yeni bir şeye adım atmak

yeni bir şeye adım atma cesaretini göstermekten kolaydır.

bir bakıma alışılagelenin dışına çıkmaktır.
olana kadar ki süreç uzayabilir, zorlayabilir ve hatta başa döndürebilir. kendiliğinden olmayan çoğu şey gibi bu da birtakım çabalar istiyor yani.

monotonluk arasında nefes aldığını yaşadığını hissetmektir. korku ve heyecanı bir arada yaşarsın. bir sürü senaryo kurar hepsine uygun bir plan kurarsın ama sonra insanlar gelir bazıları destek bazıları köstek bazıları umursamaz. planlar çöp olur ama sonuç olarak o adım atılmış olur bunu ben yaptım diyebileceğin bir deneyime başlamış olursun.

kaplumbağalar ülkesinde susuzluk başlamış. toplanıp iki genç kaplumbağa seçmişler. kaplumbağalar ta uzaktaki dağın tepesine gidip ordan su getirecektir. böylece kaplumbağa ülkesinde su olacaktir. iki kaplumbağa yola çıkmış. günler haftalar geçmiş. sonunda dagin tepesindeki suya varmışlar.
birisi demiş bidon ver. yok demiş. ee demiş bende de yok. suyu taşıyacak bir şey getirmemisler.
birisi demiş sen git ben bekleyim suyun başını. sen kap al gel. tamam demiş öbürü ama ben gelene kadar su içmek yok. bak sakin içme demis. o da tamam demis. ve diğer kaplumbağa yola çıkmış.
suyun başındaki kaplumbağa beklemiş, beklemiş..günlerce haftalarca beklemiş.
ne gelen var ne giden. en son demiş susadım.
bari su içeyim. suya eğilmiş. tam içecekken diğer kaplumbağa çalıların arkasından çıkmış.
bak böyle yapacaksan gitmem demiş.

yeni bir şeye adım atıyoruz yanımızda su kabı yok.
onca yol yıl gidiyoruz. boşuna mı gittik.
yeni bir şeye adım atıyoruz. attığımız adamlara güvenimiz yok. yoldaşımız yok.
uzak uzak . yeni bir şeye adım atmak kolay devamını getirmek zor.
yarı yoldan geri dönüyoruz. dönmek zorunda kalıyoruz.
gittiğin yer attığın adım değecek mi. geridekilere bir faydası olacak mı.

insanı hem heyecanlandıran hem de tedirgin eden durumdur. heyecanlısındır, çünkü güzel umutların ve beklentilerin vardır. ama diğer yandan bilinmezlik seni tedirgin eder. o seni boğan ve içine hapseden alıştığın düzenden ayrılmak istemezsin içten içe. tıpkı yıllarca aynı hapishanede yaşayan mahkumun en sonunda tahliye günü hissettiği gibi hissedersin aslında.

söz konusu ilişki ise o "yeni" değildir.
araba almak gibidir.
-yazar burada ilk ilişkisine başlayacakları tenzih eder-

sonuçta sen aynısın.
karşındaki de öncekilerin biraz değişik hali.
kimisi dizeldir, kimisi benzinli.
kimisi çok yakar, kimisi az.
kimisi seni hiç üzmez, kimisi ayda 1 servise götürür.
kimisi suv kazadır, kimisinin üstü açılır ya da ne bileyim performans arabasıdır...

ama sonuçta ortada bir araç vardır ve senin yapman gereken o araca iyi bakmaktır.
belki de sen araba kullanmayı bilmiyorsun dur, olabilir.

hakk'ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını? demiş şems-i tebrizi. özümüzü ertelemeyelim.

mecburiyetten yapıldığında bazı sorunlarında peşinde getirebilecek bir durumdur.

iyi bir şey bile olsa başta beni hep korkutur.

insanlık için küçük ama senin için büyük bir adım ise, korkma at o adımı..

içimde gram istek yok, herhangi bir şeye adım atmak için. arafta kaldım resmen, kaporta sağlam motor ölü. yaşım 85 olmuş da bir köşede unutmuşlar gömenim yok.

zaten önümde yeni bir iş güç plan proje aşk meşk gezilip görülecek yer oturup içilecek mekan hiçbir şey yok. yanlışlıkla filan olacak gibi olursa da tüyerim hemen.

konforuma düşkünüm, müdavimciyim, yeni şeyler yoruyor, o şeylerle uğraşacak ne yüreğim var ne de gücüm.

lanet olsun yeni şeyler, yaşasın eskiler.

bu beni öyle bir heyecanlandırır ki bu atacağım adım iyi bir tarafı varsa tabi. diğer yönden kötü bir tarafsa bu beni ucundan korkutur ama ne olursa olsun ben bu yeniliği iyi bir şeye eviririm :) bu huyumu seviyorum.

giriş güvenlik den monitör güvenliğe geçmek. bu işim açısından çok önemli bir adımdır güvenlik olan arkadaşlar iyi anlar beni.

tarifi etmenin mümkün olmadığı muazzam bir rüya.

her gün dünyada 100 kişiden 96 sının yapamadığı eylem. diğer dört y.vşak bunlara akıl verir. *(s.s.g.u. dergisi) nasıl keyifli bir başlangıcı var anlayamazsınız. en tahrik edici yanı, kısa süre sonra yeni adım atılan şeyi terk etme adımıdır.

yeni bir şey adım atmak, mahallenin gözlüklü okuldan eve evden okula giden pırıl pırıl giyinmiş, ağzı var dili yok efendi çocuğudur. bu çocuğa sürekli zorbalık yapan ona hayatı zindan eden, akranlarından oldukça iri olanın adı ise, 'proctestination'

yeni bir şeye adım atmayın. bırakın o size atlasın.

*s.s.g.u., sefam olsun sınırsız götümden uyduruyorum dergisi

ekonomi düzeldikten sonra neden olmasın.

göz korkutucu ama bir adım attıktan sonra gerisi gelen bir olaydır. önemli olan ise o atacağınız adıma cesaretin olmasıdır.
başladın mı gerisi geliyor

yeni şeylere alışmak uzun zaman alıyor.

daha adım atılacak çok hendek, kırılacak çok bacak var. hayat işte, tecrübe etmek gerek.

hayatımızda bir çoğumuzun yapması gereken şey aslında yeni şeylere adım atabilmek yapmalıyız ama erteliyoruz.

heyecan, korku, tedirginlik, umut, hayal sarmalını aynı anda yaşamak. adımın büyük ya da küçük olması fark etmeksizin, konfor alanından çıkmaya niyet etmek, çıkmaya yeltenmek bile büyük bir adım aslında. ne kadar güçlü durup, dışarıya belli edilmese de insan baya aciz bir varlık. bu yüzden herkes öyle zıplayamaz hayatta. o yüzden her yeni şey değerlidir benim için. hayatı yolundan saptırmak gibi gelir.
sadece bu yeni şeye atılan adımda zaruri bekleme evresi can sıkar. keşke her şey aklımızdaki gibi biraz daha hızlı olsa.