizi değerlendiren diğer zihinler bizim anlattıklarımızı ses tonumuz, kilomuz, saçımız, vurgularımız, mimiklerimizden bağımsız şekilde dinleyemezler. mutlaka bunların da işe dahil olduğu bir genel kanı bırakırız insanlarda. zaten iletişimin yarısından fazlasını bu tarz diğer etmenler oluşturur. oysa biz burada sadece yazarak kendimizi açıklıyoruz bu da aslında en azından başkalarının gözünden bambaşka birileriymişiz gibi görünmemize neden olabilir.

öte yandan kendi adımıza konuşuyorsak yine başka farklılıklar kendini gösteriyor. mesela böyle bir yazıyı monolog halinde birilerine anlatmak karşı tarafın ilgisi olsa dahi çok da yapmayacağım bir şeydir. burada ise elimden tutan yok istediğim kadar yazabiliyorum. ne söz kesen var, ne araya giren var, ne "yalnız o öyle değil" diye sazı eline alan var.

uzun lafın kısası sözlük ortamında kişiliğimizi göstersek bile çok azını gösterdiğimizden dolayı sonrasında başka bir ortamda bizi görmek, sanki o kişi biz değilmişiz gibi algılanmaya neden olabilir. gerçek hayatta birebir tanıdığınız insanlarla dahi, sadece ortak alanda ve sosyal durumda nasıl davrandıklarına dair bir izlenim oluşturuyorsunuz. o kişilerle aynı evde kalmaya başladığınızda onun bambaşka bir yüzünü daha görürsünüz mesela. bu da onun gibi bir şey.

fark yok, neysem o.