modern avrupa'nın temelleridir.ardından gelenler hep roma'yı taklit etmek hep o olmak için mücadele etmiştir.benim gözümde bir nevi insanlık tarihi özeti gibidir.tarih boyunca ortaya çıkmış bir çok probleme çözüm bulmuş, bu problemlerle karşılaşmıştır.din dil ve ırk olgusu tam olarak üzerine yapıştırılamayan bir imparatorluktur.roma pagan da olmuştur hıristiyan da. latince de konuşulmuştur grekçe de.fethedilen topraklardan kültür ve dini almışlar özellikle de yunan medeniyetinden etkilenmişlerdir.imparatorların ırkı geldikleri topraklar çok çeşitlidir.yani roma bir kalıba sokulabilmekten çok universel bir idea olmuştur.bu yüzdendir ki roma'nın savaştığı barbarlar(cermenler,keltler vs. ki bunlar günümüzün avrupalılarıdır.) ona öykünmüş, kendilerini roma'nın varisi ilan etmişlerdir.

bu yüzden türkiye'de tarih müfredatında roma adına bir kelimenin bile geçmemesi çok şaşırtıcıdır, cehaletin büyük bir göstergesidir. anadolu medeniyetini gösteren tarihimiz asla roma'yı ve bizans'ı anlatmazlar. eskiden bu ülkede latince öğretilen liseler olduğunu duyunca şaşırdım fakat gördüm ki bu ülkenin kurucuları, bu ülkeyi ve tarihini büsbütün tahayyül edip hem orta asya'ya hem anadolu'ya sahip çıkmışlardır.

yahu eleştirenler de zannedersen tonyukuk anasını satim. herif kafa sözlük'ten mevlana'ya sallıyo ahaha. başlıkları gören moğolların şu an elleri ayakları titriyo zor zaptediyoruz beyler yapmayın..

sabah bir kaza atlattım ve haliyle heyheylerim tepemdeydi. merkür retrosu beni aşırı geriyor, o bitince de dolunay başlıycak. anlayacağın bombastik bir ay beni bekliyor.

neyse efendim… şuan yine öğretmen hakkında yazmak istiyor canım. dün iş yerinde yaşadığım stresler sonrası onunla yazıştığımda buluşmayı planladık bugün için. mesaj attım adam dönmüyor. iki buçuk saat kararsızlık kapladı içimi. yazsa da gitmeyecektim buluşmaya. ikinci date’imiz olacaktı. onca zaman yalnızlıktan sonra bu benim için aşırı zor, aşırı yüksek bi kademe. insanlar zor. ben sinirliyim, bende başkalarına göre zorum. insan ilişkileri karmaşık, hayat karmakarışık, ben zehirli sarmaşık.

mesajıma döndü çalıştığını ve geç yazdığı için özür diledi. yorgunsundur iptal edelim dedim. buluşalım dedi. iki cümleye tav olmadım tabi ki. suratım asık, hazırlanıyorum, kafamda daha başlamamış ilişkimizi başlattım, yaşadım, kavgalar, sevinçler ve hüzünler sonucu bitirdim. yine kafamda. bir yandan eyeliner çekiyorum, bir yandan ağlamamak için zor duruyorum. sonuçta az önce bir ayrılık yaşadım içimde.

gitmeyeceğim, mesaj atıp hasta hissettiğimi söyleyeceğim. telefonu elime aldım, anneme mesaj atıyorum, ben biraz gezeceğim, çocuklara iki saat bakar mısın? elim neden bana ihanet ediyor şimdi? aşk konusunu kafamda kapatmadım mı? niye böyle oldu şimdi? kendime saydırıyorum bir yandan kirpiklerim güzel oldu mu diye bakıyorum.

evden çıkıp, manevi abim olan cenk'in arka bahçesine mesaj atıyorum;

konuştuk, jezabel gibi gidiyorum ona.

vardım. o kadar güzel bakıyor ki, anlatılmaz, kaybolunur o masum gözlerde. artık iş arkadaşı olarak değil, arkadaşlıktan bir tık öte değil, flörtüymüşüm gibi konuşuyor benimle. çocuklarımın olması, onun dininden olmayışım, ondan yaşça küçük oluşumun onun açısından bir sorun olmadığını anlatıyor açık görüşüyle. bunların hepsi benim için çok değerli. kırmızı çizgilerime basmadan yürümesi kalbimi eritiyor yavaşça. karanlıktan korktuğumu bildiği için kalkalım demesi, biraz daha oturalım diye ısrar etmemesi benim için takdire şayan davranışlar. sanırım dünyanın en anlayışlı insanına sinirlenmiş, kırılmış, henüz başlamadığımız ilişkiye haksızlık etmişim bu öğlen sularında.

