kendime yatırım yapıyorum, şuana kadar hiç kaybettiğimi söyleyemem.

mantı.

tek kelime ile "belirsizlik"tir.

her zaman bebeğin yaşama hakkını elinden almak değildir. kimi zaman düşük gerçekleştiği halde rahimden tam olarak atılamayan ölü kalıntıların uzaklaştırılması için kürtaj elzemdir.

ayrıca insanlığın belki de başından beri var olmuş bir şeydir gebeliktan kurtulma isteği ve çabası, şurada yazanlara bakınca utanç duydum gerçekten... kimse istemediği çocukları doğurmaya zorlanmamalıdır. istenmeyen çocuklar ileride sorun oluşturur, zira insanın ruhsal varlığı bedensel varlığından çok daha önce şekillenir ve her insan bilinçli olarak değilse bile içten içe istenip istenmediğini bilir ve kendisine verdiği değer bunun üzerine inşa edilir.

dünyada 8 milyar insan var, dana fazla insana gerek yok, bırakın da kadınlar özgürce kürtaj yaptırsın, sizin rahminizdeki çocuğu zorla almadıkları sürece buna "hayır!" demek size düşmez.

yapılması gereken bir uygulama. nice intihal olan tezler var. akademinin içini boşaltıyor böyle şeyler.

sevgili"kaynamış sütün üstündeki kaymak tabakası"ses tonun şaşırttı beni.çok farklı tahmin etmiştim.

çocukken ailesi tarafından ne olacağı belirlenen insanlar vardır. o çocuğa fikri sorulmaz. o çocuğun hayal dünyası önemsenmez. mühim olan o ebeveynin bastırılmış duygularıdır.
böyle çocuklar, daima belirli bir programa sadık kalınarak eğitilmeye çalışılırlar. öğrenim ve deneyim, yanılgı ve tökezleme bunun dışındadır. böyle bir lüksü yoktur o çocukların. bu çocuklar, büyüdüklerinde de sıvı halde girdikleri o kapların içerisinden yüksek soğuğa maruz bırakılmış gibi sabit, bükülmez, sert bir halde çıkarlar. eriyenleri, yani kurtulanları azdır; çünkü çoğu, sıcakta da yaşanabileceğini bilmez. muntazam, düz ve çok sıkıcı yaşantılarının en vahim sonuçlarından biri, olması gerekeni bu zannetmeleridir.
o çocukları hiçbir şey şaşırtmaz. çünkü sürprize geçit vermeyen, riske eğilim göstermeyen, mucizelerden bihaber mizaçlarıyla kendilerine hapsolmuşlardır.

serol teber'in şu sözleri, konuya gerçekten güzel bir bakış açısı katıyor olabilir.
(bkz: #20324">#20324)

özel ve iki kişi arasında yaşanılması gereken bir ilişkinin, günümüzde vıcık vıcık, ulu orta ve başkalarının gözüne soka soka sosyal medyalardan paylaşıldığı, dün tanışılana bugün nude olunduğu, özelin genele dönüştüğü bir devranda;

kaliteli yalnızlığı seçmek daha doğru.

hep sonradan gelir aklıma editi: evet! eski kafa'lıyımdır. böyle modernizim batsın ü'len.

sartre bulantı’da: "yalnızlık; düşündüklerinizin kafanızın duvarlarına çarpıp tekrar içerde kalmasıdır.” diyor. yalnızlık, etrafında kimsenin olmaması değil, seni anlayan birilerinin olmamasıdır. insan insanın sadece anlayışına muhtaç. çünkü insan, yaşarken anlaşılmalıdır.

kalabalıklar içinde avazınız çıktığı kadar bağırmayı düşündünüz mü hiç?
derdinizi anlatmayı vazgeçtiğiniz oldu mu?
ben kime ne anlatıyorumu yaşamak defalarca.. ortak yanımız şu hepimiz hayatımızı anlamlandırmaya çalışıyoruz belki de delirmemek için. diyelim ki bu anlam kargaşından çıktınız bir sonraki evre bunu anlatmasıdır. bu durum çoğu kez hayal kırıklığına uğratacaktır bizi. yorulup yorulup tekrar anlatmalı o zaman. seni sen yapan içindeki sesleri susturamazsın.*
anlaşılmaktan çok anlatmayı sevmelisin..

günaydınnnnnn, 30 ağustos zafer bayramımız kutlu olsun...

