uzun zamandır beni dinleyen,kahrımı çeken, benimle vakit geçiren harika ve mütevazı yazar.
hayata dair bir gaye'si amacı var. gidecek bir yolu var. müzik zevki de harika.
her anlamda yazar.herkesin hayatında olması gereken kişi. (oksijen gibi)
yazacak çok şey var aslında.
ama şimdilik bu kadar.
hele güneş bir doğsun.

fark edilendir. kimse kimseye küfür etmiyor. hakaret yok. sataşma yok. herkes tamamen bilgi yüklü tanım girme yarışında. mükemmel değil mi sizce de?

çok zordur. hatta bazı durumlarda mümkün değildir. o sokak büyük ihtimalle bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir kentsel dönüşme uğramış olarak buldu.

diyelim ki bu gregorluk ona uğramadı, bu sefer de sokak artık küçülmüştür senin için. bir türlü sığmazsın içine. bir yeri tam otursa bir yeri taşar dışarı. beklenilenden fazla büyüdüğün için seneye de gezemezsin artık o sokağı.

çocukluğunun geçtiği sokaktan çocukluğun geçip gitmiştir. geçmiş bıraktığını yerde beklemiyordur seni. geçmiş olsundur.

e-kitap daha kolay ulaşım, ekonomik ve çoğu bakımdan avantajlı olsa da iflah olmaz bir romantik olduğum için kitap diyorum. dokunmam, koklamam, kenarları kırışmasın diye uğraşmam gerekli. hatta en sevdiğim şeylerden biri de sahaflardan aldığım kitapları tamir etmek.

msb: parola: “ayşe tatile çıksın!”

47 yıl önce bugün mesajı alan kahraman mehmetçik, kıbrıs türkü’ne yönelik her türlü zulüm ve işkenceyi sona erdirmek için ikinci barış harekâtı’nı başlattı. şehit düşen mehmetçiklerimizi ve tüm soydaşlarımızı rahmet ve minnetle anıyoruz.

21'

"sözde tam kapanma" bitince köye gidelim dedik çektim bi kaç tane böyle. arada yüklüycem.

ekleme: bu başlığın 1000. entry'sini girmişim. en fazla entry girilen başlığın hangisi olduğunu bilen varsa yazsın.

ne kadar küçüğüm ya.

olgunlaşınca kendiliğinden çatlayıp açılmayan, tek odacıklı ve tek tek tohumlara sahip kuru meyve.

güzel sevilen kadınların, ayrılık acısı da uzun sürüyor her halükarda. tek bir farkla; bir noktada sınır aşılmışsa, o, tırnak içerisinde "güpgüzel" anılara da set çekiyor, odak noktanızı başka yöne kaydırıyorsunuz.

güzel ayrılmayın efenm. güzel bitirmeyin. sonrasını da düşünün. aman hincime sen de. güzel ayrılınacaksa hiç ayrılınır mı? diyorsunuz değil mi? haklısınız. nitekim ben de öyle düşündüm. fakat sınırlar aşıldı, setler çekildi, hayat memat meselesi oldu ve o makus talih, yine "güpgüzel" başa geldi. çekiyoruz. ya da yaşıyoruz diyelim efenm. hayat devam ediyor.

bu arada, anı mı istemiştiniz?.. *

bu sabah sinirlerimi ölçtürmek için nalbura gittim, bileğime pamuklu kolonya sürüp stres ölçeri acımadan sapladı dümbelek. asgari ücret üzerinden hesapladığı streslerimin ödenmeyen ekstreler yüzünden kritik seviyelere çıktığını ve derhal kayınpederime gidip konkordato ilan etmemi tavsiye etti. itfaiyeyi arayıp duş almak için randevu aldım. konserve fabrikasından gelen elamanlara ekmekten çıkan roma dönemi bronz heykelcikleri kaçak yollardan satıp eve döndüm. buz dolabını açıp beynimi izleyip biraz ferafladıktan sonra kişiliklerimi çıkarıp bulaşık makinasına attım.

karnım zil çalıyordu televizyonu açıp temassız kredi kartı reklamı yiyip üstüne buz gibi dolar kuru içtim. gazımı alması için pijamalarımı kemirdikten sonra yatağıma biraz kömür doldurup fişi burnuma soktum. kahvaltımıda yaptıktan sonra gecem geyiklendi uykum içime kaçtı.

