kararsız ve istikrarsızım.

mis gibi yaş. kafalar pırıl pırıl.

bu fetişizme sahip kişilerin, favori ve sevdikleri mevsim yaz mevsimidir.

burayı bulana kadar gerçekten geçmeyen sızım vardı,güzel oyalanma yeri*

yaşlanıyor olduğun.

gazze- israil çatışması zamanları yani 2009'da israilde düzenlenen jerusalem prize'a (kudüs ödülleri) davet ediliyor yazarımız. çevresi tarafından ''eğer gidersen eleştirilerin odağı olursun, gitme'' önerilerine daha doğrusu uyarılarına maruz kalıyor fakat o gitmeyi seçiyor. ödül konuşması sırasında ise yumurta-duvar metaforunu israillilerin gözlerinin içine baka baka kullanıyor, mükemmel bir konuşma yapıyor.

--- alıntı ---

yüksek taş bir duvar ile o duvara çarpıp kırılan bir yumurta varsa, ben her zaman yumurtadan yanayım. evet, duvar ne kadar doğru, yumurta ne kadar yanlış olursa olsun ben yumurtanın yanındayım. çünkü her birimiz bir yumurtayız. her birimiz kırılgan kabuğumuzun içinde nadide birer ruhuz... ve hepimizin karşısında bir duvar var. bu duvarın adı sistemdir. duvarın bizi koruduğunu zannederiz ama o bazen kendi bildiğini okur ve bizi öldürmeye, bize başkalarını öldürtmeye başlar, soğuk, etkin ve sistematik biçimde. duvar çok yüksek, çok güçlü ve çok soğuk. bir gün barışa kavuşacağımızı umuyorsak, bu zafer nadide ruhlarımızın birlikteliğiyle elde edeceğimiz sıcaklık sayesinde mümkün olacak. duvarın, yani sistemin, ruhu yok. onun bizi kullanmasına, bildiğini okumasına izin vermemeliyiz. bizi sistem meydana getirmedi: onu biz meydana getirdik. işte size söyleyeceklerim bu kadar.

--- alıntı ---

"kimse açmamıştır bu başlığı hee hihihihi" nidalarıyla sinsi sinsi arama kısmına gidip, sonra açıldığını görüpte "oolum bunu da açmazsın senin nerden aklına geldi anasını satıyım ya" dememe sebep olmuş durumdur.

english home
mağazanın konsepti beyaz ve pembe renk üzerine, içine girince ölmüşsünüz de ahirete uçmuşsunuz gibi bir durum var.

dünyanın en hümanist insanını bu ülkeye getir, "s.ceksin bunları s.ceksin" diye bağırır.

#1148988
size inat ayrılmaması gerek bence böyleleri. ithamlarınız öyle ötekileştirici ki. sizin gibi, bu arkadaş gibileri vs siz kimsiniz ya? yozlaşmış inanç ne demek kardeşim!? artık cidden dayanamıyorum sürekli islamı yaşayan yayan yahut fikriyle yer edinmeye çalışan insanların üzerine basmaya, geri plana atmaya, yozlaşmış yobaz demenizden sıkıldım. sürekli ayrıştırılmaktan da sıkıldım. sen kendini ne zannediyorsun kardeşim?! iki afilli cümle kurmuşsun diye orda bir halt mı oldun?! eşşek gibi saygı duymasını öğreniceksiniz inançlı dindar insanlara. ne giden arkadaşı savunduğumdan ne sadece bu tanımı yazana bu laflarım. ben bıktım sürekli müslüman kimliğim yüzünden bakışlara maruz kalmaktan ötekileştirilmekten, genellemeler içine alınmaktan. hristiyan yahudi ne nane yiyor haberimiz yok saygıda kusurda yok. ama benim yaptığım rabıtadan, kıldığımız namazdan, gittiğim medreseden, bağlandığım tarikattan sizene ya!? sürekli başlıklar görüyorum, yok tarikatlara bağlanma sorunsalı. yok 4 halifeden 3 ünün öldürülmesi. ya siz misiniz yazar burda!? iki laf yazınca nefret eylemi ayrıştırıcılık yapınca, iki bi seks ve sevişme ile ilgili bilgi sahibi olup birde deneyimleyince elit mi oluyorsunuz ya?! ya da şey medeni!? ben kimseye dini inancı ispata zorlamıyorum! ama sizin bu inançtan islamsidan soğutma çabanız nedir ya!? dışarıda gezemeyiz laf edersiniz; sizin dışarıda ne işiniz var diye, kapanırız; bu sıcakta niye böyle giyindin dersiniz, namaz kılarız; yaşlanınca kılarsın dersiniz?! yahu bunca düşmanlık yapan sizler, ben miyim gerici? ben ahireti düşünürken ben miyim gerici?! ben senin şortuna taytına laf etmez, en fazla kafamı çevirirken ben miyim gerici yobaz ya?! yeter artık.

