en sevdiğim kitap karakteri tolstoy'un insan ne ile yaşar kitabındaki simon.
insanın özü nedir?

yadsınamaz bir gerçek. 8 saattir yok efendim senin saçın kırmızı sen faşistsin yok efendim ben naziyim çocuk gibi didişip didişip duruyorlar. başımızın etini yediler, sözlükten soğudum vallahi. bu adamlardan, evet yanlış duymadınız moderatörlerin hepsi erkektir, bu adamlardan bırak moderatörü, çaylak bile olmaz. mafyaya katılmak için bir sebep daha.

çözüm:
(bkz: kafa sözlük'teki mafya organizasyonu)

uluslararası manasına gelen kelimedir.

kendisini belli etsin takipçisi olurum. böylelikle bu tür takipçi makipçi saçma sapan gereksiz başlıklar açılmaz, umarım.

bari burada yapmayın bee.

"köpek miyiz lan biz" dedirten başlık.

başlık, tanım, yazar gezerek vakit öldürüyorum.

amerikalı hiciv ustası kurt vonnegut tarafından yazılmış olan savaş romanı. ozark vonnegut göndermeleri ile beni darlamaya başlayınca şart oldu bu başlığa yazmak.* eserin orijinal adı slaughterhouse-five olarak geçmektedir. aslında tamamen savaş romanı demek zor, daha çok biraz bilim-kurgu biraz da yarıotobiyografik bir eser olarak tanımlamak daha makul muhtemelen. ikinci dünya savaşı sırasında dresden'de savaş esiri olarak bulunan billy pilgrim zamanında onunla aynı kaderi paylaşmış olan yazarın anılarının çarpık bir yansıması olarak okuyucuya sunulurken aynı zamanda kitabın başka bir karakteri olan başarısız bilim-kurgu yazarı kilgore trout ise yine vonnegut'ın alter egosu olarak okuyucunun karşısına çıkar. zamandan tamamen kopmuş olan pilgrim kitap boyunca düzensiz bir biçimde sürekli farklı zaman aralıkları arasında geçiş yaparak ilerler bundan ötürü heller'ın catch 22 eseri ile benzerlikler gösterir mezbaha-5 fakat burada düzensiz zaman geçişleri tamamen kitap boyunca tekrarlanan zaman algısını aktarmak için bu şekilde yazılmıştır. yine başka bir benzerlik cümle tekrarlarıdır ki mezbaha-5 bunu kitapta bahsedilen her ölümden sonra not düşülen so it goes deyimi ile yapar. ne abartıldığı kadar iyi ne yerildiği kadar kötü bir kitap ek olarak yazarın mother night isimli eserinin ana karakteri olan howard campbell karakteri de kitapta kısa süre görünür ve kitabın finali hakkında açıkça spoiler barındırır bu yüzden önce mother night okunsa daha iyi olur bence. vonnegut ne savaşı dramatize eder -çünkü bakınca zaten çılgınlık olan bir şeyi olduğundan daha da dramatikleştirmek mümkün değildir- ne de onun insan üzerindeki etkisini küçümser. kitap genel bir eleştiri barındırır özünde, oldukça ince bir hiciv vardır mezbaha-5'in satır aralarında. ek olarak bu sadece bir teori olsa bile criminal minds'ın 2. sezon 22. bölümünde* kurbanlarını katletmek için mezbahaya kapatan bir katil mevcuttu ve mezbahanın demir kapısının üzerinde büyük kırmızı harfler ile 5 numarası düşülmüştü, muhtemelen tesadüf değildir çünkü ondan bir önceki bölüm vonnegut ile ilgiliydi. oldukça şık bir referans olmuş. kitabın 1972 yılında george roy hill tarafından çekilmiş bir filmi de mevcut ama vasat bir film olmaktan öteye gidemiyor ne yazık ki.

birilerini eleştirken kendisininde farkında olmadan aynı hatayı yapması durumu.