bir kazuo ishiguro romanıdır.

sanatçı olmak özel bir sorumluluk da getirir beraberinde, öğretmen olmak da öyle. hele bu ikisi bir bünyede bir araya gelmişse artan sorumluluk kişiyi bir açmaz içine bile sokabilir bazı olağanüstü durumlarda.

sanatçı-öğretmen dünyayı etkileyen büyük bunalım zamanlarında kendini nerede konumlandıracağına dair kesin bir karar vermelidir. çünkü nasıl olursa olsun taşıdığı ünvan dolayısıyla çevresindeki insanların gözleri onun üzerinde olacaktır.

türkiye bu durumla defalarca karşılaştı, en yakın örneklerden biri de gezi parkı direnişi esnasında oldu. bu protestoda benim tarafım zaten belli ama konumuz bu değil. elini megafon alıp hükümet istifa etsin diye bağıran saçma komedyen şafak sezer’in devrim olmadığını anlayınca cumhurbaşkanının masasına gidip siz çökerek özür dilediği anı hatırlarsınız bence.

dolayısıyla sanatçı ve öğretmen tarafını belli ederken etraflıca düşünmelidir. sonrada pişman olacağı kararlar vermemelidir. zira kendisi ile ilgili vereceği kararlar başkalarının tutumunu de etkileyecektir.

işte edebiyatın vicdanı kazuo ishiguro bu romanında bir sanatçı ve öğretmen olan masuji ono’nun ikinci dünya savaşından sonra geçmişiyle yüzleşmesini anlatıyor. ressamın verdiği kararların muhasebesini yaptığı roman büyüleyici olmaktan çok çok öte.

eğer yetenek sahibi olduğunuz kadar sorumluluk sahibi de değilseniz topluma yön vermeye neden olacak hesapsız kitapsız tepkilerinizi sadece kendinize saklamak doğru bir tercih olabilir.

çok büyük saygı duyduğum ekiptir.

sıfır şaka. gerçekten inanılmaz bir iş yapıyorlar. şimdi şöyle açıklayayım. biri bana gelip dese ki. burada şu saatler arasında duracaksın ve girilen tüm girdileri okuyacaksın. hata varsa tespit edeceksin. kurallara uymayan bir durum varsa gerekeni yapacaksın. bunu yaparken de sana gelip senden yardım isteyebilirler, o kişilere de yardım edeceksin. üstelik bunu bedavaya yapacaksın. hemen 's****r git' cevabını yüzüne söyleyiveririm. ya biri bana bu görevi teklif etse direkt bana hakaret mi etmeye çalışıyor falan diye düşünürüm. 'benimle kavga falan mı etmek istiyorsun' diye sorarım. birilerinin bunu kabul etmesini beynim kabul etmiyor. çünkü bu işin ederi rahat 7500tl + sigorta + yıpranma payı + alkol gideri. bizim modlar hayrına yapıyor.

düşün şimdi hayrunnisa nurgül(16) geliyor. zaten siyasal islamda gözünü açmış yavrucak. burada fikirlerini beyan ediyor ve sen hepsini okumak zorundasın. ya daha neler ya. daha nelerrrr.

mahmut hıdır(32) geliyor. hala babasının evinde küçük odasında oturuyor. doldurmuş klasik romanları kütüphanesine. birde en ucuz basımlardan almış. duvarları dökülen odasında sadece roman okuyarak entelektüel olacağını sanıyor. karşına gelse iki kelime konuşamayacak insanların burada tanımlarını, o iğrenç edebiyat parçalama seanslarına katlanmak zorunda bu moderasyon ekibi. kafa sözlük yazarlarının şiirleri başlığını spamlıyor her gün. o şiirleri her gün okumak zorunda kaldığınızı düşünün. gerçekten çok yüksek bir yıpranma payı varın bu işin. ''7500tl+ hafta sonu da çalışmıyorum anca öyle kabul edebilirim'' derdim.

en basitinden düşünün. burada sevmediğin, fikirlerinden rahatsız olduğun biri var. ne yaparsın. engellersin, okumazsın, görmezsin. ama bu insanların böyle bir lüksü yok. sevmediği bir insanı tanımak zorunda. bakın bu gerçekten çok ağır bir şey. sevmediğin onlarca insanı tanımak zorundasın ve bunu da belli etmemen lazım. neden? çünkü tarafsız olman lazım. ne 7000'i ya 10.000 tl + 45 gün yıllık izin anca toparlarsın.

