türk dizileri

çok uzun oluyorlar. 8'de başlayan dizi 9'a kadar geçen bölümün geniş özetini verir sonra yeni bölüm başlar ve 12'ye kadar sürer.

9-12 arası en az 30 dakika reklam oynartırlar. sana da iki buçuk saatlik dizi kalır.

geçen iş yerinde konuşuluyordu. bilmem ne cop cop dizisi, şöyle böyle. sabahları masada kahve içerken karşı masada muhabbete dalan kadınların saçma muhabbetlerini dinlemek, nasıl desem..

güne iyi başlatıyor.

anladığım kadarıyla konu yine zengin bir erkek temalı.

dönem çıtırlarının evlenilecek erkek rüyası her dönem dizisine farklı tezashür etse de ana karakterlerden erkek olanı genelde zengin bebesi seçilir. bu dizideki de eminim böyleydi. öyle tasvir edildi o bal dudaklar tarafından çünküm at ağızlı ik'cı sevda'nın, çocuğun üstü açık sahnesinde dibi düşmüş. ik'nın malumunuz görevi şirket içi dedikodudur hep. dedikodu ve bilmem ne ünlüsü çok seks. neyse.

10 yıl önceki dizilerde de tema pek farklı değil temelde. orta çaplı bir şirketleri vardır. tipi fena değildir. naziktir. soğukkanlıydır. adonis olayını bilemem. o zamanlar öyle haltlar yoktu.
pek bir bok değişmemiş aslında şöyle bakınca.

"model" hep aynı. şirket var, adam nazik, soğukkanlı. gülümsüyor. yahut tam tersi fırlama zengin p,ç,, kız da buna tutulur işte. olaylar olaylar.

yıllardır aynı hayale veriyorlar türk izleyicisi hanımlar. ev hanımları tv karşısında kalanları şirket masalarında.

çok sıkıcı bu.

gelmiş geçmiş en berbat türk dizileri:

1) akasya durağı
2) cennet mahallesi

otomatik portakal filmindeki gibi bir işkence yöntemi olarak izletilebilir yani bu diziler o kadar berbat.. izleyince değil isimlerini duyunca bile kusmuğumun kusası geliyor.

türk drama dizilerinde kullanılan müzikler orijinal mi yoksa bir yerlerden mi alınıyor diye merak ediyorum. izlediğimden değil de salona uğradığımda açık oluyor bu diziler bazen ve ne zaman denk gelsem hep piyanolu, kemanlı falan müzikler çalıyor sahnelerde. eğer bu müzikler özel olarak ilgili diziler için üretilip kaydediliyorsa türk dizi sektörünün müzikal üretimi müzik sektörünü dövebilir.

tanım: türk dizilerinden en son yalan dünya'yı izlemiştim (onun da her bölümünü değil), erşan kuneri'yi saymazsak. pek bilmediğim dizilerdir yani.

ortaokuldan beri sıkı takip ettiğim dizilerdir. mükemmel olanları da vardır vasatları da. yabancı dizler ne kadar güzel olsa da yabancı dizileri yine izlerim ama türk dizilerimden de kopamam.

valla dun karim kuafore gitmis. turk oldugunu ogrenen kadin kuafor, turk dizilerini cok sevdigini soylemis. netflix'teki turk dizilerini izliyormus. ozellikle erkek karakterlerin o sarmalayiciligini filan sevmis. (boyle cevirebildim) yani maskulen, sahip cikan filan. bu arada, abd'de guney'de bir sehirde yasiyoruz. hic aklima gelmezdi beyaz bir amerikalinin turk dizisi seyredecegi. simdiye dek bana, bizim dizilerimizi izledigini soyleyenlerin cogu ortadogulu ya da hispanik'ti.

sahsi dokumum:

bir somalili, bir pakistanli: muhtesem suluman
bir israilli: kurtlar vadisi
iki misirli: muhtesem suleyman, ertugrul
bir hispanik: muhtesem suleyman

neredeyse tamamı ya abd ya hint ya da uzak doğu dizilerinden çorl.. uyarlama yapımlar.

cinnet
öpüşmek
alkol
yüksek sesli kavgalar
acındırma

kötü yapılıp bu kadar izlenen herhangi bir eser yok, dünyada bunun örneği yok.

helal olsun demekten başka bir şey diyemiyorum. dilber evin barkın yok mu?

şunları izleyen bir halkın saglikli bir ruh haline sahip olmasini ve huzurlu olmasini bekleyemezsin. resmen koca bir kesim vakit gecirmek icin bu igrenclikleri, sacmaliklari izleyip aptallasiyor.

al yine denk geldi. omer dizisi. kadinin biri iki kızı ciplak bir sekilde soguk bir banyoda bekletip iskence yapiyor. bu ne?

silah, aldatma, iskence, entrika, intikam, ölüm, adam kacirma, merhametsizlik...

yasayan bir ölü olmanin baska yollari da var lan bu sacmaliklari nereye kadar izleyecek bu insanlar?

cahil olan halkın beynini saçma salak zengin aşk ve pavyon gibi senaryolarla dolduruyorlar sonra da kızlar ya da erkekler neden pavyona gidiyor neden zengin insan arıyor. izlemeyin izlettirmeyin bu saçma şeyleri.