her halükarda çok zor durumdur, hatta yüz yüze dilemekten çok daha zor. çünkü yüz yüzeyken kuru bir baş sağlığı kafi gelecektir. ama telefonda bir şeyler daha söyleme mecburiyeti hisseder insan velev ki yakını ölmüş birine hangi teselli cümlesi söylenebilir ki?

malum yönetimi başa getiren kitlenin, ne kadar kara cahil olduğunu gösteren replik.

evet bunların %85'i falan böyle, geneli eğitimsiz, hatta eğitilmez kalas bir topluluk.

bari sizden gelen nesiller kurtulsun diye uğraşıyoruz ama, cahillik bağımlılık yapıyor demek ki, vazgeçiremiyoruz.

güzel başlık.

yemek değil ama yaklaşık beş yıl önce reçel yapma kararı almıştım. bana göre yediğim bütün reçeller çok fazla tatlıydı. hemen kafamda şekeri az koyarım* diye minik bir plan yaptım. orman meyvelerini kullanayım dedim. yabanmersini ve ahududu tercihi yaptım. anlamadığım şey sen iç anadolulu bir adamsın ormanı nerede gördün de meyvesinden reçel yapacaksın. neyse şekeri çok eser miktarda kullandığım için sonuç tabi ki hüsran. meyve çorbası gibi oldu. yediğim daha doğrusu yiyemediğim en ekşi şey olabilir. birde üstüne eve gelen bir kaç kişi denedi. gerçekten daha acıyarak bakan gözleri hiç görememiştim.

bazı şeyleri uzmanına bırakmak lazım. birde reçel tatlı bir şey sevmiyorsan sevmiyorsundur *mk neden bu zorlamanın sebebi ?

bu ilk değil.
canımı taşıyan bardağı daha önce de çok kez devirdiler umay.
ama şimdi kaldırasım yok.
bir kedi edasıyla,
gözlerinin içine baka baka
yüksekçe bir masanın kenarından
itsem ya o bardağı.

bana temizlik günlerini hatırlatan müziklerdir.

annem ve ablalarım hep temizlik yaparken yüksek sesle müzik dinlerdi. o perdeler indikten sonra halılar toplandıktan sonra evde bir yankı oluyor ya. işte bizim evde hep türkçe pop hitleri yankılandı. bütün temizlik günlerinde sabahtan akşama kadar bağır çağır şarkı söylerdik. onlarca kaset, cd arasında ablam efsane bir djdi. üstünden 10-15-20 yıl geçmesine rağmen bütün şarkıları ezbere hatırlıyorum.

kendime kaldığım hemen her zaman rap dinledim. ama temizlik yaparken harbiden gitmiyor.* bilmiyorum süpürgenin sesi ile match olmuyor lan. bende bir kaç yıl önce evim çöp eve dönmesin diye bir liste yapmaya karar vermiştim. şimdi evim tertemiz. temizlikte müzik çok önemli abi. müziksiz yapınca temizlenmiyormuş gibi hissediyorum.

hayrına paylaşıyorum, sizin de eviniz pırıl pırıl olsun.

youtube.com/playlist?list=P...

türk müziğinin dahi çocuğu. 25 yıllık kısa ömründe birçok muhteşem parçanın arenjesini veya bestesini yapmıştır. bazen oturur düşünürüm acaba onno tunç ve uzay heparı hâlâ aramızda olsaydı türk popu bugün yine de bu hâlde olur muydu diye.

bu galiba özdemir asaf’ın ‘yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, incinirsin’ diyerek katılmadığı bir önerme olurdu. bizi olgunlaştıracaksa olabilir belki ama aynı zamanda incitecektir de. zaten incinmeden olgunlaşmanın da bir yolu var mıdır zannetmiyorum. velhasılı günün sonunda kandırılmanın yarattığı incinme durumu, onun bize verdiği hazdan çok daha büyük sonuçlar doğurmayacaksa biraz yağmur kimseyi incitmez diyorum.

kafa izninde olduğum dönemde bir sürü ukdemi doldurmuş müthiş şahsiyet.

ukdelerimi bir bir açıkladığı için kendisine teşekkür eder, ışıklar içinde yaşamasını* temenni ederim.

çorba yapmayınca aldatılabilip,boşanılabileceğini öğrendiğim başlik.bakın çok net feministlerde bir tas çorba yapar sıkıntı feministlik değil sizin çorba yapmazsa kapının önüne koyarım zihniyetiniz.rezillik resmen.

başlık açarak sorulan soru.