zeytin yetiştiriciliği, ilk kez m.ö. 4000 yıllarında anadolu’da başlamış, buradan akdeniz’in diğer ülkelerine yayılmıştır. zeytin ağacı uzun ömürlü bir ağaç olup, yaklaşık 2000 yıl kadar yaşayabilir.
kuran, incil ve tevrat’taki sayısız bölümde zeytine yer verilmiştir. tarihi gelişimi içinde birçok efsaneye kaynak olan zeytin, eski uygarlıkların yazıtları ve kutsal kitaplarda yer almıştır. zeytin beyaz bir güvercinin nuh’un gemisine tufan sonrası canlılık belirtisi olarak, ağzında zeytin dalı ile dönmesi nedeniyle, yüzyıllardır barışın simgesi kabul edilmektedir.
antik yunan da mitolojik olarak bilim tanrıçası athena aynı zamanda zeytin ağacının koruyucu tanrıçası idi.
m.ö. atina anayasasında yer alan ve aristotle tarafından kaleme alınan “devlet malı veya özel mülkiyet farkı olmaksızın, zeytin ağacını kesen veya deviren herkes mahkemede yargılanacaktır eğer suçlu bulunurlarsa idam edilmek suretiyle cezalandırılacaklardır” sözü zeytin ağacının tarihteki yeri ve önemi anlatmaktadır.
hipokrat’ın zeytinyağının tedavi edici özelliğini kullanması bu önemi vurgulamaktadır.
hammurabi kanunları zeytin ağacını bir yıl içinde iki ayaktan fazla budamanın ölüm cezasına çaptırılacağını söyler.

zeytin ağacı akıl ve zaferin, zeytin dalı barışın, zeytinyağı da saflık ve sadeliğin sembolü olmuştur.