ben bile bir gün internet kesilirse diye pornoları ayrı bir taşınabilir diskte tutuyorum.
facebook bunu akıl edemiyorsa batsın abi zaten.

şu ortamda iyi kalpli insanların varlığına kanıt, pek hoş bir programdı kendisi. duyduk ki halen de öyleymiş, bugünkü müjdeyle kocaman bir heyecan dalgası sardı dinleyenlerini. üstelik pek de az kalmış başlamasına. bengaripsengüzeldünyaumutlu'ya da bize de çok iyi gelsin, radyo frekanslarını süslemeye devam etsin diye beklemedeyiz.*

eski bir edebiyat ogrencisi olarak ben de sunu ekleyeyim. tirnak icinde belirtilen cumleler icin de noktalama isareti kullanilir. ornegin "nerdesin?"

var öyle birkaç manitacı tayfa.
hatun ne derse o gözüyle bakıyor her şeye. yazik çocukçağıza... hatundan habersiz tanım beğenemiyor/ oylayamıyor. bakıyor kıskanç hatun çok ileri gidiyor sadece onun tanımını oylayıp/ profilinde geziyor.

mantıklı iş aslında her gün zibilyon tane oy at karma kas. nasıl kaptırdık ey sözlük halkım biz olayı bunlara?
yok mu manitacılık oynayacağım bir bey ? kıskanıp etmem söz *

neyse yok bir hayalimiz, vazgeçtim. biz o tür yazarlardan değelezz*

doğaya ve hayvanlara zararı dokunan asalak tipler.

bu liselerden mezun olanlar ikiye ayrılır;
1-normal imam hatipliler
2-kartal imam hatipliler

bilbo baggins'in shire'da ki son doğum günü partisidir.


"içinizden en az yarısını arzuladığımın yarısı kadar bile tanımıyorum ve yarınızdan azını hak ettiğinizin ancak yarısı kadar sevebiliyorum."

şu cümleyi repliğe koyan yönetmenin kafasına asla ulaşamayacağım için çok üzgünüm.

mübadelede türkiye'den yunanistan'a göç etmek zorunda kalan rumların "pis turco" "turkosporos" gibi sözcüklerle aşağılandığı ve toplumun dışında, yerleştirildikleri atina gettolarında oluşturduğu varoş kültürün örneği harika müzik türüdür. bir çeşit yunan bluesdur. tüm göç hikayelerinde olduğu gibi rembetikonun notalarında da yarım kalmış, tamamlanmayı bekleyen acı ve hüzün dolu hayatlar vardır.

bu israil laftan anlamaz, güçten anlar güçten! (erbakan)

sen 100 tane kınama metni yayınla dur, bunun akan kana bir faydası olmaz. kanı durdurmak için faaliyete geçmek lazım.

feministbellek.org adresiyle yayın hayatına gözlerini açan internet sitesi. yola çıkış amaçlarını şöyle anlatıyorlar:

--- alıntı ---

"feminist bellek, türkiye’de ve dünyada cis-kadınların ve heteronormatif ikiliklere uymayan herkesin üzerindeki baskıların arttığı bir zamanda, feminizmin birikimini bir kez daha hatırlatıyor. ancak buradaki hatırlatma, geçmişte olup bitmiş anıları yâd etmek anlamına gelmiyor. aksine feminist bellek hepimizi mücadele içinde değişen ve sürekli büyüyen feminist birikimi şimdiki zamanda düşünmeye çağırıyor.

"üstelik dijital bir platform olması, feminist bellek’in bu dinamizmi yakalayabilmesine de olanak sağlıyor. feminist bellek’in en önemli özelliği akademiden sosyal medyaya, gündelik karşılaşmalardan siyaset diline kadar her yere yayılan kavramları ve terimleri feminist teori ve politikadan beslenerek açıklamaya çalışmak.

"feminist bellek böylece yaşadığımız dünyayı feminist bir bakış açısıyla değerlendirerek feminist mücadeleye katkıda bulunmak niyetini taşıyor. feminist bellek içlerinde feminist ve lgbti+ hareketten aktivistlerin, bir kısmı barış imzacısı olan akademisyenlerin, gazetecilerin, avukatların ve başka mesleklerden çok sayıda feministin katkısıyla ortaya çıktı. ilk olarak 20 yazıyla yayın hayatına başlayan feministbellek.org  yeni başlıkları okuyucularıyla buluşturarak yaşayan, interaktif bir site olarak yoluna devam edecek."

