bir 6.45 mottosu der ki; "hiç kimse nereye gittiğini bilmeyen biri kadar yükseğe çıkamaz" bir başkası da der ki; "bir kürenin üzerinde başlayan yolculuk ancak başlangıç noktasına biraz daha yaklaşmaya yarar"

tüm bunlara dayanarak belki de haddim olmayarak "devam et" dediğim yazar.

yol?
bak o bilinmez ama yolda olmak ve yoldan bıkmak aynı anda mükemmel ve ve bir o kadar tiksindirici bir duygu.

evet, aynı zamanda bir bakıma kadıköy çocuğuyum.

bir şeyi yedikten sonra suyunu içemesem de brokoliyi çok seviyorum. ıspanak da yerim.

gerçekten şüphelendirici bir durum.

gecenin üçünde kasadan lokum geçiyor, koçum senin bu dağ başında ne işin var nerelerden geldin sen buralara demek geliyor insanın içinden.

yarışın son saniyesinde tavşana nanik yaparak kurdeleyi göğüsleyen kaplumbağadır. istikrarını bozmamış umudunu asla kaybetmemiştir.
kim bilir belki yeni yazarımız da ayın en iyi 10 yazarı arasına kurdeleyi göğüsleyerek girer.
hoş gelmiş daim olsun. *

sevgili kafa sözlük yazarları,
sözlük dergi'sine gönderdiğiniz yazılar bugün itibari ile belirli aralıklar ile yayımlanacaktır.
bugün dergimizi teşriflendiren yazarlarımız:
güneş ve yucesoy. bir solukta okunacak güzel yazılarına buradaki öne çıkan yazılardan ulaşabilirsiniz. iyi okumalar diliyoruz.

of ne gündü amaaaa

hep yeniden sevin. sevgi olmasa bu hayat çekilmez çünkü.

hayvanlardan korkmaya verilen bilimsel ad. öyle kedi, köpek değil birçok ve bazen hepsinden korkmaktır. hayvandan neden korkulur? bir kaç hemen uyduracağım teoriler şunlar; 1. tehlikeli olduğu kaygısı vardır. 1.a. hayvan hareketli olduğundan tehlikeli olduğu sanrısı oluşur. 1.b. hayvanın daha zeki olduğu sanrısından kaygı oluşur. 1.c. hayvanın güçlü olmasından tehlike kaygısı oluşur. 1.d. hayvanın bilinçli olabilme ihtimali kaygıyı tetikler. 2. hayvan hayvandır ne yapacağı belli olmaz. bir çuvaş atasözü der ki: kediyle yatan kel kalkar.**

ukte sahibi: rastrel

koca bir düğüm

aşk, meşk değildir. mutlu bir evlilik için ilk şart eşlerin her şeyden önce birbirinin mutluluğunu düşünmesidir. geri kalan her şey kendiliğinden düzelecektir.

levent yüksel'in tuana şarkısında geçen ümit verici söz. pandemi zamanında da ihtiyaç duyulan bir ümit sözü olabilmektedir.
'ne de olsa kışın sonu bahardır' dersin ama "eğer kış, 'bahar yüreğimdedir' deseydi, ona kim inanırdı." diyen halil cibran ortalığı karıştırıp son noktayı koyar bir şekilde...

"hava kurşun gibi ağır,
bağır, bağır, bağır
bağırıyorum.
koşun!
kurşun eritmeye çağırıyorum.

o diyor ki bana,
sen kendi sesinle kül olursun ey,
kerem gibi,
yana yana...

dert çok,
hem dert yok.
yüreklerin kulakları sağır
hava kurşun gibi ağır.

ben diyorum ki ona,
kül olayım,
kerem gibi,
yana yana.
ben yanmasam
sen yanmasan
biz yanmasak
nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa.

hava toprak gibi gebe,
hava kurşun gibi ağır,
bağır, bağır, bağır bağırıyorum
koşun!
kurşun eritmeye çağırıyorum. "
nazım hikmet ran

ayten alpman-söyle buldun mu.

yeni cümleye küçük harfle başlamak şartıyla, ingilzicede noktanın kullanıldığı hemen hemen her yerde kullanılabilir.

bazen ideolojik olarak çakışsak da bence iyi bir yazar. sözlüğü hareketlendiriyor, akışı güzel sağlıyor. yazsın dursun be biz de okuyalım başlıklarının altına entry girelim. var olsun.

kaan sezyum, deniz özturhan ve deniz alnıtemiz’in 2011 yılında açık mikrofon tarzında kurdukları stand-up kulübüdür. youtube kanallarını da bırakayım, muazzam konuşmacıları izleyebilirsiniz.

yıllar önce trt kanalında pazar sabahları rahmetli hikmet şimşek'in sunumuyla ekrana gelmiş olan klasik müzik konseri programı.

l’éternité şiiri ile tanıştığım ve yalnızca bir dize ile aklımı bulandıran şair. l’éternité şiirinde bir dize var, rimbaud bunu iki kere kullanıyor ve une saison en enfer'de bu dizeyi değiştiriyor.

"denizdir giden güneşle" (c’est la mer allée avec le soleil) bilinen ilk hali fakat une saison en enfer'de ikinci halini alıyor. "denizdir karışan güneşe" (c’est la mer mêlée au soleil)

şiirleri basit bir kelime oyunu olarak görmemek gerekir diye düşünüyorum, rimbaud her kelimeyi özenle seçiyordu yazarken. neden giden yerine karışan olarak değiştirdiği üzerine uzun süre düşündüm. rimbaud giden derken ölüm ve mutlak kavuşmayı mı ifade etmek istiyordu? gitmekte bir sonsuzluk var, iki sonsuzluğun mutlak buluşması fikri.