daha şık, güzel detaylar söylenildi, onları da kendi içimden bağrıma basacağım. tutamadıklarım, dolup taşanlar bugünün anısı olarak kendime not gibi burada dursun istedim.

benzin su gibi giden jezabel, seni çok iyi anlıyorum artık.

nedense kendini tatlı su hümanisti olarak görenler tarafından insanların elinden alınmaya çalışılan hak.

birader ben eşcinselleri sevmek zorunda mıyım? sokakta böyle dejenere, ahlaktan nasibini almamış, toplumun inançlarına saygısız insanları görmek istememek bir hak değil mi?

illa gözümüze sokmaya çalışıyorlar..

bir toplum mühendisliği söz konusu. yeni gelen jenerasyon ne yazık ki bu tarz manipülasyonlara çok açık. ailelere çok büyük görevler düşüyor.

muzip bir yazardır. küfürlü şiirleriyle tanınır genelde. şiirleri genelde küfürlüdür ama doğrudur. küfürü en yerinde kullanan insanlardandır.

galiba nicki bir tek bana itici geldi. şimdi biz bu arkadaşa ne diyeceğiz? muşmula surat mı?

güncelleme: beğenmiş ama cevap vermemiş. oysa ben ciddi ciddi sormuştum. hey yeni yazar arkadaş! * biz sana ne diyeceğiz?

“yazmak kafacı bir eylemdir“ diyerek en kafadar duygularımla selamladığım ve kalinka dansı yapmaya başladığım devrim gibi devrimdir. neolitik tarım devrimini bilemem ama fransız devrimi filan yanında halt etmiş. napolyon’un da dediği gibi: eğer dünya tek bir devlet olsaydı başkenti kafa sözlük olurdu!...

ve şimdi ben
harcayarak tüm karma puanlarımı
taktım sol göğsüme the matrix nişanımı
size göre sağınızda
elimdeki mavzerim
klavyemdir benim...

yapılan çalışmalarla jeolojik kayıtlardan elde edilen bilgilere göre, bugün çöl olan kısımlarının bir zamanlar sulak olduğu bilinen kıta. o bölgelerde su aygırı, fil gibi birtakım hayvanlara ait kalıntılar elde edildiğini ve ormanlık alanların da yine insan eliyle yok edildiğini, bugün de aynı hataya devam edildiğini okumuştum.

***

bir başka büyük problemi daha var kıtanın: ikiye ayrılmaya başladı jeolojik olarak. 2006'da etiyopya'nın afar bölgesinde yarılmalar gözlendi:



bu durumun önceden beri tahmin edilmekte olan yeni okyanus oluşumunun ayak sesi olduğu düşünülüyor.

2018'deyse kenya'da bir başka yarık açıldı:



şu an için işler bununla da kalmamış ve 400 dereye varan sıcaklıkta dumanların yer yüzeyine çıktığı çok sayıda çatlak görülmüş kıtanın bazı yerlerinde. zaten volkanik aktivitesi bol olan, hareketli bir yerdir afrika.

bundan birkaç yıl önce de yerin altından, hiçbir deprem dalgasının sesine benzemeyen, gong vuruşu benzeri bir ses geldiği kaydedilmişti. ömrümüz yeter mi bilmem ama bizden sonraki kuşakların coğrafi haritası şu ankiyle aynı olmayabilir.

başlığı açılmamış olması beni çok üzdü.

akdeniz ikliminde yetişen, meyveleri yeşil veya siyah olarak tüketilebilen, meyvesinden yağ da yapılan, çok uzun süre (yüzyıllarla ifade ediliyor) yaşayan, en sevdiğim ağaç.*

netflix mini dizisidir. üç bölümden oluşur. futbolcu neymar ve özel hayatı anlatılır.

