bu kişiye danışmak için film boyunca uzun uzun yollar katedilir. asla kimsenin ayağına gitmez, genelde başı sıkışan başrol ona gider.başrolle kankadır bu arada bu kural hiç değişmez. ortalık toz dumanken bile soğuk, umursamaz ve kendinden emin tavırlarıyla dikkat çeker.bu şekilde bile bütün sorunu çözerler.ermiş midir, derviş midir neyin nesidir havasında tüm sezon esrarengizliğini korur. mazileri hüzünlüdür derin bakarlar karizmatik ses tonlarıyla hikaye anlatırlar. dağ evi, balıkçı kasabası ideal yaşam alanlarıdır. muhakkak yaralı bir aşk hikayesi başlarından geçmiştir.

ne korkumdan, ne çekinmekten, nede başka bir şeyden. tamamen bıkkınlıktan. yıllarca anlattık da ne oldu ? osur osur ipe diz. bundan sonra en ufak bir siyasi gelişime bile ilgilendirmiyor beni, ne yapıyorsanız yapın siz. düşünmekten dert sahibi olduk, hastalığa kaldık lan genç yaşımızda.

nasıl başlayacağımı bilemiyorum aslında çünkü söylemek istediğim çok şey var ama sözlük sayesinde tanıdığım ve her sohbetimizde iyiki tanımışım dediğim birisi. kendisi o kadar tatlı, sevgi dolu, eğlenceli ve düşünceli birisi ki. bi süre konuşmasak mutlaka birimiz merak edip mesaj atar. her gün profiline girip bugün ne yazmış diye baktığım benim için çok değerli yazarlardan birisi kendisi. tanımları zaten mükemmel, elimden geldiğince yeni eski demeden okuyorum hepsini sürekli. oyları ve favorilerini hiç eksik etmez, birkaç gün giremese bile tekrardan geldiğinde hepsini okur ve oylarıyla da belli eder bunu. umarım hayatında her şey istediği gibi olur, kendisi gibi eğlenceli, düşünceli ve iyi kalpli insanlarla karşılaşır hep.*

(bkz: zimbardo deneyi)olarakta bilinir.
tanrının bir mesleği olsa ne olurdu diye bir anket başlık açsam herhalde psikologlar veya psikiyatristler derdim. dünyamızı baştan aşağı değiştirebilirler.
bu deneyin filmi de yapılmıştır efem...ekranı sarsıp ''olm bunlar sadece deney'' demek istiyorsunuz izlerken... öyle bir etki bırakıyor bünyede..
www.imdb.com/title/tt0997152/

0 (sıfır)
bazen kredi kartı borcum oluyor, onu da gününde ödüyorum...
borcu olanların allah yardımcısı olsun...

deniz soğudu, balıklar yağlandı.
rakı pahalandı, mastor yaralandı.

kitaplığımı düzenlerken fark ettiğim gerçek. altını çizmişim demek o zaman ben de derin bir anlam oluşturmuş. şimdi okuyorum aynı derin cümle değil.
bizim sözcüklere yüklediğimiz anlamlar, geçmişimizle, dünümüzle, bugünümüzle o kadar bağlantılı ki, zaman içinde bir cümlede kendimize farklı gelen anlamlar varken, başkalarının da bizimle aynı bakış açısına sahip olmasını istememiz ilginç.

aklıma nedense poseidon’s kiss olayını getiren eylemdir. poseidon sonuçta, koskoca tanrı, ayıp olmasın diye oturmaya devam etmiş olabiliriz.

hayatımızın her yerinde varken burada nasıl olmasın dedirten durum

cüzdan, cep telefonu ... gibi kıymetli eşyaların anlık olarak çantada/cepte bulunamaması ile tetiklenen şok, panik ve korku dalgasına vücudun tepkisidir.

her zamanki gibi çanta karıştırılır ama cep telefonu bulunmaz, kısa süreli ‘yok ya, burdadır’ düşüncesiyle hareket edilmeye çalışılsa da süre uzadıkça sinirler gerilir, küçük çaplı bu şok yerini panik ve korkuya bırakır, baştan aşağı kaynar su dökülmüşcesine vücut cayır cayır yanarken, yüz kıpkırmızı olur; tam bu esnada vücut çoktan soğuk soğuk ter atmaya başlamıştır.çok ileri vakalarda bu durum yüzdeki damlacıklar ile teşhis edilebilir. şayet aranan eşya bulunabilinirse ani bir rahatlama hissedilir ve bu duygu paha biçilemezdir.

feministlerin, eşcinsellerin ve zencilerin (ırkçı bir kelime falan değil siyahi kullanmadım yerine çünkü sjw siyahi kelimesini de ırkçı olarak kabul ediyor) eşitlik maskesi altında diktatörleştiği, kendinden olmayanları twitter başta olmak üzere tüm sosyal mecralarda linç ettiği hastalıklı, kanser kitle. amerikanın çöküşünü bunlar başlatmıştır.

evet.

