yazarların gününü özetleyen kelimeler, cümleler, müzikler olabilir. tabii ki, bir fotoğraf da bir günü özetleyebilir.

türk sinemasının en beğendiğim ve başarılı bulduğum filmlerinden biri. buradan sonra söyleyeceklerim spoiler.



not: ayrıca filmin açılışında bahsedilen asiye nasıl kurtulur oyunu da atıf yılmaz tarafından sinemaya uyarlanmış ve oyuncu kadrosu aynı. kesinlikle izlenmesi gereken güzel bir çalışma.

her şey bi kova mandalina etrafında şekillenmişti…
hayatımın ilk 15 yılı bir apartman dairesinde geçti. kirada oturuyorduk. ev sahibimiz babamın akrabasıydı. birçok şeyi orada yaşadık. mesela; en sevdiğim terliklerim dilenci tarafından çalındı. belli süre sonra kapının önüne bırakıldı. o vakitten sonra terliklerimi kapının önünde bırakmamayı öğrendim. aslında anlatılacak çok şey var da benim olayım bu bir kova mandalina üzerine…

evimizin bir cephesi mahalleye bakarken bir cephesi ev sahibinin bahçesine bakıyordu. bahçede de mandalina ve erik ağacı vardı. ikisi de zıt mevsimlerin ağacı. imrenirdim. imrenmemin sebebi meyvelerin çokluğu için değildi; sonuçta evimizde meyve eksik olmazdı. imrenmemin sebebi; bizim de bahçemiz olsa bizim de bahçemizde bir sürü ağacımız olsa ve o meyveleri toplasaydık. mandalinalardan, eriklerden koparırdık; ama her şey gibi onlar da sınırlıydı. sınırlar; biraz tok gözlü büyümekten biraz da kendinin olmayınca bi anlamı olmayışındandı

hiç unutmam; bir keresinde - ev sahibimizin torunu da bizim üst katımızda oturuyordu, kızla aynı yaştayız. - ev sahibinin torunuyla bahçeye girdik. erik mevsimi. en fazla 15 dakika kadar bahçede durduktan sonra “çıkalım artık.” dedi. mecburen çıktık. onun gittiğinden emin olduktan sonra deli dana gibi bahçeye saldırdım. ceplerimi erikle doldurdum. yaptığım ilk ve son hırsızlık denebilir. düşününce bu yaşta bile mahcup hissediyorum.*

üstüne zibilyon sene geçti. bir bahçemiz oldu. ilk başta sadece bahçe olarak kullandığımız yere müstakil bir ev yaptık. bahçeye dikilebildiği kadar ağaç dikildi: zeytin, ceviz, kiraz, vişne, armut, nar, erik, dut, limon, mandalina (3 adet) ağaçları; böğürtlen, fındık, asma… mevsimine göre meyveleri aldık, alıyoruz, alacağız. sadece biz almıyoruz elbette; gelen geçen, canı çeken herkes aldı, alıyor, alacak. her daim paylaştıkça çoğalır mottosu ile hareket edince yaşamak daha keyifli oluyor. dün mandalina toplarken bütün gün kirada oturduğumuz ev, mandalina ve erik ağacı aklımdaydı. doyasıya meyve toplayabildiğim için gülümsedim. her mevsim böyle oluyor. bahçeye indiğimde çocuklaşıyorum. çocuk mutluluğum ne bahçeye, ne eve, ne yaşadığım sahil kasabasına, ne ilçeye, ne ile sığıyor. taşıyorum resmen.

ilerde bi gün çocuğum olursa, olacaksa bahçeye inip özgürce ağaçtan ağaca koşturmasını, dallara uzanıp, hiçbir sınır olmadan meyveleri koparmasını hayal ediyorum şimdi. ilerde bir gün… belki…

ve tüm bunlar için teşekkür ediyorum. *

19 yaşında intihar düşünen adam billurlarından asılmalıdır net. düsebildiğin kadar aşağıya düş ama onun daha altı seviyesi hep var ve var olmaya devam edecek. polyanna yapma ama düştüm öldüm bittim dediğin anda, daha fazla düşülecek en az 10-20 level daha var. sadece kendi hikayelerimiz bize ağır gelir. intihar, aileye ve arkadaşlara zulümdür. sana bir sey olmaz !
not: sansürship

90ların ortalarında doğmuş bir çocuk olarak aklımda hayal meyal kalan şeylerden birisi babamın benimle deh deh düldül eşliğinde kafa sallamalı dans etmesi.

