hey gidi hey. biz zamanında anamızın babamızın yanında ayaklarımızı bile uzatamazdık. siz malak gibi yayılıyorsunuz.

hepsi aynı rezillikte olsa da berbat bir tanesini yazayım.damada işkence yapılması.üstünü soyup zorla oynatma,kafasında yumurta kırma,başından aşağı un dökme,ayakkabısını alıp çamura batırma gibi.bundan daha aptalcasını görmedim.

hayatımda ilk defa sözlük kullanmaya başladım sayılır. bu başlığı okuyana kadar daha özgüvenli yazıyordum. ama bu yaklaşımları okuyunca bi tık heves kaçması yaşıyorum denilebilir. :(

kadınlar mesafeli yaklaşsa bu da kendini ne sanıyor denir egolu vs. etiketi, kadın cana yakın olunca hemen bir basitlik etiketi. neyse ben kime anlatıyorum ki ya...

hatırladınız değil mi gereksiz egoyu? kaçtı değil mi tadınız? bunun bir de şeyi var (bkz: öğrenci işleri)

90'lı yılların pop şarkıları.

yazarlar için çaylak sistemi burada da er geç olacak.çürük elmalarında ayıklanacağına inanıyorum.kafa sözlük'ün ömrü bence epey uzun olacak.inşaallah öylede olur..

politikacıların ve din adamlarının, profesyonellik düzeyinde yapabildiği şey.

bazen dejavu ile birbirine karışıyor galiba ama rüyamda gördüğüme emin olduğum bir olay oluyor.önce anımsatıcı bir durum oluyor ve şak diye aklım uyanıyor.devamında yaşadığım her şey tam olarak rüyada olduğu gibi oluyor.yani şaşırmam gereken duruma şaşıramıyorum fakat bu yaşanmışlık tekrarına şaşırıyorum.
böyle durumlarda zamanın düz bir çizgi gibi değil de iç içe geçmiş döngüsel parçalardan oluştuğuna dair ortaya attığım hipoteze atıfta bulunuyorum.

hem parantez içindeki ifade hem de simge evet bence de fazla, bu yeni uygulama parantez içindekini kaldırmak içinse iyi bir fikir. zira, bir diziye, kitaba gbkz verirken yanındaki parantez içindeki ifadeyi de yazmak lüzumu doğuyor ki bu da yeni tanımı çirkinleştiriyor biraz.

can yaman kimdi lan, diye düşünmeme sebep olan başlık.*

tanımlarımı beğenmesi ile dikkatimi çeken, yazıları ile de kendisine hayran bırakan yazarımızdır. yazılarında ki derinlik kişiliğini yansıtıyor muhtemelen, bu kalite devam eder umarım.

bizi kıskanmaktan ekonomilerine vakit ayıramadılarsa demek ki.*

paketin içinden asla tek başına çıkmayan mendil. mutlaka yanındaki 2-3 arkadaşıyla beraber gelir. bırakmam da bırakmam, illa benimle gelecekler, der. fakat arkadaşları paketin içine geri tıkıldığında ve hazin sonu geldiğinde, çöp kutusunun derinliklerinde tek başınadır.

kendi düzenlediği turnuvada 3. olarak izleyenleri dumura uğratmış satranç dehası. muhtemelen online olmasından dolayı zira satranç hesaplama oyunu olduğu kadar psikoloji oyunudur da. şu pandemi bitse de eski formuna dönse.

her şeyi unutan, daha doğrusu hobisi unutmak olan bir milletin gözünü açacak, kısa süre de olsa bir şeyleri hatırlatacak muhteşem bir dizi. senaryosunu hakan günday yazmış, zaten ancak hakan günday yazabilirdi.

başrollerde haluk bilginer ile cansu dere gibi başarılı kişilikleri görmek mümkün. oyunculukları fazlasıyla başarılı buldum. o kadar kaliteli oyuncular vardı ki, zaten haluk bilginer denince iş bitiyor, adam hepimizin bildiği üzere emmy ödüllerine layık görüldü agah rolü ile. agah demişken, dizide hep alışılmadık isimler vardı, hakan günday'ın romanlarında sıklıkla karşımıza çıktığı gibi.
bu dizi, yıllardır unutulan olayları, kadına psikolojik, fiziksel ve cinsel şiddeti, damgalamaları, adaletin olmayışını ve işlememesini, halkın ise bunları nasıl bir bir unuttuğunu çok güzel gözler önüne sermiş. sosyolojik ve psikolojik olarak ayrıntılı işlenmiş.

edit ve spoiler: nevra'nın travmatik olaydan sonra belleğini silmesi yani hatırlamaması ayrıntısı ve bunun yavaş yavaş açığa çıkması çok iyiydi. yüzleşmek istememesi, ama yüzleşmek zorunda olması.. yüzleşirken acı çekse de yüzleştikten sonra daha güçlü birine dönüşmesi.

''sen zannediyor musun ki bir tek alzheimer olan sensin? herkes hasta, hepsi hasta. yarın bugün bir milli maç olur, herkes her şeyi unutur. bu millet neleri unuttu, seni mi unutmayacak, sen kimsin ki, alt tarafı bir katil, alt tarafı bir cinayet haberi.''

bir an, o sözde kendini görmüştür.
pozitif olanları anlıyorum da
acılı adana sözleri bende anlamıyorum. birine gönderiyor herkesin üzerinden sanırsam.
karı koca kavgasının ortasında gibi hissediyorum kendimi özlü
negatif sözleri okuyunca.

çiçeklere su veriyorum.

(bkz: ferhunde)
kötü değilmiş gibi görünen diğer karakterlerin yaptıklarının yanında, onun yaptıkları çok daha mantıklıydı.

bin tane sözüm ona sanatçıyı toplasan bir zeki müren etmiyor hala. adamın ölümünden sonra bile bu kadar çok sevilmesi birilerine batmış olsa gerek. ozdemir erdoğanı severdim ama benim için bitmiştir. cunku benim için sanatçının sadece müziği değil kişiliği de çok önemlidir. saygı duymayı bilmeyene saygı duymuyorum. bir insanın cinsel kimliği ölümünden bilmem kaç yıl sonra bile dert oluyor bu millete. erkek çocuklara zeki müren travma yaratmadı aksine bu toplumun yetiştirdiği toksik maskülen erkekler kadınıyla, erkeğiyle hepimizi mahvetti.