evet canım ben de hep netflix falan izliyorum.

bir fener sempatizanı olarak bjk'e çok saygım vardır sebepsiz.
çalıştığım otel sahibi kafayı kırmış bir bjk li olduğundan, sezon da çokça bjk camiasından birilerini görme iletişim kurma imkanım oluyor.
yarın alanya-beşiktaş maçı var bu sebeple 3 gündür eski futbolcu eski teknik direktör beşiktaş alt yapı koordinatörü mehmet ekşi çalıştığım otel de konaklıyor kendisi ile özel ilgilenmem söylendi.
bu akşam da bjk u19 gurubu geldi a takıma destek için. daha evvel farklı yerlerde ismini vermek istemediğim bir kaç futbol takımı ile karşılaşmışlığım var ama bjk kadar mütevazı alçak gönüllü olanı görmedim.
hem yönetim kadrosu hem futbolcuları.

yaş ilerledikçe fark ettiğim ve önüne geçemediğim durumlardan birisidir. son dört beş aydır o kadar bunu hissediyorum ki günün belirli saatlerinde geçmişteki bir anıma gerçekten bir saniyeliğine gidip mutlu hatıralarımı anımsayıp tekrardan dünyaya geri dönüyorum gibi geliyor. bunun sebebi artık insanlardan uzaklaşmış olmam mı gerçeklik algısını yitirmiş olmam mı yoksa mutluluğa ulaşamamak mı bilemiyorum.

“bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek.”

cemal süreya

bu ne lan ahahaha miroğlu kanunları mı bunlar.

günaydın sözlük. soğuk karlı bir gün aman üşütmeyiniz.keyifli sözlükler.

bir başlığa girip entryler arasında aşağı doğru gidince başlık kayboluyor. ve ben eğer dalgınsam bunun hangi başlık olduğunu unutabiliyorum. yazılımcı arkadaşlardan ricam başlığın üst tarafta sabitlenmesidir. şimdiden teşekkürler...

"devlet adil olduğu sürece güçlüdür." tatar ramazan sürgünde.

bu kadar sık titreşim gönderemezsiniz!

konusu, işlenişi ve müzikleri bakımından mükemmel bir disney pixar animasyonudur. muhakkak ağlatır.

şöyle güzel bir şarkısı vardır.

remember me..

deli gibi bağırmak istiyorum. sanki içimdeki yangınlar o zaman sönecekmiş gibi.

yapmayın. lütfen. gezegenimiz bu kadar gereksiz insan nüfusunu kaldıramayacak noktaya geldi.
yapılacaksa bile en fazla 1 tane. hadi bilemedin 2.
10 tane çocuk yapıyorlar art arda bi tane sağlıklı eleman çıkmıyor onlardan. çünkü yetemiyor ana baba. zaten ben bu çocuğa yetmeliyim bilincine sahip olan bi çift de öyle 10 çocuk yapmaz.
hadi diyelim bu unsurlar yok. böyle tehlikeler böyle riskler yok varsayalım. neresi güzel? neyi güzel? neden? anlamıyorum.
komşunun çocuğu oldu şimdi de konuşma çağına geldi sabahtan akşama kadar da da ba ba dadaa diye ötüyor çocuk.*

gece zırlaması ayrı, kusması, hasta olması, her şeye ağlaması, derdini bi kaç yıl sözlü olarak anlatamaması, 2 yaş sendromu 5 yaş bilmem neyi, süt dişi, yürümesi, okula gitmesi, yok neymiş arkadaşlarının dalga geçmesi, dersleri, büyüyüp ergen olması, ergenlikle birlikte hem tipinin hem içinin bozulup acayip asi bi maddeye dönüşmesi vs vs bir sürü olay. ama o ana babaya sorsanız ayy bi gülümsemesi yetiyor öyle deme eheh derler.
sahi yetiyor mu bi gülümseme?

başlığa geri dönecek olursak çocuk sahibi değilim. olmayı da bu zamanda düşünmüyorum. çocuk sahibi olan yazarlar kendi tecrübelerini belki paylaşmak isterler.

el suremeyeceginiz, göz süzemeyeceginiz, abladan hallice ama namahrem olduğu da her bir harfinde belirtilen kadın. "yenge" kavramının ulkemizde farklı kültürler ve farklı bakış acilarindan algılanışı üzerine güzel bir kitap önerebilirim.
iletişim yayınlarından çıkan "yengeler cumhuriyeti" kitabını mustafa ciftci ve tanıl bora derlemiş.

iki kardeş arasındaki fark kadardır. iki insan, iki nefes alış , iki yürek farkı kadardır. herbirimiz ve her canlı arasındaki fark kadardır. sorun fark aramaya çalışmaktadır.

değersiz hissettirmesidir.

ben yaptım! hayır ben, hayır ben yaptım, hayır ben, hayır ben....

norveç.

lan bi sus (bkz: şöyle koyayım böyle koyayım) denilesi insandır.*

sağır yok karşında kardeşim, relax, sakin, bruhhhh.*

halkın cehaletini de unutmamak lazım.