bilginin eksik olduğunu söyleme, potansiyelin var ve iyi yönetiyorsun. salı günü mutlaka durumu dile getir,seneye bir üst mevkiye geç aksi durumu kabul etme.

çürümeye yüz tutmuş kalbim gibi.

taylandlı ekkachai ve laksana tiranarat'a ait rekor.

58 saat 35 dakika 58 saniye öpüşerek tarihe geçmişler. bir çift, bir önceki bu garip rekor denemesinde oksijen yetersizliği nedeniyle hastaneye kaldırılmış.

bir faydasını görmediğim eylemdir. 6 yılda insan biraz olsun iyi olmaz mı anlayamıyorum.*

doğru bulmadığım durumdur. psikolojik yardımın doğal bir şey olduğunu, yaşadıklarıyla kişilerin yalnız olmadıklarını göstermeye çalışırken yine ipin ucu kaçırıldı. dram yine en ön plana çıktı. vazgeçirmekten ziyade özendirici bir hal almaya başladı. ayrıca insanların acıları üzerinden reyting kasarak para kazanmayı doğru bulmuyorum. kişiler zaten seans ücreti ödüyor psikiyatriste. üstüne kitabı yazılarak dizisi çekilerek para kazanılıyor bir de. üstüne kendi instagram hesabında bu hafta bilmem kimin başına neler gelecek şeklinde prim kasılıyor, reklam yapılıyor. toplumun sağlığını düşünen bir yapımın daha özenle hazırlanmasını beklerdim. ruh sağlığı alanına büyük zararlar verecek bir hal alıyor durum. bu zor günlerde dram değil de insanları güldürecek yapımların artması gerekirdi bence. insanlar kendi acı dolu hayatlarına bir de akşamları 3 saat başka dramları ekliyorlar. bunun psikolojik sağlamlığı zedeleyeceğini düşünüyorum.

hava yollarının inflamatuvar bir hastalığıdır. kronik inflamasyon, özellikle gece ya da sabahın erken saatlerinde meydana gelen tekrarlayıcı hırıltılı solunum, nefes darlığı, göğüste sıkışma hissi ve öksürük ataklarına neden olan hava yolu aşırı duyarlılığı ile ilgilidir. bu ataklar kendiliğinden veya tedavi ile geri dönüşlü, değişken bir hava yolu tıkanıklığı ile birliktedir. hava yolu tıkanıklığını oluşturan etkenler; bronşların daralması, mukoza salgısının artması ve mukoza ödemidir.

ayaklarımızda yaşayan stafilokok bakterilerinin ürettiği uçucu kimyasal bileşenler ile bazı peynir küflerinin ürettiği uçucu kimyasal bileşenler aynı olduğundan dolayı burundaki koku reseptörleri koku hafızasına başvurarak beyine "aynı peynir/ayak gibi kokuyor" demesidir.

tanımlarıyla kendini belli eden neşeli ve eğlenceli bir yazar. takipteyizzz.*

kovulmasam bile birkaç gün sonra şöyle bir talepte bulunurdum:

"eğer kurucu sensen gel sözlüğün başına geç. yok kurucu bensem sana emrediyorum, gel sözlüğün başına geç."

2020 tabii ki. ne dostluklarım kaldı, ne sevdiğim insan kaldı, ne psikoloji kaldı.

hayatınızın, eksikliğini hiç tatmadığınız parçası gün gelir ayrılır, yokluğunun boşluğuyla baş başa bırakır sizi. öyle bir duygudur ki kalbiniz bir türlü ısınmaz. aklınız bir şekilde sıyrılır bu işin içinden gündüz kargaşasında da kalp hep dargın kalır. ışık gidince, sesler kaybolunca işte o zaman baş başa kalınır o boşlukla.
güneş battığında gitti, güneş doğduğunda geri gelmeyecek. onsuz ilk sabah her şey pusluydu ama onsuz ilk bayram her şey çok sahi. çocuklar kapıyı çalmadı, temiz bayramlıklar giyilmedi, neşeli kahvaltı sofraları hazırlanmadı, harçlık toplanmadı, el öpülmedi. o gelmedi, bayram da gelmedi. o yok baklavanın tadı da yok. o yok çocukluk da yok. içimdeki çocuk gelmiyor niceleri zaten. geriye kalan kırık parçalı soğuk mutluluklar. o gitti, herkes gitti. o gelmedi, hiçkimse uğramadı ayrılıklar başkentine.

farsça bir kelime olan müjgan, "kirpik" anlamına gelmektedir.

hepimizin bildiği "o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız" dizelerinde de kirpiklerimlerimle ağlaşırız demek istemiştir attila ilhan.
şair, müjgan kelimesini çok severmiş. kedisinin ismi de müjgan'dır bu arada. dizelerdeki müjganı karşılayan bir de kedisidir belki de.

kibar ve nahif bir yazarımız.

