yeni bir insanla tanışmaya üşenmek
başlık "kayıp balık memo" tarafından 10.11.2020 03:02 tarihinde açılmıştır.
61.
tanışmak mesele değil tanışılır asıl mesele tekrar başka insanlara güvenecek ve inanacak enerjinin kalmamasıdır.
devamını gör...
62.
hep aynı yalanları söyle söyle nereye kadar deyip , bıkmış insandır*
devamını gör...
63.
zihinsel bir üşengeçliktir. sanırım, tanıştığımız insanlarla, kısa sürede sıkı fıkı olmak istememizden kaynaklanıyor.
devamını gör...
64.
kafana göre birkaç arkadaş edindikten sonrası ..
devamını gör...
65.
bende pandeminin yıktığı bir ozellik. yeni insanlarla tanisalim artik, herkesle tanisiyim :')
devamını gör...
66.
benim en sevdiğim şeydir.saygı,sevgi çerçevesinde herkes ile tanışılabilir.evet hepimize hüsran olmuş insanlar geçmişte ve günümüzde olmuş olabilir ama insanlardan kendimizi soyutlayarak bir yere varamayız.
devamını gör...
67.
böyle birine dönüşmeme şaşırıyorum eskiden ne kadar heyecan duyuyormuşum hangisi doğru bilemediğim konudur.
devamını gör...
68.
nereden başlanır ki anlatmaya? yorgunluk.
devamını gör...
69.
zaman ve enerji tasarrufu moduna geçmiş şahsım için olağan bir durumdur .
devamını gör...
70.
giyinir, süslenir tam kapıdan çıkacakken aklına unutamadığın insan çıkar. vazgeçersin. sonra kendini yatağa fırlatıp özlediğin yerden devam edersin.
yapamıyorum işte.
yapamıyorum işte.
devamını gör...
71.
bu ben oluyorum. paket halinde gelecek tanışma , sevgili olma gibi şeyleri içinde barındıran bir kadın bekleyip duruyorum.
devamını gör...
72.
insanlara kendimi anlatmaya üşeniyorum galiba ben. karşıdaki insan biraz gözlem yapsa, tanımaya çalışsa iş kolaylaşıyor..
devamını gör...
73.
sürekli aynı döngüyü tekrarlamaktan sıkıldığım için ve pandemi sürecinde en iyi ihtimalle internet üzerinden tanışabildiğim için üşeniyorum.
biriyle tanışıyorum, samimiyet gidebileceği yere kadar gidiyor, sona gelindiğinde ya yakın arkadaşımdır arada hal hatır sorarım
ya da rehberimde öylesine duran birisidir. bu döngü en az 5 yıldır devam ediyor. pandemi sonrası daha beter hale geldim. normal koşullarda yüz yüze görüşme fırsatımız vardı ve iletişim gayet kaliteli oluyordu. bugün yeni insanlarla iletişime geçtiğimde yapay zekayla konuşuyor gibiyim. görüntülü ve normal aramalardan nefret etmemin payı bunda büyük ama insanlarla karşı karşıya gelip iki kelam edememek ciddi manada soğutuyor.
o yüzden bu başlığın doğruluk payı olduğunu düşünüyorum.
biriyle tanışıyorum, samimiyet gidebileceği yere kadar gidiyor, sona gelindiğinde ya yakın arkadaşımdır arada hal hatır sorarım
ya da rehberimde öylesine duran birisidir. bu döngü en az 5 yıldır devam ediyor. pandemi sonrası daha beter hale geldim. normal koşullarda yüz yüze görüşme fırsatımız vardı ve iletişim gayet kaliteli oluyordu. bugün yeni insanlarla iletişime geçtiğimde yapay zekayla konuşuyor gibiyim. görüntülü ve normal aramalardan nefret etmemin payı bunda büyük ama insanlarla karşı karşıya gelip iki kelam edememek ciddi manada soğutuyor.
o yüzden bu başlığın doğruluk payı olduğunu düşünüyorum.
devamını gör...
74.
heyecanı kaybetmek
devamını gör...