çoğalma, haz al.

tanita tikaram'ın henüz 19 yaşında seslendirdiği şarkısı. bir zamanlar genç bedenler yaşamak, eğlenmek, dans etmek dışında; ölmekten, zamandan, geçicilikten ve acıdan bahsediyorlardı. gizemli ve ağırbaşlı olmak gençliğe yakışacak en güzel sıfatlardır. ne zaman gençliğin özünden bu kadar uzaklaştık?

daha önce nickaltı yazdım mı bilmiyorum. ama kesinlikle artık yazmam gerektiğini düşünüyorum.
yazın tarzını, üslubunu, akıcılığını çok seviyorum. o öyle sıkıcı konuları ve filmleri bile öyle bir anlatıyor ki sanki yeşil bir orman evi... ormanları pek sevmem, orman evlerinde de teknoloji, şehrin keşmekeşi yoktur, sıkılırım. ama sanki onun ormanında her gün yeni şeyler oluyor gibi. bana da tavan arasında bir oda yapmış devamlı olayları gözlemliyor, çözümleyip tahlil etmeye çalışıyor gibiyim.. . hiçbir şey olmasa bile, kuzey ışıkları çıkıyor yazılarında. ama öyle neon yeşili değil. tam da hayalini kurduğumuz mor, mavi, ebem kuşağı* tadında..

tanım: nicki, nickaltına uyumlu, yazı dili harika yazarımız.

beni en zayıf yerimden vurmuştur.
ne olmuş yani madalyam yoksa entrylerimi kopyalayıp yapıştırmadım ya.

türkçeye yeşil yol olarak çevrilmiş 1999 yapımı dram filmi.

film stephen king'in yine aynı isimdeki eserinden uyarlanmıştır. başrol oyuncuları tom hanks* ve michael clarke duncan*'dır.


bir baş gardiyan ve mahkumun hikayesini anlatan film, akıllara "lütfen patron, o şeyi yüzüme kapama. beni karanlıkta bırakma. ben karanlıktan korkarım." repliği ile kazınmıştır.

ayrıca izlerken yanınıza bolca peçete almanızı gerektiren ve birden çok kez izlense bile izlemekten bıkılmayan filmlerdendir.

#1707198 şu iletisine binaen; anormal sözlük haber ajansı olarak büyük resmi yine ve yeniden görmüş olmanın haklı gururunu yaşıyoruz. söz konusu haber linki #1696004

işte o bölüm;



gördüğünüz üzere benjamin nedenyahu yeni projeler diyerek ortaya çıkmıştır. durum cidden manidar! *

bir grup insan.

almak istediğim herhangi bir şey olmadığından otomatikman birikiyor. olur da kategori ekleme olayı karma puanı ile yapılabilen bir şey haline falan gelirse, o zaman harcarım.

1963 erzurum doğumlu halk müziği sanatçısı.
sesiyle, hanımefendiliğiyle, kişiliğiyle, her şeyiyle tam bir sanatçı olan aysun gültekin'in kendine has güçlü bir okuyuş tarzı vardır.

her şey hakkında fikrim var tribi.

rasim öztekin'in ölümünden sonra yazdığı meltubunda bir gün ben de uçup geleceğim gökyüzüne. buluşuruz gökyüzünde neşeli bir meyhanelerinde diye yazmıştı.. ah be bu kadar mı çabuk!
günaydın lan yaşamak... olmadı bu günaydın...
çok büyük bir usta kendisine çok hayrandım. bir gün bir söyleşisine denk geldim kavuğunu aldığı ustası münir özkul'u anlatırken ki o nahifliğe şahit oldum. gözyaşlarını tutamamasıyla birlikte gözlerim doldu o an ... o an bir kez daha hayran kaldım kendisine, düşüncelerine,duygularını anlatma biçimine. bu kadar etkileyici.. duygularını karşı tarafa bu kadar samimi geçiren bir ustaydı işte.
tiyatro'da oynamadılar, yaşadılar, yaşattırdılar. iyi ki geldiler bu dünya'ya elleri kolları dolu dolu geçtiler önümüzden. bize de paylaştırdılar ve bize de verdiler her aldıklarından.
bugün içim yandı sanki bir devrin kapandığını hissettim.
çok güzel insanlardınız be...

güle güle en sevdiğim meddah. ahhh bee..

çok yakınımda var böyle bir kadın; çok güzel, boyu 1.85 sahiden. kocası da fena değil ve hâliyle erkek güzeli bir çocukları oldu. gereksiz üremeye karşı olduğum hâlde ona daha çok çocuk yapmasını ve yapması durumunda çocuğun bakımına yardım edeceğimi söyledim. çünkü ondan doğan çocukların çoğalıp dünyaya yayılması gerekiyor ama bir türlü ikna edemedim. nuh diyor, peygamber demiyor. neden, çünkü akıllı kadın.