--- alıntı ---

kaynak: bianet

“sana bir şiirler olmuş sevgilim.
yüzün gözün söz içinde...
hangi imla kitabına baksam, "ben" den ayrı yazılıyorsun...”

| özdemir asaf

camdan yapılan, içerisinde çeşitli süslemeler bulunan ve suda yaşayan hayvanları beslemeye yarayan kutu benzeri yapı.

balıkları belirli bir ortamda tutarak beslemek eski çağlardan beri uygulanan bir yöntem. fakat günümüzde bildiğimiz cam akvaryumlar 1832'de, doğa bilimci bir kadın olan jeanne villepreux-power tarafından icat edildi.

ne zaman geldi bilmiyorum ama yaklaşık beş aydır buradayım ve bir doğukandır gidiyor.bu nasıl etki,alın bunu yönetici yapın.* uslu durur belki.

bu bir serçe ukdesidir.
üzümün olgunlaşmadan hemen önceki ekşi meyvesine verilen isimdir efem.
çocukken gorukla ''terleme'' yapardık.
bir tasın içine konulan goruk ve tuz ağzı, hava geçmeyecek şekilde sıkıca kapatılır. sallanarak terlemesi sağlanır. kıvama gelen goruklar, kaşıklana kaşıklana yenir.
üzümü bol olan evler, nar ekşisi yerine goruk ekşisi de yaparlar. goruğun suyu çıkana kadar ezilir. kıvama gelip koyulaşana kadar kaynatılır içine tuz atılır.
nar ekşisinden daha ekşi ve keskin oluyor. ama tecrübesiz birinin aradaki farkı anlayacağını anmıyorum.
nimet nimet.

birisi sizden yardım istiyorsa zenginsiniz demektir.
markette çocuğunuza istediğin bir şey varsa alabilirsin. diyebiliyorsanız zenginsinizdir.

verdiğin karara veya vardığın yargıya katılmıyorum ama değiştirmeye çalışmaya ve sana doğrusunu anlatmak için harcayacağım efora değmeyeceğini düşünüyorum.

bu hale nasıl geldim çok şaşkınım. uzun süredir böyleyim ve bu durum beni çok yormaya başladı. hüzünlü şarkılar dinlerken boşluğa doğru sadece bakıyorum aklımdan hiç kimse geçmiyor. korkmaya başladım desem yeridir. o heyecanlı hisleri tükettim mi diye kendimi iyice deli deli yaptım. çok üzgünüm.

hayatın bir anlamı olduğunu düşünmüyorum. varsa da biz yüklüyoruzdur. çeşitli duygular yaşıyoruz, ruh halimiz hep değişiyor. buna göre hayata yüklediğimiz anlamlar da değişiyor. mutluyken "hayat bu!"diyoruz, "hayat mutluluk!" sonra üzülüyoruz, "hayat budur işte, sadece üzer!" diyoruz. buna bağlı olarak anlamsızdır demekteyim.

nihan kaya'nın iyi aile yoktur kitabında okuyup kanımı donduran deney. yıl bin dokuz yüz kırk dört. kırk bebek iki gruba ayrılıyor. ilk yirmi bebeğin tüm fiziksel ihtiyaçları sağlanıp sevgi dolu bir ortamda büyüyorlar. ikinci yirmi bebeğin ise tüm fiziksel ihtiyaçları karşılanmasına rağmen bakıcıları onlarla hiçbir temas kurmuyor. gözlerine bile bakmıyorlar. bebekler iletişim kurmak için çok çabalıyorlar ama bir süre sonra vazgeçme evresine giriyorlar. birçoğu hiçbir hastalığı olmamasına rağmen deney sırasında ölüyor. deney hemen sonlandırılıp sağ kalan bebekler sıcak bir aile ortamına kavuşsa bile onlar da yaşayamıyorlar. deneyi yapanlar ölene kadar vicdan azabı çekmiş midir bilemeyiz ama sevginin su ve oksijen kadar önemli bir ihtiyaç olduğunu biliyoruz. korkunç bir deney.


not: kaynağı bulamadım.