(bkz: ne belli)

1996 yılında çıkan enfes bir yaşar şarkısı.

okul hayatım boyunca hiç okuldan kaçmadığım için cevabı bende boş küme olan sorudur.

sözlük, sosyal medya sayılmazsa iki gündür ben de kullanmıyorum. zamanla edit girerim. umarım başarırız.

kazanacağız

doğum dersindeyken, "hamilelik resmen hastalık ya" demiştim. tebrik ediyorum kendimi, hayatımda yaptığım en isabetli tespit çıktı. anneliğin ve hamileliğin minnoş pembe bir şey olmadığını düşünüyorum ama neden kadınların bunu çok sevdiğini ya da neden böyle göstermeye çalıştığını algılayamıyorum. bakın haftalardır kusuyorum, yediğim hiçbir şey midemde durmuyor. hem fiziken hem ruhen çöktüm. sürekli tuvalete gidiyor, gece iki defa çişim geliyor. müthiş bir susuzluk çekiyorum. organlarımın yavaşça sıkışarak bir bölgeye kaydığını hissediyorum. hayatım boyunca kabızlık çekmeyen ben kabız oluyorum. ben tüm bunları yaşarken instagram familyasından "annelik çok güzel bir duygu, kucağına alınca unutacaksın, bu günleri özleyeceksin" mesajları geliyor. aynada ödemden şişmiş surat ve ayaklarıyla bilmem kaçıncı weeks paylaşımı yapan annelerden gına geldi. hiçbir şeyi olduğu gibi yaşayamıyoruz. hamilelik güzel bir şey değil. deeeğil. anne olacaksak çekeceğiz mecbur ama güzelleme yapmak zorunda mıyım ya ben? erkeklerin de söyleyeceği bir şeyler vardır muhakkak. zira eşimin beni bazı zamanlar boğmak istediğine eminim. instamom tayfasına kinimi kustum. gidiyorum.

bir deyim.

efsaneye göre, nuh’un torunları, gökyüzüne tırmanmak için birçok kattan meydana gelen ve son katı tapınak olarak düzenlenen bir kule yapmışlar. gökyüzünü hâkimiyeti altına almak isteyen insanın kendisini beğenmişlik ve nefsine güvenini simgeleyen bu kule hakkında, tevrat ve incil ile yunan mitolojisinde de değişik varyantlar vardır.

babil kulesi yapılırken allahu tealâ, kendisini şirk koşmak üzere yapılan bu binada çalışanların dillerini değiştirmiş (insanlığın dağılması) ve hiç kimse diğerinin dilini anlamaz olmuş. onun için kimsenin birbirini anlamadığı konuşmalara “muhavere-i tebabüliye (babillilerin konuşmaları)” denilir ve bu söz eskiden beri, halk arasında bir deyim olarak kullanılır. her kafadan bir sesin çıktığı, kalabalık bir mekânda, meclis adabını çiğneyerek, ikişer kişinin birbiriyle lafladığı ve seslerin bir uğultuya dönüştüğü durumlar, tam da muhavere-i tebabüliye sayılır.

(bu deyimin hikayesini, iskender pala’nın iki dirhem bir çekirdek eserini açarak yazdım.)

günaydın sözlük, günaydın diğerleri.

nabıyonuz?
kızmayın ama biz valla hep aynı, sınırsız çay var çıkın gelin?
türkan mama yedi, uyuyo, o yüzden kadrajda yok.

var mı böyle bir kurum şu anda ? zamanında kozmik odaya girildiği gün, bu olay zaten bitmişti. o zaman zırlıyordu birileri, “bülent arınça süikast düzenlenecek girmemiz lazım” diye. vatansever albaylar “burası devletin en üst düzey gizli belgelerinin olduğu odadır giremezsiniz” diye silah çekerken kimin emriyle girildi ulan o odaya ! kim izin verdi ulan ! türkiye cumhuriyetinin en gizli belgeleri, iç savaş çıkarsa nasıl bir strateji izlenecek, seferberlik anında ne yapılacak, gizli yeraltı tünelleri, yurt dışındaki ajanlarımız, hepsi ifşa oldu. hepsi başta amerika olmak üzere çeşitli ülkelere kaçırıldı ! ulan devlet devlete kumpas kurar mı ? zamanında kurdular işte. neden kimsenin sesi çıkmadı ? neden bu millet devletin yatak odasına girilmesine müsade etti ? siz hala mit deyin, ortada mit falan kalmadı artık. 70 yıldır ilmek ilmek örülen sistem, bu adamların yüzünden alt üst oldu ! fetullahçı p*ç kuruları jetlerle ankara polis özel harekat daire başkanlığını, millet meclisini bombalarken neredeydi bu adamlar ? askerlerimiz ışid tarafından yakılırken neredeydi? ulan 6 yıl be, koskoca 6 yıl tutmuşlar askerlerimizi ! zamanında bu devleti bu hale getiren herkes, günü geldiğinde bütün bunların hesabını verecek kimsenin şüphesi olmasın !

kendine nickaltı girmek.

swh demeyeceğim. ama *

aynı zamanda tek eliyle damacanayı kaldırır.

cahil olup bunun farkında bile olmayan yahut bunu kabullenmeyen kişilerin, başkalarına yüksekten baktığını ve kendini beğenmiş tavırlar eşliğinde boyunu aşan büyük laflar ettiğini ifade eden söz. nadiren "dolu başak eğik durur" şeklinde de kullanılır.

içi dolu dolu olan başak tanelerinin boyunlarını, ağırlıkları nedeniyle yere doğru bükmesinden esinlenerek söylenmiş bir atasözüdür.