(bkz: melek)

ivan petroviç pavlov; sindirim sistemi üzerine nobel ödülünü de almasını sağlayan araştırmalar yapıyordu. deney amaçlı kullandığı köpeklerin midesini kesip, bir hortum yardımıyla bu salgıları alıyordu.

mide ve tükürük salgılarının nasıl olduğunu ve nelerden meydana geldiğini anlamaya çalıştığı dönemde, köpeğin henüz eti görmeden deneyi yapan kişinin ayak seslerini duyduğunda da aynı güçte salya salgılaması dikkatini çekti.
bu gözlemden sonra pavlov, köpeklerin niçin yiyecek verilmeden önce salya salgıladıkları sorusunun üzerine gitti ve araştırmalarını bu yöne kaydırdı.

pavlov, yaptığı bu gözlemlerinden sonra, aç bir köpeği ses geçirmeyen bir odaya yerleştirdi. deneye başlamadan önce, bir şekilde köpeğin salyasının ağzından dışarı çıkmasını sağladı ve daha sonra çıkan salya miktarını da kayıt altına aldı.
deneye geçildiğinde ise koşulsuz şartlanmanın oluşabilmesi için köpeğe yiyecek vermeden sadece zili çalmaya başladı. başlangıçta, normal olarak köpek herhangi bir salya tepkisi göstermedi. pavlov daha sonra zil sesinin hemen arkasından köpeğe et parçaları vermeye, doğal olarak da köpek salya akıtmaya başladı.

deneyin bir sonraki adımı ise et parçaları ile zil sesini eşleştirmekti. pavlov, et parçalarını köpeğe atmaya başladığı anda asistanları da aynı anda zili çalıyorlar, böylece köpeğin algı olarak et ile zil çalmasını eşleştirmesini istiyorlardı.

bu işlem tekrar tekrar yapıldıktan sonra, zilin çalındığı fakat arkasından et verilmediği zaman da köpeğin salya salgıladığı gözlendi. oysa normalde, köpeğin eti ağzına alınca salya akıtması gerekirdi.

deney sonunda çıkan sonuca göre köpek, sadece kulak kabartması beklenen zil sesine karşı salgı akıtmayı öğrenmiş oluyordu. bu durumda köpeğe, hiç ilgisi olmayan bir uyarıcı karşısında salya akıtması öğretilmiş oluyordu. bu olayda et, koşulsuz yani doğal uyarıcıdır.

şartlı ya da şartlandırılmış refleks denen olay da budur. pavlov, bu davranışın, psikolojik etkinlikle özdeş olan yüksek düzeyde sinir etkinliğinin belirtilerinden biri olduğunu öne sürer ve psikoloji alanında geçerli tek yaklaşımın deneysel yöntem olduğunu vurgular.

2005'te prag'ta açılan ve (bkz: franz kafka)'nın hayatını anlatan müze.
müzede kafka'nın aldığı ve yolladığı mektuplar, fotoğraflar, kitaplarının ilk basımları, hayatına dahil olan önemli kişiler hakkında bilgiler, günlükleri, çizimleri ve kişisel eşyaları sergileniyor.
müze iki bölümden oluşuyor. ilk bölümde prag'taki kafka'yı, kafka'nın çocukluğundan itibaren kronolojik olarak hayatını, hayatına girmiş kişileri ve bu kişilerle olan mektupları sergilenmiş. müzenin ikinci bölümü, yaşadığı şehrin kafka'nın hayatındaki yerini anlatması için hazırlanmış. bu bölümde kafka'nın bazı eserlerine ayrılmış odalar var.



müze değil deneyim diyorum hemen. müzenin içi karanlık bir kere. her girdiğiniz odada sizi ortama ve kafka'nın hayatına dahil edecek, 3d sunumlarla, görsellerle ve en önemlisi müzikle karşılaşıyorsunuz. sanatçının hissettiği ait olamama, sıkışmışlık duygusunu ve yalnızlığı hissettiren, gezdiğinize değecek çok başarılı bir müze.
öğrenciyseniz giriş bedava bir de. müzede türkçe broşür bile var.

müze hakkında daha fazla fotoğraf görmek için buradan
kaynak

ne kadar az bilirsen o kadar rahat uyursun.
(bkz: maksim gorki).

ne kadar güzel yeni bir aile kuruyorlar ve bu heyecanlarını paylaşıyorlar. edep kalmamış diyenler acaba ne yaşıyorlar?

mellisho olsun, sol tarafa biraz bordagal atılması lazım. at bordagalları !

su sekilde cevaplanabilecek soylem.

'vileda' alırken dikkat edilmesi gereken hususlar diye okuduğum başlık.. ruhum fakir.