(bkz: ilk okunuşta anlaşılmayan başlıklar)

#1130108

bahane değil de şunu bulmam lazım, hâlâ içimde yara ya, hofff..*

kendisine en içten teşekkürlerimi iletmek istediğim değerli bir yazarımız. çok teşekkür ederim.saygılarımla.*

10 numara en sevdiğim.

doğru haberdir.
buradan
ıstifa ederek onurlu bir duruş sergilemiştir, istifa etmese de bir şekilde görevden alınacağı aşikardır...

ıstifa açıklamasındaki şu tespit dikkat çekicidir.

--- alıntı ---

"bir daha kapıları kelepçelenmiş üniversite görmemek için iyilik adına, güzellik adına daha sıkı çalışmaya devam edelim."

--- alıntı ---

sözü ve müziği ilhan şeşen'e ait, nazım hikmet ran için yazılmış olan şarkıdır. edip akbayram ve leman sam tarafından seslendirilmiştir.


seni dünya paylaşamıyor, şiirlerin bin dilde
senin senden okumak var ya seninle aynı dilde
mezarın orada olsa, burada olsa ne olur
tepende bir taş olsa, çınar olsa ne olur
nazım hikmet memleket, memleket nazım hikmet
kafiye için yazmadık, hasret sana memleket
nazım hikmet memleket, memleket nazım hikmet
kafiye için yazmadık, hasret sana memleket
kitapların özgür artık, müjdeler olsun nazım
sen yazmaya devam et, hasreti yazma nazım
varna önlerindeydin, sen artık döndün nazım
karadeniz köpürdü, memlekettesin nazım

tarihte ki ilk anarşist
dünyanın yedi harikasından biri olan efes tapınağını yakmaya kalkışan erostrat ölüme mahkum edilmiş ve ölümünden sonra adının anılması kesin surette yasaklanmış.

gece bitmiyordu.*
yalnız elimizden her iş gelir. alet edevat bizden sorulur.
dileyenle takım sandığı kapışması yapılır. *
içimde bir yerlerde bir çocuk değil bildiğin kelli felli, bıyıklı, göbekli bir usta var.*
geceniz güzel olsun dostlar. *

müslüman olduğum yıllarda zekâtımı veriyordum ki maddi olarak tek varlığım biriktirdiğim (şimdi olmayan) 240 gr altındı.
şimdi dinsizim pandemi dönemi işe gidemediğini bildiğim tanıdığım olan kişilere, hiç olmazsa birkaç ayda bir nefes aldıracak kadar da olsa yardım ediyorum. bunu bana tanrı da demiyor.
sorarım geçen yaz hastanelerde sıcaktan bunalan *derileri türlü türlü hastalığa tutulan sağlık emekçilerine klima dışında bir soğutucu alabilecekken almayıp milletin orasına burasına koyanlara milyar liralık ihlaleleri peşkeş çekenlere destek veren bu tipler hiç zekat verir mi?

verirse de göstermelik yardım kolisi olarak 5-10 kişiye veriyorlar. kimse sahiden malının 1/40'ini ya da öşrünün 1/10 -1/20'sini vermiyor.*
bu işin de tekeli nakış gıda'dır. * ayrıca nakdî yardımdan yanayım kimin ne derdi varsa ona harcasın.

selam karalama defteri, defterleri çok severim bilesin. her günün birbirinin birebir kopyası olmasından, insanların yemek yerken bile aynı sandalyelere oturmasına kadar birbirinin copy paste şekilde akmasından, mavi mi kırmızı mı hangi hap hacıı diye morpheus'un gelip sormamasından yıldım, bıhtım ve de daraldım. ayrıca bütün gün akşamı iple çekip akşam olduğunda ise gideceğim evimde beni heyecanlandıracak, bu deja vu'ya katlanmamı sağlayacak bekleyen herhangi bir soyut veya somut öğe de yok. sanırım çıkmaz bir döngüdeyim. yaprakların kuru kalsın, sağlıcakla.

zeki müren gerçekten sanat güneşiymiş, ölümünün üzerinden geçen 25 yıla rağmen, hala onun üzerinden prim kasmaya çalışan embesilleri bizlere tüm açıklığıyla gösterebiliyor.

bir lafımda buradan özdemir erdoğan denen enayi dümbeleğine; amcacım, g***nün kılları pişmaniye olmuş aliminyum, bir ayağın çukurda toprak seni çağırıyor, ne uğraşıyorsun lan ölmüş adamla değişik!*

günaydın ve tekrar hoş geldin dediğim yazar.

yalnız bu gelip gitmeler bir son bulsun artık reca ediyorum, yani ediyoruz.
böyle komple, sözlükcek!

nasıl gördüm ama geldiğini, kapıda bekliyordum ki? ehehehehe..

yazdıysam ve yazdıklarım okunduysa ne mutlu bana. listedeysem, bu beni okumaya değer görüldüğündendir. mutlu oldum, duygusallaşmayacağım hayır; bu sefer değil*.