(görsel, twimg. com'dan alıntıdır.)

benim için budur.

hiç vakit kaybetmeden bir yolunu bulup başka bir ülkeye yerleşerek katılacağım anket başlığı olurdu.*

bugün iliklerime kadar hissettiğim duygudur. saat çok geç değil, yürüdüğüm yolun kalabalığa yakın olmasına dikkat ediyorum. bir şey olursa sesim hızlı duyulsun diye. yanıma biber gazı almadım diye üzülüyorum. neden peki? neden ben kafam esince yürüyüşe, nerden yürüdüğüme nasıl yürüdüğüme dikkat etmeden çıkamıyorum. neden ben çıkmadan önce evdekilere haber verip ne giydiğime dikkat etmelerini istiyorum. ne giydiğim önemli çünkü olurda eve dönemezsem yol kenarında ki cesetin ben olduğumu anlasınlar diye. psikopatça düşünüyorum bunları çünkü bunları tek düşünen ben olmadığım için. ben yürüyüşe ölme taciz, tecavüz edilme ihtimalini düşünerek çıkıyorum, ben yanımda araba yavaşladığında korkudan titreyerek telefonumu sıkıyorum, ben yürürken sürekli arkama dönüyorum olurda takip ediliyorsam farkına varıp hızlanayım diye. ben niye bunu yaşıyorum, çok mu korkağım, çok mu stres yapıyorum, çok mu etkileniyorum gündemden. ben niye böyleyim biliyor musunuz, çünkü bana değebilecek ellerin korktuğu bir adalet yok. çünkü bu ülkede hayalleri alınıp yerine adalet bile konulamamış onlarca kadın, çocuk var. bana bir saatlik bir yürüyüşte bile bunu hissettiren bir sistem var.

demet akalın'ın yıllardır başarıyla geliştirip devam ettirdiği nitelik...

kimi vakit bir kahvenin türünü yanlış yazar, kimi zaman konser yerine komiser yazar... kimi zaman da, bir hayranına hediye ettiği çizmeyi, hayranının satışa sunmasından dolayı olayı, büyük bir ustalıkla, magazin malzemesi haline getirir.

yakın arkadaşlarıyla küsüp barışma güncellerini ise saymıyorum bile.. .*

nafaka ödeme kanunu kadın erkek farketmeksizin belli nedenler doğrultusunda düzenlenmesi gerektiğini düşünüyorum.
örnek: tarafların cinsiyeti gözetmeksizin! aldatma, aile geçim kaynağını kısıtlama, sahip çıkamamak, saygısızlık ve şiddet suçları.

insan hayatının denge ve yolunu değiştiren tüm oluşumları anlamlandırmalı anlam yüklemeli ve gerçekten irdeleyebilme yetenek ve bilgiye sahip olmalı. ancak bu durumda evlilik gibi ciddi, hayati bir adımın kendisine eşine ve ikili ilişkinin kişilerin hayat standartları kısıtlama ve yetememenin ihtimalini göz önünde bulundurmak ve bunu karşı tarafa bildirmeli. zira hiç kimse kendi hayatı olduğu gibi bir başka bireyin hayatını da mahvetme hakkına sahip değildir.

sanırım şu soruyu genel kültür ve anlayış çerçevesinde çok az kişi birbirine veya toplum içerisinde biri veya birilerine yönlendirmiştir!
bir erkek kadına neden ihtiyaç duyar ve bir kadın bir erkeğe neden ihtiyaç duyar?
yalnızca iki nedenden dolayı birbirine ihtiyaç duyuyordur!.

nafaka: gerçekten tek taraflı bir yıkım dışında, biten her evliliğin kadın veya erkek, materyalist bakış açısı kişiyi her yönü ile zedeleyen yıkan toplum ve kişilik kurallarına aykırı itici ve kötü bir karakter yaratmaktan öte geçmiyor.

...ve maalesef bu durum pasif emsal teşkil ediyor, kişilerin birbirine karşı güvensizliği yarattığı gibi çıkarcı ve rencide edici bir durumu meşrulaştırıyor.

o gün allah belamızı verdi.

aşk dalgalı bir denizken, sevgi sakin bir liman.

herhangi bir kesimi hedef almakla kolayca yapılabilecek eylem. kesimin ne olduğu hiç fark etmeksizin hem de.

en yakın zamandan örnek verelim. bir kişi çıkıp "kankacı, yağlama yıkayınca, tüü kaka püü pis" diyor. sonrasında her şey çorap söküğü gibi geliyor.
kankacı olanlar kendilerini savunuyor, olmayanlar onlara saldırıyor ve hoop gündem.

keşke gündemi kaos, gerilim, kavga, sataşmalar değil de gerçekten gündem olmaya değecek, ucundan bucağından bizleri ilgilendirecek, mercimek tanesi kadar faydası olan şeyler belirlese.

sözlük gerçekten toplumun küçük bir yansıması. biz burada birbirimizi yiyoruz dünyada neler oluyor umurumuzda değil. aynı şey türkiye'deki olaylar ve buna tepki vermek, görüş sunmak yerine birbiriyle kavga eden, önemsiz şeylere takılan insanlar için de aynı.