bu arada ilk kez bir çaylak görüyorum.
ilk defa görenler beğensin. subhanallah.*

ben bir defa ortaokulda gördüm. ilk ve tekti. dedem anlatırdı ona da dedesi anlatmış. dedemin dedesi de görmüş bir defa hatta sevinçten bütün köylü bayram etmiş. kurbanlar filan kesilmiş. ben korktum birilerine anlatmaya ama bugün bu korkumu yeniyorum ve anlatıyorum.
ilk başta tam anlayamadım. anlam veremedim daha doğrusu kendimi buna hazır hissetmiyordum. biranda çıktı geldi. hekes şaşırdı en çokta ben. sonra saygıyla toprağa oturdum. bu anda ne kavga ne hürriyet ne karım. toprak bedenci ve ben bahtiyarım.

ümit yaşar oğuzcan'ın 6 haziran 1973 günü galata kulesi'nden atlayarak intihar eden oğlu vedat için yazdığı, 'evlat acısı nedir'i anlatan şiiri.

edit: şiiri ümit yaşar'ın kendi sesinden entry'ye gömdüm.

--! spoiler !--

6 haziran 1973
pırıl pırıl bir yaz günüydü
aydınlıktı, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesi’nden
kendini bir anda bıraktı boşluğa
ömrünün baharında
bütün umutlarıyla birlikte
paramparça oldu
bir adam benim oğlumdu...

gencecikti vedat
ışıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda bıraktı boşluğa
söndü güneş, karardı yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu

“açarken ufkunda güller alevden”
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru
galata kulesi’nde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
ölüm yolcusunun son arzusu buydu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu

küçüktü bir zaman
kucağıma alır ninniler söylerdim ona
“uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”
bir daha uyanmamak üzere uyudu vedat

6 haziran 1973
galata kulesi’nden bir adam attı kendini
bu nankör insanlara
bu kalleş dünyaya inat
şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
“uyan oğlum, uyan oğlum, uyan vedat”...
*bu kulenin hemen yan tarafındaki meydanda bir nokta var ki bazen canım sıkıldığında gidip orada bekliyorum ve güzel turistler peşi sıra gelip ya adres soruyorlar ya da fotoğraflarını çekmemi istiyorlar. bu yönden çok eğlenceli bir yerdir benim için.

başlığı düz okuma şansınız yok. ister istemez melodisiyle okunuyor.

türk erkeğinin ağzına her geleni eleştiri sanıp söylemesi, söylemeden önce akıl süzgecinden geçirmemesi gibi birşey olsa gerek

iki yüzlülük mü dersiniz, çift karakter mi dersiniz bilmiyorum. etrafımdaki herkese gülümsemeyi, pozitif konuşmayı, iyi hissettiğimi anlatıyorum devamlı. gerçekten de inandırıyorum veya öyle sanıyorum. buraya kadar güzel de iç taraf kan ağlıyor, karanlıkları bitmiyor, gitgide parça parça eksiliyor, bir bilinmeze doğru adeta kuyuya düşer misali bir hızda sürükleniyorum.
yardım dilenecek de değilim elbet, zaten öyle bir kimsem de kalmadı hayatta. sonu nereye varacak, ne zaman neticeye varacak, beklemek yerine üzerine gitmeye çalışıyorum artık.

sözlük butonlarına olduğundan çok daha fazla anlam yükleyip, gerçeklerle yüzleşince acı içinde feryat eden yazar beyanı.
zalım kızlar favlayıp kafa karıştırmayın işte üzülüyor çocuklar.

dedemin koleksiyonunu yaptığı şeyler. kendisi sigarayı bıraktığında tüm sigara markalarından alıp, istiflemiş. babannem halen, koleksiyon olarak evinin salonunda, üst rafın camlı bölmesinden misafirlerin beğenisi ve merakına sunar.

her ne kastediliyorsa edilsin , ne bahane bulunuyorsa bulunsun, nasıl açıklanıyorsa açıklansın kadınların kendilerine reva görmemesi gereken ahlaksız erkek dayanağıdır.

dil kültürü ve ahlâk bilgisi dışında gelişen ama etik olduğunda tadından yenmeyen girişim. bakın girişim, burası cokomelli.

bir yere yetişmek için fazla telaşlı bir ay
anı yaşamak içinse fazla ihtiraslı
vakur gibi görünen günler ise çok heyecanlı
vakit yetmiyor bir kere
sonsuzluğu hapsettim suretine
nüktedan bakışmalar
kalıyor hatıralarıyla
zaman bir kaptan edasıyla
siniyor her bir köşeye
sihrini sergiliyor inanmayan suretlere
değiştiriyor dünü, bugünü ve dahi anlamları
hapsediyor kendi gerçekliğine.

hiç yaşamadığım olay. ben etkileşim almayan başlık açınca ki çok fazla açıyorum daha fazla yazıyorum.

geçen gün inadına başlık açtım. 28 eylül gününü doldurdum. ziraat türkiye kupası maçlarına bile başlık açtım.

kendim için yazıyorum.

tutsun diye yazsaydık atardık. biz insan gibi önünüze koyuyoz.

evet beyin hediye etmesi etmesi gerekiyordu böyle düşünene, aşırı elit bir hareket.

ne tavsiyesi ya belki onlar bana tavsiye vericek durumda. ben çaylak maylak anlamam.

lenin tekte alır bu versusu.
stalin lenin'in kurduğu komünist partinin sekreteri değil miydi?
bir artısı varsa lenin'in yanında yetişmiş olmasıdır.

şiirler, sözcükler... sübhaneke dinimiz amin.

çok şükür yarabbim yakalanmadım. nazarınız değmez umarım.

bir (bkz: attila ilhan) şiiridir.

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
dört bıçak çekip vurdular dört kişi
yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu

deli cafer ismail tayfur ve şaşı
maktulün onbeş yıllık arkadaşı
üçü kamarot öteki aşçıbaşı
dört bıçak çekip vurdular dört kişi

cinayeti kör bir balıkçı gördü
ben gördüm kulaklarım gördü
vapur kudurdu kuduz gibi böğürdü
hiçbiriniz orada yoktunuz

demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
on üç damla gözyaşını saydım
allahına kitabına sövüp saydım
şafak nabız gibi atıyordu
sarhoştum kasımpaşa'daydım
hiçbiriniz orada yoktunuz

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
polis kaatilleri arıyordu
deli cafer ismail tayfur ve şaşı
üzerime yüklediler bu işi
sarhoştum kasımpaşa'daydım
vapuru onlar vurdu ben vurmadım
cinayeti kör bir balıkçı gördü

ben vursam kendimi vuracaktım

gsm operatörlerinin tarife içinde verdiği sms paketi. sene oldu 2021. n’apiyim ben 1000 sms’i.

nasıl bir toplumda yaşıyoruz aklım almıyor. ruh hastası dolu her yer.