yalanlarla yaşayıp mutlu olmak vs gerçeklerle yaşayıp mutsuz olmak

çoğu kişi teoride gerçek olsun bizim olsun demiştir. fakat pratiğe baktığımızda insanlar yalanı seviyor. çoğunluk yalanı seviyor. peki nedir gerçek, bilgidir en büyük acı olan bilgidir. insanlarımız bilgiden uzaklar çünkü yalan mutluluk yani eğlenceye dayanan her şey onlara mutluluk veriyor.

büyümekte sorun yok fakat bu gerçeklerle her yüzleştiğimde en mutlu anımda kalbim dursaydı da bu farkındalıklar zihnimde yaratılmasaydı diyorum.

yalnızlıkta mutsuzlukta ömür boyu gibi duruyor.

yalan ve gerçek ise birbirinin hayatlarında tufanlara sebep olan iki yunan tanrısı gibi.

zeka insanoğluna verilmiş en büyük cezadır. hiçbirşeyin farkında olmayıp tozpembe hayatlar yaşayan insanlara özenmiyor değilim. ama bir seçme şansım olsa gerçeklerle mutsuz hayatı seçerdim.

yalan şeyler mutlu etmez, kaygılı bir ruh hali verir. gerçeklerin ise acısı bile insana bi hoş gelir. unutma zihnin evindir, bazen eve beklenmeyen, ya da rahatsızlık veren misafirler de girmelidir.

yalanla mutlu olunamaz, ancak kendi kendini kandırmaya gider bu yol.
unutmayın ki gönül yalan söylemez, kalp boş yere yalandan atmaz, gözler yalandan bakamaz.
gerçekler bir yere kadar sıkıntı doğurabilir ama huzur vermekte en önde gelendir.

gerçek nefrete yol açar.

(bkz: yalanlarla yaşayıp mutsuz olmak vs gerçeklerle yaşayıp mutsuz olmak).

yalanların içerisinde yaşıyor ve gün doğumundan gün batımına dek kendimi mutlu ediyorum. sonrasında gerçeklerime dönüyor, geldiğim yeri unutmuyor ve bir miktar hasret duyarak uykuya dalıyorum. yaşlandığımda geriye bakıp gülümseyebileceğim bir hayat yaşamaya çalışıyorum ve aynı zamanda gerçeklerden korkmuyor & kopmuyorum.

sahici bir sarsıntı sahte bir dengeden iyidir

gerçeklerle yaşamayı tercih ederim. üzülmek iyidir.

biri yapay diğeri gerçeklik içerir.

ben ikisini de reddederek gerçeklerle yaşayıp mutlu olma kısmını seçiyorum.

kendinizi kandırmayı bırakmak, gerçekleri sürekli erteleyip yüzleşme anında yaşayacağınız acıyı büyütmekten kat kat daha iyidir.

ikisi de uzun sürmez. ilkinin sonunda yalanların verdiği izdirap kalırken elde, ikincide gerçekler eğer kabul edilirse hayata daha sağlam basarak devam edilir. ikincideki mutsuzluk, yalanların verdiği mutluluktan çok daha kalitelidir.

gerçeklerden haberdar olmak her daim daha iyidir.

gerçekler insanın ayağını yere sağlam basmasını sağladığından, gerçeklerle mutsuz yaşamanın farkla önde olduğunu düşündüğüm karşılaştırma.

ancak unutulmamalıdır ki, her gerçek mutsuzluğa sebep olmamaktadır.

yalanla mutlu falan olunmaz, mutlulukçuluk oyunu oynanır.

gerçeklerle yaşayıp mutsuz olmak derdim.

kendinizi yalanlarla kandırabilirsiniz. bu o durumun doğru olduğu anlamına gelmez. mutlusunuzdur ama mutluluğunuza yol açan durumlar doğru değildir.

diyelim, evlisiniz. eşinizin sizi aldattığını öğrendiniz. o size , sizi aldatmadığını söyledi ve yalanlarına inandınız. şimdi mutlusunuz, peki bu ,bunun doğru olduğu anlamına mı geliyor?

gerçeklerle yaşamak devrimcidir. çünkğ gerçekleri öğrendiğinizde asla eskisi gibi olamazsınız. bazen kendinizi, bazen çevrenizi, bazen komple hayatınızı değiştirir. bu nedenle devrimcidir.

deminki örnekte olduğu gibi, eşinizin sizi aldattığını öğrendiniz ama yalanlarına inanmadınız. bu işte zor olan kısımdır. ondan ayrılmaya karar vermek, alıştığınız hayattan bilinmezliğe gitmenize, evinizi, çevrenizi, alışkanlıklarınızı değiştirmeye yol açacak. ama o siz olacaksınız. yalanlarla yaşamak yerine , gerçeklerle yüzleşeceksiniz. kolay yolu değil,zor olan yolu seçmiş olacaksınız. işte o zaman ‘birey’ olduğunuzun farkına varacaksınız.

yalanlar tatlıdır. yalanın dünyasında kötület cezalandırılır;iyiler ödüllendirilir. toz pembedir her şey. ama hayat toz pembe değil maalesef. bir şeyler değiştirilebilir ama önce gerçekle yüzleşmek, o gerçeği kabullenme sancılarının çekilmesi gerekir. işte o zaman ışığa ulaşılabilir.

gerçeklerle yaşayıp mutlu olmak derdim. gerçeklerin mutsuz edeceğini kim biliyor?

böyle kahpedir dünya..