rocky filminin müziğidir. bill conti tarafından bestelenmiştir. rocky 2 filminde italyan aygırı, philadelphia bebelerini peşine takarak koşar ve zirveye ulaşır.

yaklaşık 20 dakika önce yerin 25 km altında meydana gelmiş 4.5 şiddetinde 10 saniye kadar güzelce sallamış olan depremdir.

hisseden herkese geçmiş olsun.*

tam sigaramı yaktığımda bu başlığa denk gelmem.. bence yeterince açıklayıcı oldu.. hayal dünyasında yaşamaya gerek yok fakat bu erkeklere denk gelen kadınların ütopik dünyasında yaşamak isterdim. evet benim ütopyam onların yaşadığı hayat.

kavuştuğunda aşk biter dediler. dinlemedi kavuştu. aşk bitti. mutsuz oldu.

kesinlikle allah’ın indinde isa örneği adem örneği gibidir. onu turab’dan (topraktan) yarattı, sonra ona ol dedi, o hemen oldu. (ali imran 59)

josh ortiz tarafından yazılan ve yönetilen motivasyon dolu güzel bir kısa filmdir.

bir sınıfa ilk kez derse giriyorsam eğer onlarla yaptığım o ilk konuşmada her zaman şunu söylerim: yazılı notlarınızı ciddiye almayın çünkü ben ciddiye almayacağım. benim dersimde mücadele eden hiç kimsenin zayıf alması söz konusu bile olamaz. ve bu güne kadar da bu sözümü hep tuttum, bundan sonra da böyle yapmaya devam edeceğim.

insanların öğrenmesi gereken şey başarılı olmak için ne yapacağı, ne kadar çalışacağı, kaçta kalkıp kaçta yatacağı, hayal kurmanın başarmanın yarısı olduğu değildir. yukarıda saydıklarım doğru olabilir ama yetersizdir.

onlara anlatmamız gereken şey başarısız olduklarında nasıl tepki verecekleridir. düştüğün yerde derman sendedir. her düşüşle daha güçlü kalkmak zaten başarılı olmaktır.

hayatım boyunca hiç pes etmedim, bundan sonra da etmeyeceğim. öğrencilerime de hep bunu anlattım. siz de anların çevrenizdekilere.

ben biliyorum ki o yağmur damlası eninde sonunda benim sakallarıma düşecek.

listen

askerde karakola gittiğimde bir kağıt vermişlerdi. işte bilgilerimi girmek için. o kağıtta cenazemi kim teslim alacak diye bir yer vardı, hayatımda hiç o kadar zor durumda hissetmemiştim bir şey yazarken.

avustralya ve yeni zelanda civarlarında yaşayan şirin mi şirin bir hayvan.
kangurunun little versiyonu.

facebook kullanmayı yıllar önce bıraktığımı
twitter ve instagramı hiç kullanmadığımı
tiktokun ne olduğunu bile bilmediğimi söyleyince çevremdekiler
şaşkınlık ve gıpta ile bakıyor
önceleri ne mana olduğunu anlamadım ama galiba bir çeşit bağımlılıktan kurtarmışım kendimi
bu da hafif bir gurur yapmıyor değil

ne şaçma
keşke daha dişe dokunur gurur kaynaklarım olabilseydi
bir çocuğu okutsaydım ya da
ölemekte olan bir kediyi veterinere yetiştirseydim

benim gibi küçük bir beyaz yakaya
bu gurur ömür boyu yeter
öyle değil mi dostoyevski
ne küçüğüz
bizi gidi insancıklar

babamın öleceği günü tamı tamına bilmesi. "26 ağustos 2016'da öleceğim" dedi, o gün gelince de öldü. hayır intihar değil. hastalıktan öldü.

(bkz: gülücük) yazılmasını önerdiğim başlık . türkçe de karşılığı olan seyler icin yabancı kısaltmaya gerek yoktur bence.

sabah french press'imi kırdığım için az önce bir cerrahi maske ile kahve demledim. kazanım gibi kazanım bence.

not: evony'lerle olmuyor, gratis'te falan ucuz dandikleri var 10 tanesi 3 lira mı ne, onlar canavar.

evrim "teorisi", tırnak içine aldım çünkü yanlış anlaşılıyor.
halk arasında yaygın olarak kullanılanın aksine "teori" sözcüğü bilimde "ispatlanmamış veya asılsız düşünce" anlamına gelmez.
tam tersine, uzun süreli, çok açılı, çok disiplinli gözlemler ve incelemeler sonucunda elde edilen verilerin "neden" ve "nasıl" o şekilde olduğunu açıklayabilen bilgi bütünleri anlamına gelir.

(bkz: hiç etik değil) (bkz: tanrım valla bu p** güldürdü).

başlığı okur okumaz, yaşar'ın söyleyişini kulağımda hissettiğim çok güzel bir şarkı. gece gece dilime doladınız teşekkürler

troll, aslında iskandinavya sözlü kültüründe genellikle dev ya da cüce olarak resmedilen ve mağaralarda yaşayan çirkin bir yaratıktır. ancak son yıllarda özellikle twitter* gibi sosyal ağlarda, konular hakkında alaycı, mizahi, ortalığı karıştırıcı, hatta mahkemeye verdirici sözlerle ortalığı bulandıran kişilere ''troll'' denir.

bisiklete binmeyi çok sevdiğim için çocukluğumda sık sık yaşadığım bir durumdur.

bazı durumlarda oldukça tehlikeli olabilmektedir.

dikkatli olmak lazımdır.

sadece neden vazgeçtiklerini öğrenmek için tanışmak isterdim. daha sonradan hiçbi şey olmamış ve değişmemiş gibi düşünüp beni büyüten gerçek ailemle hayatıma devam ederdim sanırım çünkü her ne sebeple olursa olsun benden vazgeçen insanlar yerine birileri beni büyütmüş, hayatı öğretmiş ve o güne o yaşa gelmemi sağlamışsa benim gerçek ailem bana hayatı öğreten o insanlardır.