o yüzden moderatörler hata yapabilir yazar kardeşlerim. keyfi bir şeyde yapabilirler. bu şartları düşündüğümüzde çok normal bunlar. gidip sağda solda ağlamayın. göründüğünden çok daha zor bir iş. ayrıca şunu ne zaman anlarsınız bilmiyorum ama burası bir işletme değil. yani karşılıksız olarak yapıyorlar. para kazansalar sabahtan akşama kadar şöylesiniz böylesiniz diye gömelim. ama değil.

bak bu söyleyeceğimi bütün içtenliğimle istiyorum. umarım siz bir örgütsünüzdür ve ruslara çalışıyorsunuzdur. kişisel bilgilerimi satıyorsanız helal olsun benim bilgilerim. çünkü aksi taktirde yapılan bu karşılıksız şeyi anlama imkanım yok.

aklıma bir şey daha geldi editi: bir moderatörle bir konuşma esnasında bir troll* başlığı üzerinden sohbet ediyoruz. moderatör yemin ederim bana şunu yazdı ya. ''bir sevgili bulsa da bizde kurtulsa o da kurtulsa'' * temenninin masumluğuna, çaresizliğin boyutuna bakar mısınız ? kurtuluşu artık sözlük dışındaki olaylarda arıyor.*

psikolojik sorunlar var diyerek hafifletme çabasına girişilmiş. öyle zannedildiği gibi ciddi bir psikolojik sorunu olmadığını hepimiz biliyoruz. demek istediğim sorun ne o arkadaşta ne de bizde. bu kadar ciddiye almasaydı keşke. suçlu ve yetersiz olan o değildi. kendimizi kapana kısılmış hissetmemek lazım. bin eksi varsa bir tane de artı vardır. ayrıca dediğim gibi eksilerin sorumlusu da biz değil. pek çoğunun sorumlusu değiliz. böyle gitmemeli bir insan. alacaklıyız. haklıyız. ne kadar eksiltseler de kıyıda köşede hala bir şeyler var, hala kaybedecek şeylerimiz var. belki çok değersiz gözüküyordur ama yine de var. sırf bunun için bu değersizlik hissi için bile savaşılır. üstelik intihara dair hiç bir gerekçe hayattan üstün değil.

hayat her zaman kötüye gitmez. inişleri ve çıkışları vardır. inişler çok uzun sürdü diye hiç bitmeyecekmiş gibi gözüküyor olabilir. daimi değil işte. bunun farkında olmak lazım.

biraz daha uğraşılırsa türksat 4a’ya bağlanıp farklı frekansları çekme poransiyeline sahip, mutfaktan su açılınca daha da bir zorlaşan durumun süresi.*

ziyaretine gittiğim bir iş insanının ofisinin manzarasına hayran kalıp şanslı olduğunu söylemiştim. o da bana "inanır mısın ilk günler ben de gözlerimi alamıyordum. şimdi ise aynı manzara bana duvardaki bir tablo hissi veriyor. artık dönüp bakmıyorum bile." demişti.

evet kanımca sadece güzellik için tercih edeceğiniz kadınlar da böyle hissettirebilir. malesef güzellik de zamanla sıradanlaşır.

hissiyatı muhafaza eden tek şey insanı insan yapan ruhudur. sevmişseniz zaten güzel buluyorsunuzdur. işte güzel ruh ile birlikte gelen güzellik paha biçilmezdir.

her şeyden önce türbanlı ofansif oluyor şunu bir anlayın. başörtülü denmesi lazım. ayrıca insan istediği şekilde kapanır. ister haftanın üç günü çarşaflı dört günü mini etekle gezer. belki "kendinle çelişiyorsun" tarzı bir eleştiri söylenebilir ama bu çelişkiyi kafaya takmak ve yargılamak kimsenin haddine değil. karikatürde bulunan tipler var maalesef ama bir iki istisna geneli etkilemez. ayrıca insanların başkasının hayatına karışması üzerinden o insanlara karışacak tarzda bir başlık açmak da ayrı bir ironi. sıktınız artık bir salın insanların yaşam tarzlarını.

kadehi dolu şarabı ters tutup şarampole karşı patinaj çekerek acı içinde ağlayarak otsbir