75.
son iki senedir bende peyder olan pandemi ile şaha kalkan durumdur.pandemiyle birlikte sosyal hayatım sıfırlandı zaten bu sene mezun oldum ve tüm sosyal çevrem çil yavrusu gibi dağıldı geriye yürüme mesafesinde buluşabileceğim çocukluk arkadaşlarım kaldı.esasen yeni birileriyle muhatap olmamak başlarda evet iyiydi dinlendiriciydi ancak şu an can sıkıcı hâle gelmeye başladı çünkü sık sık sosyal çevresini değiştirmeyi seven yeni insanlarla konuşmaktan hoşlanan enerjimi insanlardan toplayan biriydim şu an ise asosyal bir kişiliğe bürünmüş bir hâldeyim.
devamını gör...
76.
özellikle son zamanlarda çok ironiktir ki ; 'yalnıztan' şikayet edenlerin ağzına sakız olmuş cümledir.
fazla abartmıyor musunuz bu yılgınlığı? yeni insanlarla tanışmanın tam olarak neresine üşeniyorsunuz?
her birimizin ayrı ayrı öyküleri olsa da, büyük oranda aynı yaralara,hüzünlere,mutluluklara sahibiz.
kesişim kümelerimiz aynı.
birbirimizin tecrübelerinden, öykülerinden faydalanmak dünyanın en muhteşem olayı değil de nedir ki?
bırakın anlatsınlar, dinleyin.
siz de kendinizi rahat bırakın; tanık olun insanlara, yaşamlarına.
fazla abartmıyor musunuz bu yılgınlığı? yeni insanlarla tanışmanın tam olarak neresine üşeniyorsunuz?
her birimizin ayrı ayrı öyküleri olsa da, büyük oranda aynı yaralara,hüzünlere,mutluluklara sahibiz.
kesişim kümelerimiz aynı.
birbirimizin tecrübelerinden, öykülerinden faydalanmak dünyanın en muhteşem olayı değil de nedir ki?
bırakın anlatsınlar, dinleyin.
siz de kendinizi rahat bırakın; tanık olun insanlara, yaşamlarına.
devamını gör...
77.
kimle tanıştıysam başıma iş açıldı. o yüzden bıraktım o işleri.
devamını gör...
78.
bıkkınlıkla birlikte gelendir. artık kimse çekici gelmez, merhaba demek bile işkence gelir. çünkü bilinir ki yine hayal kırıklıkları, üzgün zamanlar, gözyaşları gelecektir. umut tükenmiştir.
devamını gör...
79.
eğer üşeniyorsam yeni birine hazır değilim demektir. bazıları çabuk ısınır çabuk soğur bazıları da geç ısınır geç soğur. ben ikinci kısımda olduğum için eğer birine ısınacaksam gerçekten hazır olmayı bekliyorum malesef.. yorucu bir süreçtir üşenmek ama er ya da geç her şey geçiyor..
devamını gör...
80.
genellikle kötü tecrübelerin getirdiği yıpranmışlığın sonucu olarak görülen durum. yalnızlık yorucu bir kuruntu. "ne kadar az insan, o kadar çok huzur" tesellisi de ancak birkaç ay konfor sağlıyor, sonrası yine yorgunluk. derin bir nefes alabilmek adına yalnızlığa sıkı sıkıya tutunuyorsun ama o da yorucu gelmeye başlıyor bir süre sonra. hayat; mutluluğu, üzüntüyü, öfkeni ve geriye kalan tüm duygularını kendi içinde yaşamak için bence çok kısa, omuz yoruluyor neticede. tam bu sebeple yeni insanlarla tanışmak, tartışmak, bir şeyler paylaşmak hiç beklemediğiniz anda ufkunuzu açabiliyor, bakış açınızı değiştirebiliyor. hiçbiri olmasa bile paylaşmak gerçekten yük hafifletici bir şey.
geçmiş bağlamında yürünen her yolun aynı kapıya çıkması insanı yavaş yavaş ümitsizliğe sürüklese de vazgeçmeyin. öyle çok derin bağlar kurmanıza gerek yok, iletişim kurun, o da yeterli.
geçmiş bağlamında yürünen her yolun aynı kapıya çıkması insanı yavaş yavaş ümitsizliğe sürüklese de vazgeçmeyin. öyle çok derin bağlar kurmanıza gerek yok, iletişim kurun, o da yeterli.
devamını gör...