pişmiş kelle, leman, l-manyak ve lombak dergilerinde yazmış, çizmiş über yazar. bir dönem l-manyak dergisinde editörlük de  yapmıştır. türk mizahına orçun kunek gibi bir efsaneyi kazandırmıştır. ayrıca (bkz: yüzbaşı albırt).

yazdığı bu güzel dizelerle ve o güzel sözlerle geç tanıştığım ve buna üzüldüğüm senarist, yönetmen, yapımcı, şair, müzisyen ve oyuncu onur ünlü'nün mahlası. okumayı çok sevdiğim şairlerden. tanışmadıysanız hemen bir araştırın derim. yazdıklarının en azından bir tanesinde kendinizden bir parça bulacağınıza inanıyorum. en azından ben çoğunda kendimi buluyorum.

louis daguerre'in 1838 yılında paris'te çektiği fotoğraf. tarihte, ilk kez bir insanı barındıran fotoğraftır. dikkatlice bakarsanız, o insanı fotoğrafın sol alt köşesinde görebilirsiniz.

artık bu hayatta hemen hemen her şey online olduğundan şaşırmadığım durumdur.

sözlüğü bir kent olarak düşünürseniz şayet bu değerli yazar arkadaşımızın, kentin her sokağını usulca dolaştığını, adımlarını sessizce atmasına rağmen geçtiği her sokakta iz bıraktığını görürsünüz.

ne sokaklarla kavgalıdır, ne de o sokakların müdavimleriyle. okunası tanımlarını yapar, okunmaya değer bulduğu yazıları okur ve ortadan kaybolur.

çizgisini hiç bozmamasını temenni ederim...

onurlu ve vatansever adamlar.
ekleme: abdülhamitcilerin rahatsız olduğu adamlardır.
(bkz: yakup cemil)
(bkz: enver paşa)
ekleme 2: üzerinden 110 yıl geçse de kızıl aynı kızıl, düşman aynı düşman, değişen bir şey yok türkler için.

para olan milyarsa değerlidir, dolar olan milyarsa daha değerlidir.

(bkz: so what)

malum kişi elinde incil sallardı. bizimkiler yüce isa mesih adına oy verirdi. kafa kesici ışidçi müslümanlara sabah akşam hakaret ederlerdi.
örn: salaklar sünnet oluyo ahnahnahn, salak müslüman kadınlar türban takıyooo, ve muhammed sahte peygamber olurdu.

sokakların da masal diyarında dolaşıyormuş hissiyatı oluşan şirin mi şirin semt.

(bkz: nike) nayık diyen var ya.

yaşamı kendilerine eklemeye, herşeyi herşeyi ele geçirmeye, kendilerine katmaya çalışıyor buradaki insanlar, bizlerse kör topal yaşama eklemlenmeye çalışıyoruz. arada ayrım yok mu hiç? develer de güdülmüyor, diyardan da gidilmiyor.*

uzun uzun aciklama yapilan kisiye; anlayip anlamadigi soruldugunda isitilen, "hayir anlamadim" cevabi.
sac yoldurur.

"ben sana değil resmine aşığım. resmin sen değilsin ki. resmin benim dünyama ait bir şey. ben seni değil resmini tanıyorum. belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın."

sevmek zamanı 1965.

vay aliminyum, helios'un ifşası düştü galiba diye düşündüm bir an, tanımı okudum kendime geldim.* yoksa link aramaya başlayacaktım.*

hedefsiz, plansız, programsız, vakit geçirmek için okumanın hiçbir işe yaramaması.

yani ben bugüne kadar eğlence olsun diye dünya klasiklerini, ansiklopedileri vs. bitirip çok iyi yerlere gelen, makam mevki sahibi olan, parmakla gösterilen birilerini görmedim ama belli bir plan dahilinde, hedefine odaklanarak, hedefiyle ilgili kitap okuyup gayet güzel yerlere gelen, üreten ve parmakla gösterilen çok insan gördüm. en basitinden kendimizi düşünelim. meslek edinmemizi sağlayan ve geldiğimiz konuma bizi ulaştıran kitaplar gelişigüzel okuduğumuz değil belirli bir plan dahilinde, sindire sindire okuduğumuz bilimsel/kültürel kitaplardır.

o yüzden hedefsiz okumak yerine, kendimize, bizi bir üst noktaya taşıyacak hedefler koyup o hedefe ulaşmak için okuma yapmalıyız. aksi halde plansız ve hedefsiz kitap okumanın sosyal medyada haber veya twit okumaktan bir farkı olmayacaktır. sadece anlık bir zevk verecektir.

kilo problemi olan kadınların birilerine itici gelmesi durumudur. genelde kendisini çok yakışıklı zanneden bireyler tarafından itici bulunur. kilo problemi olan insanları itici diye yargılayıp beğenmezler. birisi şişman ve o size itici geliyor gayet normal o zaman zayıf kadınlara yönelin diye naçizane tavsiyede bulunayım. ayrıca duyar kasmak gibi niyetim yok ama insanlara şişko falan demeyin abi kaç yılında yaşıyoruz. ciddi ciddi psikolojisi bozulup aynaya bakıp ağlayan insanlar var yazıktır.

martin heidegger öncelikli olarak bir varoluşçu filozof değil varlık filozofudur ki kendi felsefesinin temelini oluşturan dasein zaten ontolojinin merkezine varoluşçuluktaki var olanın aksine "varlık"ı koymasıyla biçimlenmiştir.

heidegger ontolojinin temel sorusu olarak öncelikle "varlıklı ne?" demiştir ancak sonrasında bunu bir üst basamağa taşıyıp "varlık kim" diye sormuştur ve bize orada (da) varlık (sein) anlaman gelen dasein'ı sunmuştur.

(bkz: dasein)

onu diğer filozoflardan ayıran en önemli ikinci özellik de varlığı zaman fenomeni ile beraber düşünmüş hatta varlığın dasein'a dönüşünün alevlendiricisini zaman/zamansallık (ölümlülük) olarak öne sürmüştür.

daha gelmem davosa

haydarpaşa garı’nda gezindim bugün
kitap günüydü
seni daha iyi şiirlerde anlatabileceğim
kitaplar okumak istedim
hepsi toprağa gömülüydü

öldün
ölümünle sana ait olması muhtemel
nesneler de öldü
sana ait olmayan ne varsa
satılığa çıkarıldı bugün

ne sen geri gelebilirsin
gömülü kaldığın yerden
ne de sahip oldukların
seni bana getirebilir
paranın hiçbir ederi yok bugün
hasılat anca zararı karşılayabilir