“sizi üzenlere hala selam veriyor olmanız vicdanınızın sadakasıdır.”
mevlana

kelime değil de, şöyle bir söz eminim herkesin hoşuna giderdi.
pandemi laneti bitti, tam kapasite eski düzene geçiyoruz.

çocukluğuma ait bi dolu saçma anı var. saçma diyerek haksızlık ediyorum belki ama biri var ki, yeri gelmişken yıllar önce "ki" bağlacını sıklıkla kullanmanın samimiyetsizlik göstergesi olduğunu okumuştum bir yerde ve yazık ki kimin düşüncesiydi hatırlamıyorum. bu zehirli düşünce, yazarken arka planda çalışan engellerimden biri oldu. demek ki evet, "ki" bağlacını yine kullandım, söz, güçlü bir silaha dõnüşebiliyor, şeklindeki klişe ifadeyi tam olarak bu noktada kullanırsam, yazıma bir esneme payı verip okuyanı "bir çay kahve içsem iyi olur"seçeneğine yönlendirebilirim. yazarların mı yoksa cerrahların mı daha çok tanrı' yı oynadığını bilemem. bir zamandan sonra yazmamı onlara sınırlı-sınırsız hayatlar vermemi bekleyen kurgu ya da gerçek kişilerin beni bu konuda sıkıştırdıklarını hissediyorum. hiçbirinin bunu yapmakla ilgili baskısı yok aslında. bir önceki cümlemle ondan da öncekini çürütmüş oldum. sözcükler, dört nala bana doğru koşarken birilerini yakalıyorum. rakamlar da görünür hale gelmiyor değil. onları şimdilik saati sorduğumda, bir de tekrarlarda, ha bir de maaş günlerinde yakalıyorum. bir ki ses.

bir süredir ters çevrilmiş bir fincan benzetmesine sığındığım üzerime kapanan dünya vardı. bir ara vermiştim ya da koşullar gereğiydi. sözcükler geliniz ve göğümü çözünüz demek istiyorum.

çocukluk anım mı? sanıyorum dört-beş yaşlarımdaydım. başına patates bağlayan annemin şiddetli bu ağrı karşısında kıvrandığını görünce yüzümü tükürüklerim ile kaplamışım. yaptığımın farkında değildim, inanılmaz ilkel ve o oranda doğaldı. yüzümün o halini görünce dehşete düşen komşu teyze bu kadar tepki vermeseydi belki acı karşısında hissizleşen yanıma bir katkı yapmazdı. en azından mide bulandırıcı bile olsa bir çabam söz konusuydu. bunun gibi daha nice kendimi keşfetme öyküleri yazmalıyım. bunun için zehiri azaltmam gerek. başkaları ne düşünür zehirini, evet onu azaltmalıyım.

sakin ol küçük kız geçecek. yakıştı yüzüne hani, hala güzelsin.

wattpad'ten çıkan kitaplar.
hiçbir vasfı olmadan önüne gelenin yazarlığa kalkıştığı kitaplar. (şeyma subaşı, barış murat yagci)
popüler diye çok satan kitaplar. genelde bunların birçoğu "okumasaydım da olurdu" dedirtir.

2.dünya savaşı sırasında yalta konferansından bir fotoğraf. dünyanın 3 büyüğünün (britanya,abd,sovyetler) temsilcileri. churchill , roosevelt , stalin.

intihar ettiği yıl abd'de intihar oranını %12 arttırmış ünlü şahıs.

son zamanlarda kullanımı oldukça azalmıştır ama her söylediğimde nedense aklıma cumhuriyetin ilk zamanlarındaki takım elbise,şapkalı siyah beyaz fotolar gelir.ah be o zamanlar yaşamak vardı şimdi tipsiz tipsiz dolaşıyoruz