neymar muhteşem bir futbolcu olmasına rağmen her zaman başka olaylarla gündem olmayı seven bir isim. belgesel hem futbol kariyerine hem çocukluğuna hem yaşantısına odaklanıyor. belgeselde bir sürü konuk yıldız futbolcu var. takım arkadaşları messi, mbappe, thiago silva, daniel alves gibi isimler yer alıyor. ayrıca beckham, suarez gibi yıldızları da görüyoruz. belgesel aile içi iletişimini ve özel hayatında yaşadıklarını daha çok anlatıyor. neymar'ın neden sahada böyle olduğunu anlamaya çalışıyor. agresif ve öfkeli birisi, sahada sürekli kavga ediyor ve hayatıyla gündem oluyor. doğal olarak belgesel bunları kavramaya çalışıyor.

belgesel üç bölümden oluşuyor. ilk bölüm "brezilya'nın büyük umudu" neymarın çocukluğunu ve ilk takımı olan santosta geçen günlerini anlatıyor. ikinci bölüm "geri dönüş" barcelona'ya transferini ve yaşadığı olayları anlatıyor. üçüncü ve son bölüm "burası paris" rekor rakamla psgye transfer oluşunu anlatıyor.
ayrıca belgeselde brezilya milli takımıyla yaşadıkları çok güzel ele alınmış. dünya kupası ve olimpiyat oyunları kısmını çok beğendim. neymar'ın babası yani menajerini çok sevdim. adam kendini çok geliştirmiş oğlunun kariyerini koruyor.

genel olarak bilmediğim şeyleri izlemedim ama severek izledim. futbolseverlere tavsiye ederim. güzel bir belgesel.

çok sağlam elim var.

asla yapamadığım olay. tam tersine, bugün kalkmam gereken saatten 1 saat önce uyandım. o vakti uyuyarak geçirsem? yok. bünye streslere boğularak 1 saat boşluğa bakmayı seviyor.

ilginç bir şekilde gece fotoğrafının çekilmesi illegal olan eser. kule, gece sanat eseri olarak kabul ediliyor ve fotoğrafının çekilmesi telif hakkına aykırı sayılıyormus.

//uyumlulara uyumsuz notlar _2_

şimdilerin somut kısaltılmış maddeleri halinde kelimeler,
konuşurken boş bakan gözlerin arkasında neyin dolu olduğunu ve neden vites küçülterek hayatını devam ettirme çabası içinde kaldığını merak ediyoruz.
çocukları daha çok seviyoruz bu sebepten,
cumlelerin en yerleşik ikazlarını olduğu gibi anlatıyorlar dilleri masum düşünceler yaşanmışlıklardan muaf.
takdir görmek isteyerek uyanıyor gözümüz her gün ve her gün ve yine her gün.
uzun bacaklı şımartılmış egolarını tatmin ettikten sonra insan hallerinin,
iş dönüş yolunda düşünüyoruz..ait olduğum yerde miyim?
yoksa olduğum yer mi bana emanet edilmiş?

çoğu insanın elleri terler duygularını dile getirirken,
küçük görülme yada anlaşılmama daha kötüsü yanlış anlaşılma damlaları diyebiliriz ter damlalarının adına.

bunun için sürekliliği kalmıyor empati kurmanın,
bunun için eksik kalıyor cümlelerimiz,
bunun için duygusuz hale geliyor yüreklerimiz..

ve..günün sonu,
taç giydiriyoruz en sevdiğimiz şarkı ile mutlu sandığımız gülümsemekten yoksun gözlerimize...bunun adı ise..
günü şerefiyelendirme..
d.b

sen kimsin dedim kendime, baktı tanıyamadı.

mondler:benim de hayranı olduğum ve izlemekten asla bıkmayacağım bir dizinin ve ilişkinin destekçisi olduğunu gördüğümde sevindiğim,iyi anlaşabilceğimize inandığım,tahminimce komik sempatik ve hoş biri.

baskılara boyun eğmeyin arkadaşlar.

direniş demek. aynen asi bir kişiliğim var.

beyaz tenli olmayı kim övüyorsa ona söyleyecek birkaç lafım var. bu nedir ya bi tatil yapalım dedik güneşte fazla kalmamaya uğraştığım ve sürekli güneş kremini tazelememe rağmen bir günde ciğer tavaya döndüm. acısını saymıyorum bile. uykusuz geceler..

bu entryi bi zamanlar beyaz olan tenimde 3 kat bepantholle giriyorum.