(bkz: kapı dinleme) gibi saygısızlık içeren bir olgunun gayet normal olarak bize itelendiği şeydir türk dizileri.

vidyolu

bu dizilerde yer alan karakterlerin davranışları ve konuşmaları, daha doğrusu bağırış çağırışları çok garip. herkes karşısındakine, sanki az sonra elli sekiz yerinden bıçaklayıp öldürecekmiş gibi bakıyor. oktay kaynarca'nın oynadığı mafyalı bir dizide on - on beş kadar adam yuvarlak bir masanın etrafından toplanıp birbirine racon kesip trip atıyordu, herkes diğerinin karısını çocuğunu kesmiş, arabasının sileceğini aynasını kırmış gibi davranıyordu.

türkiye resmen bir atar gider yapma, racon kesme ülkesi haline geldi. diziler bu hale getirmedi, bu hale geldiği için öyle saçmalıkları çekip yayınlıyorlar çünkü tutacağını ve izleneceğini biliyorlar.

insanı büyük evde yaşama fobisi yükler.
ana bir bacı iki gerisine yapıştır taktiği ile her odada ayrı bir çarpık ilişki yaşanır.

almanyada yaşayan tanıdığım aynen şunu anlattı. alman dizilerinde iyi, olmak doğruyu yapmak gerektiği insanlara anlatılır.
türk dizileriyse sapıklığı normal gösteriyor, iyilere hep kaybettiriyorlar. mafya ve kötüler hep kazanıyor.
türk dizileri niye millete mafya ve kötüler için çalışmaları gerektiğini anlatıyor?

zengin kız fakir oğlan
fakir kız zengin oğlan

abi alayından nefret ediyorum. bir insan nasıl böyle bir şey ile vakit kaybedebilir ki?

birçoğunun konusu bile aynı; aile ilişkileri, aldatmalar, çarpık ilişkiler, ağalar, konaklar, zengin aileler ve iş adamları... neredeyse tüm türk dizileri aynı senaryonun, aynı konunun etrafında dönüyor. tek bir tornadan çıkmış gibiler, sadece oyuncuları farklı...

bu sezon izlenebilir olan bir tek veliaht var, gerisi tamamiyle çöp. onun da eleştirilecel birçok yönü var ama en azından izlenebilecek kadar iyi.

yılların ve çocukluğumun dizisi arka sokaklar bile bozdu, uzun zamandır izlemiyorum.

zamanında ne güzel diziler vardı... o diziler ve yapımcıları beyaz atlara binip gittiler...

yıl 2011. yunanistan da büyük ekonomik kriz var. televizyonlar ucuz çözümü bulmuşlar. alt yazılı türk dizileri.

o zaman türklerin kendilerinden uzak tipler olmadığını görmüşler.

yunanistan da türk dizileri devam ediyor.

istatistiğe göre;

2013'ten bugüne kadar yayınlanan 718 diziden sadece 2 tanesi saf komedi teması içeriyor.

yayınlanan her 10 dizinin 9'u dram içerikli.

en çok izlenen dizi türü bakımından %65 ile şiddet içeriklilermiş.


ben yaş itibarıyla en az 20 küsür yıllık tv tarihini biliyorum, eskiden en az 2 kanaldan birinde sitcom içerikleri olurdu, bunun yanında iyi duyguları aşılayan aile dizileri de olurdu, ama 2000'lerin ikinci yarısından sonra bu durum değişti. onların yerini çarpık ilişkili, entrikalı, vurdulu kırdılı, rezalet yapımlar aldı. aynı şey büyük ölçüde dijital platformlarda da geçerli, gibi, prens ve onun muadili komedi içerikleri dışında çoğu boş içerikli, uzun ömürlü olmayan yapımlar.

artık bunun sebebinin tam olarak neden olduğunu bilmiyorum ama toplumu olumsuz açıdan dönüştürmek bakımından çok büyük zararları olduğunu söyleyebilirim. insanları şiddete meyletme ve gülmekten uzaklaştırıp, iyi duygular aşılamayan, zihninde bir düşünce ışığı yakmayan tam tersi onları uyuşturan yapımlar olduğu gerçek.

bunlar da tercih ve bilinç meselesi tabiki, seçici bir birey olup, veya izleniyorsa da bunların bir hayal ürünü olduğunun farkına varmak en sağlıklısı sanırım.

türk dizileri son günlerde dünyaya satılıyor. ama o ülkelere farklı bir türkiye imajı anlatılıyor. herkesin kodaman olduğu, kahvaltı masasına dahi tasarım kıyafetler ile oturulduğu, lüks otomobillere binilen, kadınların güzel ve alımlı, erkeklerin biskolata erkeği kıvamında olduğu bir türkiye algısı ortadoğu ve latin amerika coğrafyasında karşılığını fazlasıyla görüyor. arada sırada fakirlik teması işlense de bazı dizilerde, dizi kahramanımız o fakirliği fazla sürmeden zenginliğe çeviriyor.