ursula k. le guin

o da çekip gitti. nerede olduğunu bize anlatmayacağı, ama kendi dünyalarından birinde, her daim yaşayacağı bir yerde; evden çok uzaklarda bir yerlerde... neyse ki yarattığı evren sayfaların içinde hâlâ bizlerle birlikte.

birkaç söyleşisini izlediğim ve hem diksiyonuna hem güzelliğine hem de tarzına bayıldığım müthiş kadın.

1929/2018 yılları arasında bu dünyada yaşadı, yazdı, dünyalar yarattı, iz bıraktı ve 6 yıl önce bugün bir mülksüz olarak gitti bu dünyadan.

anlatmayı seviyorum, ama kimse sormuyor.

1929/ 2018 yılları arasında yaşamış amerikalı yazar olup en bilinen kitabının mülksüzler olduğu rahatlıkla söylenebilir.

mülksüzler’in üstüne tanımam sonrasında anlatış da benim için ikinci sırada yer alırız severiz kendisini

anarşist, feminist, anne (kendini böyle tanımlıyor), kendini yetiştirmiş mütevazı bir kişilik. asıl alanı çocuk kitapları. ütopik bilim kurgu romanları ile tanınıyor. annelik ve ev işleri yüzünden kendisini kanıtlayamadığından ve kadınların genel olarak bu durumdan muzdarip olduğundan yakınmış.

pek çok kitabını severek okuduğum kişilik. oldukça hassas bir kişilik, doğa sevgisi kocaman bir insan, pek amazon bir kadın değilse de çok cesur ve normlara karşı sert tutumlar sergileyebiliyor. mary shelley gibi aşık olunası bulmuştum gençken kendisini. anarşist kadınlar baş belası tipler.

bayılıyorum bu amerikalı düsler kralicesine.
hayal gucune bayılıyorum. neden-sonuc iliskilerine bayılıyorum. baslangıclarına bitislerine bayılıyorum. yoldaykenki onla bir kitapta keyfe bayılıyorum.
en sevdigin 10 yazarı say deseniz sayacagım bir hanımefendi.

okudugum kitapları:

-marifetler
-ucustan ucusa
-her yerden cok uzakta
-ucsuz bucaksız
-kadınlar ruyalar ejderhalar
-zihinde bir dalga
-oteki ruzgar

mulksuzler ve karanlıgın sol eli ise yıllardır elimde gidip gelen, bir turlu okumanın kısmet olmadıgı kitapları. inanıyorum, bir gun onların da dogru zamanı gelecek:)

“bütün hayatımızı, aslında yapmaktan başka çaremiz olmayan şeyleri rızamızla seçmeyi öğrenmekle geçiriyoruz.”

“nereye gittiklerini biliyor gibiler omelas'ı bırakıp gidenler.”

efsaneyi hatırlatalım. türk halkı alim değilse de ariftir.

x.com/prekazi/status/956397...

şöyle bir cümlenin sahibidir.
"ı talk about the gods, ı am an atheist. but ı am an artist too, and therefore a liar. distrust everything ı say. ı am telling the truth."
"tanrılar hakkında konuşurum, ben bir ateistim. ama aynı zamanda bir sanatçıyım da, bu yüzden bir yalancıyım. söylediğim hiçbir şeye güvenmeyin. doğruyu söylüyorum."

bu cümleler, roman türünün aslında nasıl bir şey olduğunu anlatır.