seviyesizlik arayan ekşi sözlüğe gitsin.

dünyanın hemen hemen her ülkesinde ve hemen hemen her insanında bulunan arzudur.

düşününce haklıdır da.

çalıştığının hakkını alamayan o kadar çok emekçi var ki...

böyle bir fırsat karşısına geldiğinde de değerlendirmek ister tabii ki...

sonucu genelde hep aynı olur.

dolandırılmak...

çiftlik bank gibi vakalar çıkar ortaya.

sülün osman gibi insanlara kalır piyasa.

kolay para tehlikelidir.

sazan gibi atlamamak lazım her şeye.

uçurun kurtulalım kardeşim.

sonra hayalet şehir gibi takılırsınız burada.

o ordan çıkar böööööhh falan der, birbirinizi korkutursunuz, en son adını da "kafa forum" diye değiştirirsiniz tam olur.*

sakin kalabilmek.

mekanın sahibi geldi gibi klişe ve hoş olmayan bir cümle ile taçlandırdığım durum. şimdi başlıklar düşünsün.

dostlar beni anlamak ve anlaşılmak etkiliyor, aynı zamanda da incelik ve nahiflik. eğer bir kişi "gerçekten" beni, yaşadığım şeyleri ve düşüncelerimi anlıyorsa ve ben de o kişiyi ayni sekilde anlıyorsam benim için zaman durmuş demektir. aynı şekilde küçük detaylar ve incelikler beni benden alıyor. mesela gidip bir demet gül almak yerine; her gün bakabilecegim, can verecegim canlı bir çiçek alması.
küçük detaylari hatırlaması,
güzel bir şiir okumasi bile yetiyor insana. kendiniz oldugunuz sürece ve karşındaki kişiyi gerçekten sevdiğiniz sürece etkilenmesi büyük muhtemeldir. girmeyin öyle oyunlara, kendiniz olun yeter dostlar.

(bkz: ıvanmılınskı)

jack london - martin eden.

insanların farklı hayat biçimi ve alışkanlıklara sahip olması durumudur.
akla yaşar kemal’in binbir renkli bahçe kitabını getirebilir ki bu kitapta genel olarak her kültürün bir zenginlik, bir renk olduğunu ve dünyanın da binbir renkli bir kültür bahçesi olduğunu ifade etmiştir.
(bkz: binbir renkli bahçe)(bkz: yaşar kemal)

kazık. yiyorsun, sonra bir köşede biriktiriyorsun. sergisini açıcam yakında.

henrı bergson tarafından yazılan gülme davranışının varlığını, ortaya çıkış nedenlerini ve hangi durumların gülme davranışına neden olduğunu sorgulayan ve okura da farklı bir pencere açan bir kitap. yazar, kitapta gülme davranışını; gülünç biçimleri ve yayılma gücü, söz ve durum güldürüsü, karakter gülünçlüğü bölümlerine ayırarak incelemiş.

insani olan şeylerin, tezatlıkların ve ayrıca otomotizmin gülünçlüğe sebep olacağını açıklamış. sadece bir manzaranın gülünç olmayacağını veya bir hayvana gülündüğünde onda insani bir tavır veya bir ifade yakaladığımızda olabileceğini söylemiş. ayrıca her dalgınlığın gülünç olduğunu da eklemiştir. yazar kitabında güldürü unsurlarını da birçok roman ve tiyatro eserlerindeki diyaloglardan örnekler vererek açıklamış. gülme davranışı üzerine yazılmış oldukça ilginç ve güzel bir kitap.

olmuşa, ölmüşe bir de geri zekalılığa çare yok.

hala başımızda olması acı ve hala başımızda olması ne yazık ki gerçek.

galerimin bir köşesinde kalmış. aslında her balkona çıktığımda beni farklı bir manzara karşılıyor ve fotoğraf çekmeden edemiyorum*.

arlington ile washington dc arasındaki ırmak. francis scott memorial bridge'den yürüyerek geçip georgetown'a ulaşabilirsiniz.
georgetown cupcake'de ortalama 20dk sırada bekleyerek cupcake yemek mümkün.
meşhurdur,tavsiye edilir.

bitimi için dua ederken.. yine yeniden başlamak mi?!?
yooo.. yooo.. ben almayayım..

iki ismimle içinde yer aldığım başlık. ikisini de seviyorum.
memnun olmayan mahkemeye başvurup ismini değiştirebilir. gerçekten, zor değil.
hukukçu değilim ama hukukçularla fazla hasbihal ettim.
ciddi bir problemse değiştirin, bir problem çıksın hayatınızdan, bakın diğer işlerinize.

başka hiçbir şeye benzemez.
"benim de şu cihana gelişim bir güzelden ötürü" dizelerindeki "güzel" aslında kedidir.

çok sevdiğim her zaman idolüm olan biriydi. rahmetli subaydı, o üniformayı giydi mi daha da gözümde büyürdü. disiplinliydi ama ergenliğimde hiç bir konuda ısrar etmezdi, sadece fikrini söylerdi.

kendisi babasını hiç görmemiş, dedem denen .......... babam doğmadan terk etmiş onları. ben hiç babamı görmedim derdi. o yüzden iki çocuğuna da çok iyi babalık yaptı rahmetli. her zaman derim keşke ben kendi çocuğuma onun bana yaptığı babalığın yarısını yapabilsem.

babası ile sorunlu olanları görüp, buradan da okuyunca inanın içim cızzz ediyor, üzülüyorum, kendisi aklıma geliyor ve bu yaşımda bile daha çok özlüyorum onu, keşke son zamanlarında olduğu gibi sadece köşesinde sessizce otursa.

babalar ile ilişkinizde bence en önemli evre çocukluk ve ergenliğinizde ki ilişkinin kalitesi, eğer o zamanlar ilişki sağlam bir temele oturmamışsa maalesef bir daha hiç düzelmiyor.

umarım babası ile sorun yaşayanlar kendi çocukları ile daha iyi ilişki kuruyorlardır. et tırnaktan ayrılmaz gençler, annenizin babanızın kıymetini iyi bilin.