özet geç aydın havası olsun diyerek sözlüğün yeni trolüne merhaba demeye yarayacak başlık.

aşırı hırs göstererek elindekini de yitirmek anlamındaki deyimde adı geçen kuzey mısır'daki yerin ismi.

sorumlusu kafasını kuma gömmüş siyasal islamcı kokuşmuş zihniyettir.

gözleridir, şaşırdım kimse dememiş. çok güzel gözleri vardır.
sırtıdır, yumşacıktır.
yavrusu da çok tatlıştır, koynuma alıp uyumak isterim.

nobel de dahil çok sayıda ödül almış şilili edebiyatçıdır.
'kimseye tüm benliğinizle güvenmeyin, çünkü kimse size tüm benliğiyle görünmez' sözü kafamda özellikle yer etmiştir.
ölüm sebebi resmi olarak prostat kanseri olarak kayıtlara geçmiştir fakat bunun şüpheli olduğu,aslında ölümünden şili darbe hükümetinin sorumlu olduğu söylenmektedir.çünkü kendisi sosyalist ve komünist akımlara gönül vermiştir.
kendisi ayrıca şairimiz nazım hikmet için güzel ve dokunaklı bir veda şiiri* de kaleme almıştır.

çeken kişiyi uykusuz, aksi, nalet yapan ağrı çeşidi.

annemin çiçek bahçesi

kadınların erkek gölgesinde bırakılmaya çabalanmasından olabilir mi acaba?
yoksa ;
jane austen. ...
j. k. rowling. ...
ursula k. ...
agatha christie. ...
harper lee. ...
emily bronte. ...
mary shelley.
virginia woolf
tezer özlü
tomris uyar
mina urgan

“boş tencerenin deviremeyeceği iktidar yoktur”.

bu saatten sonra silivri falan korkutamaz insanları. korkutmamalı.

insandır bence. insan başlı başına zor bir varlık. aklı ve duygusu olan bir varlığın kolay olmasını bekleyemezdik ya zaten.
bu nedenledir ki kendinle uğraşmak zor; içsel bunalımlarınla mücadele etmek, karmaşık duygularına hakim olmak... ve tabi diğer insanlarla uğraşmak zor; sürekli kendini ifade etmeye çalışmak, hep bir kalıba sığdırılmak, yaftalanmak... anlayacağınız varlığımız bir zorluk.

dönüp duran bir çark
akıp giden bir zaman..
yine, yeniden bir sabah
"günaydın yaşamak.."

nazım hikmet

- sayın türkçe bilen arkadaşlarımız, sabah-ı şerifleriniz hayrolsun.

birkaç saat önce çaylaktı, yeni yazar olmuş.

bu ara online listesi malum, görüntü var ses yok.

katkı yapar umarım. nickaltını patlatayım dedim.*

alaska . hani tlc'de amerikalılar şehir hayatından kaçıp alaska da ev tutuyorlar ya onlar gibi bir hayat istiyorum .

kaç yaşına gelirsem geleyim, kar yağması beklenen gecenin sabahında uyanır uyanmaz pencereden yağmış mı acaba diye bakacağım..

bugün okula gittim. in cin bile top oynamıyordu. o kadar boş bir alan. bir müdür, bir temizlikçi, bir öğretmen, bir öğrenci toplam nüfus. biz dersimizi işliyoruz çocuğumla, bire bir missss gibi özel ders modunda.* ders bitti. vedalaştık. ben de öğretmenler odasındayım, kitaplarımı yerleştiriyorum. öğrencim geldi.
"hocam ben gidemiyorum. biri tüm kapıları kilitlemiş. " dedi.
arayıp müdürü hocam biz okulda mahsur kalmışız, dedim.
"ayy ben sizi unutup yemeğe çıktım, kapıları da kilitledim, kusura bakmayın beş dakikaya gelirim." dedi.
önemli değil, insanlık hali dedim. çünkü nazik bir insanım. ama içimden değilim. içimde biraz daha çirkin biri var. o başka şeyler söyledi. *

canıma yeten bir akşam geç saatte evden vurup kapıyı uzaklara kaçar gibi evimin ilerisindeki parka gidip bir banka oturmuştum. hava buz gibiydi ve saat de 12 yi geçmişti. parkta yalnızca büfe açıktı. ben oradaki bankta o karanlıkta büfenin ve etrafımdaki yaklaşık 6 7 köpeğin varlığıyla oturuyordum. üşüyordum fakat eve de dönmek istemiyordum. mum gibi o bankta kımıldamadan yarım saat boyunca etrafı izledim. bir süre sonra büfeci kapatıp gitmeye hazırlandıkça tedirginliğim artıyordu. etrafımda yalnızca köpekler kalmıştı. hiç biri bana yönelmiyor hepsi kendi halinde adeta parkın bekçiliğini yapıyordu. üşümekle korkmak arasında gidip geliyordum. o parkta o an yalnız olmadığımı hissettiren sadece o köpekler vardı. bi yarım saat daha durduktan sonra donmamak için yavaş yavaş hareketlenip eve geçmek amacıyla ayağa kalktım. köpekler benden işkillenip bana doğru havlamaya başladılar. sebebini anlayamadığım bir şekilde beni tehlike olarak görüyorlardı sanırsam. o parkta yalnızlığımı paylaştığım o köpekler üzerime üzerime hep birlikte havlayıp yürümeye başlamışlardı. adeta beni o parktan kovmuşlardı o akşam. hemen mahalle arasına koşup apartmanın içine girmiştim. işte o köpeklerden kaçtığım an, yalnızlığımın ve caresizliğimin en dokunduğu andır benim için.

#95314 numaralı tanımda moderatör tarafından nazikçe uyarılmış sözlük yazarı*.

#94976 numaralı tanımda da ulu'yu kafaya taşımış buradan bakabilirsiniz uludağ'daki tanıma.. özgünlük nedir bilir misin sen yazar arkadaşım?

köpeklerin hayatını insanların hayatından daha değerli gören, hayvanseverliği sadece köpekseverlik olarak algılayan, sokak köpeklerinin her ne olursa olsun haklı olduğunu savunan, kendisi gibi düşünmeyeni ise linç etmeye çalışan ruh hastalarına verilen genel ad.