özgürche bir edit: şu başlıklarla bi’oynamayın ulen. mod’lar çalışıyor. anladık.

eğer severken bitmişse ilişki, ilk günleri aşırı ağır gelen durum.

hani evinizde senelerdir sizinle olan eşyalar vardır. birisi bir gün gelip pat diye koltuğunuzu, masanızı götürse ve onların yeri boş kalsa bir tuhaf olursunuz. her sabah geçerken şöyle bir bakarsınız... biraz onun gibi bu; koca bir boşluk duygusu. elbette o bir eşya da değildi ve boşluğu daha derin, daha çok sızlatıyor.

sürekli gelen mesajlar, aramalar artık yok. siz de mesaj atamıyor, arayamıyorsunuz... bir anda aranıza yüksek bir duvar örülmüş. o kadar samimi olduğunuz, canınız gibi sevdiğiniz kişi sanki artık hiç tanımamış olduğunuz bir yabancı... çok ağır.

diş çektirmek gibi ayrılık: var olması gereken yerde derin bir boşluk... hiçbir diş tam olarak o dişin görevini görmeyecek ama zamanla diğer dişlerle idare etmeyi öğreneceksiniz. belki yeni ama yapay olan bir tane yaptıracaksınız ve derdiniz bitecek ama bileceksiniz ki o diş artık orijinal dişiniz değil ve hiçbir zaman da olmayacak. bunun gibi bir his...

zamanla azalacak ama ufacık da olsa kalacak her zaman bir kenarda.

küsmek nedir bilir misin?
küsmek dürüstlüktür.
çocukçadır ve ondan dolayı saftır.
yalansız’dır.
küsmek; seni seviyorum’dur.
vazgeçememektir.
beni anlatır küsmek.
kızdım ama hala buradayımdır, gitmiyorumdur, gidemiyorumdur.
küsmek; nazlanmaktır, yakın bulmaktır, benim için değerlisindir.
küsmek, sevdiğini söyle demektir.
hadi anla demektir.
küsmek; umuttur, acabaları bitirmektir, emin olmaktır.
yani, diyeceğim o ki:
ben sana küstüm!

2 gün sonra unutulacak bir başka katliam haberi daha.
çöp gibi atılmışlar yavrucaklar. kalbim sıkışıyor böyle haberleri gördükçe.

letgoda satış yaptığım zamanlar birisi satış gününü değiştirmek istemişti.kabul edince bana iki sayfalık kendi yazdığı bir şiiri gönderdi.tavlama yok gerçi.

ah be papatya bir seviyorumu sığdıramadın yapraklarına

yanıma cinsiyet farketmeksizin kafa dengi, eğlenceli ve denizcilikten az çok anlayan birini daha alıp yelkenliyle dünya turu yapmak.

ensenizden aşağıya akan o ufacık sinir, tüm vücuda yayılan o sıcaklık. kapıyı çektikten sonra anahtarı evde unuttuğunuzu veya kasa sırası size geldiğinde cüzdanı evde bıraktığınızı fark ettiğiniz o an gibi irade dışı anların yanında, çoğunlukla sizin yediğiniz ya da başkasının yediği nanenin farkına varıldığı o kısacık anlar.

en tehlikeli olanları da sonunuzu kendi iradenizle hazırladığınız anlardır. küçükken bu hissi yaşamak için dolabınızdaki abur cuburları annenizden habersiz bitirip fark edilmesini beklemek yeterli gelebilir, fakat büyüdükten sonra abur cuburla yetinmeyeceğiniz için dolapta ne tuttuğunuza dikkat etmekte fayda var.*

(bkz: gizliden gizliye zevk alınan ufak sapkınlıklar)

aman aman nerelerdeyim ben böyle