yazarların garip huyları

kreme alerjim olduğu için hayatımda hiç krem kullanmadım. bu da herkese hep tuhaf gelir huy mudur bilmem tabi. yazın bile çorap giyerim.

kapıları belli bir acıyla açık bırakırım.
yumurta çırpılmışsa beyazını yoksa sarısını yemem.
renk takıntım var karışık renkler kullanamam.
birinin saçma bir hareketini görürsem tekrar yakın olamam. midem kalkar.
nefretim gözlerimden belli olur politik olamam.
çiğ et ürünlerini yiyemem. yanmaya yakın olana kadar emin olamam piştiğinden.
bir şeyi seversem asla bıkmam. sürekli aynı şeyi almaya, yemeye devam ederim. aynı ayakkabıyı yırtıldıça tekrar alırım.
çok var smkskwkw

sevdiğim şarkılara kafamda klipler çekiyorum. hepsinde başrol olmuyorum ama, hikayeye göre karakterler yaratıp senaryolaştırmayı çok seviyorum.

garip bir huyum yok. yada bildiğim yok. normalde olması gereken. normal sözlükte 190 tanım varsa anormal olan. ahanda paradoks.

sanırım benim normal atfedilecek bir huyum yok.

ayağımda çorap varken kot pantolon giyemem.

fazla ışıktan nefret ediyorum. sabah saatlerinde yüzümü yıkarken bile ışık açmam kesinliklikle. yarasa mıyım neyim.

çoraplarımı kirli sepetine atmadan önce muhakkak koklar, kirli olduklarına emin olur öyle atarım.

şarkı söylediğim zaman gözlerim yaşarır.

düzenli olarak ayaklarımı duvara diker, tavanın aslında beyaz olmadığını kendimi ikna etmeye çalışırım.

unutmamak, biri bana ne yaparsa yapsın hepsi aklımda kalıyor garip bir hafızam var, yada birşeye kafaya takmak, atıyorum bir araba alacağım, onu elde edene kadar deli gibi çalışır didinir sonra bunu niye aldım derim, offroad yapmaya merak salıp bi dünya para verip araç alıp, sonra 1 ay offroad yaptıktan sonra o aracı satmak için uğraşmıştım düşünün, herşeyin tam olmasını beklemek, diyelim bir telefon aldım fakat telefonu kılıfsız kullanmak istemiyorum, kılıf ise 1 hafta sonra gelecek, o kılıf gelene kadar telefonu kullanmam, ikili ilişkilerde fazla umursamaz oluyorum bazen yada tam tersi fazla umursuyorum o dengeyi bulamadım bir türlü, herşeye çabuk alışmak gibi bir durumum var bu iyi kötü her anlamda, kışın bile boxer, tshirt şeklinde uyurum bu bazılarına garip geliyor, yemeği çok sıcak severim, hani böyle ağzım yanacak derecede olsun isterim yaz-kış hep aynıdır bu durum, ölçü takıntım var. birşey alırken çok zor alırım, şurası şöyle oldu burası böyle oldu gibisinden. çok var aslında ‘normal’ değilim ben ama aklıma gelmiyor şimdi çoğu.

gecenin kaçı olursa olsun kötü bir rüyadan uyandıktan sonra ya annemin yanına yatmaya giderim ya da kardeşimin yatağına sokulmaya. ancak bu şekilde kendimi rahatlamış hissediyorum. yaşımın 21 olması dışında sorun yok.

her nesneyi zihnimde 5 ve katına tamamlama huyum var. öyle garip bir şey ki anlatması bile zor. aynı nesneden çok varsa, gözlerimle 5 ve katlarına ayırmak ve sonra hepsini birleştirmek kolay. kolaysa tek olan bir nesneyi 5 ve katına tamamla. köşeleri falan sayıyorum ortada 5 ve katına tamamlıyorum. nedenini bilmiyorum.

her gördüğüm sayıyı toplayıp en sonunda 1 e ulaşmak nasıl oluyor diye sormayın başarıyorum.

kaldırımda aynı renkli taşlara basıyorum. merdivenleri nasıl başladıysam öyle iner yada çıkarım. televizyonun sesi çift sayıda kalır. yemek yerken tüm dikkatimi toplar dikkatimi dağıtacak şeyleri ortadan kaldırırım telefonu mu sessize alırım mesela.

araba sürerken kırmızı ışıkta önümde duran aradın plakasını toplar asal çarpanlarına ayırırım.

araç plakalarındaki son 2,3,4 rakam arasında garip bağlantılar kuruyorum.

sıkıntılı başlık. zaten takıntılıyım. bi de burda okuduğum takıntıları kendime takıntı yapacağım diye korkuyorum. okumadan da edemiyorum.

gece uyumadan önce 1 saatlik hayal kurma vakti ayırırım kendime

ikileme huyum var tik gibi, tekil olan şeylerden hoşlanmıyorum. bir yere iki kere dokunurum, 3 değil 4 şeker alırım gibi.