sahilde salya sümük ağladığım,zor zamanlardan bir zaman..bankta oturuyorum.biri geldi"acaba ezan kaçta okunacak?"*elinde de telefon var tipin.neyse ters tepmeden söyledim bakalım neler olacak diye.oturmak istedi.sonra döküldü "ben sizi bir ay önce görmüştüm,yanınıza gelmek istemiştim..".2 saate yakın konuştuk sanırım.sonra mevzular ciddileşince ben topuk* üzgünüm.


sonra bakımlı bir orta yaşlı abimiz.
yer yine sahil.
ben yine sümüklü*
neyse efenim,bir süre aynı hızda aynı yolda yürüdük.kâh önden koşturarak gittim kâh arkada sümük sildim.neyse tam sahilden çıkıyorum* birden döndü"çekirdek almak ister misiniz?" dedi.sonra "rahatsız olmazsanız size eşlik etmek isterim."dedi.tabi abi o,olmazdı*
bence hoş bahanelerdi.*

niye bu kadar boş yaptıysam, canım sıkılıyor sanırım.

bu da böyle bir anımdır diye bitiriyorum.

yaşamak istediğim, merak ettiğim ama elimde patlayan sevgi türü. (bkz: dede) başlığında #87808 numaralı tanımda yazmıştım.
diğer taraftan bazen düşünüyorum, acaba genç yaşında vefat eden dedem, yaşasaydı ne olurdu? diye. elbette kesin bir cevabı yok. ama gönlümde, olmasını istediğim, hayallediğim, sağlam bir bağ var. tatlı atışmalar ve aydın konuşmalarla dolu; bol gezintili bir ilişki... de, işte hayalde hepsi. ne deyim? acelesi vardı demek öte tarafta*.

az önce el mecbur pazara gittim. aldığım şeyler:
2 kilo domates
2 kilo biber
3 kilo patates
2 kilo soğan
1 kilo çilek
2 kilo da patlıcan.
şu aldıklarım aşağı yukarı 100 tl tuttu dostlar, 100 tl. ne diyebilirim ki?
edit: dostlar abartı diyen olmuş fakat zaten pazarda sayılı ürünler var ve eğer biraz daha kaliteli bir şeyler almak isterseniz sonuç bu. biraz daha uygun olanları alsanız bile çok uygun bir fiyata çıkmanız mümkün değil. burada anlatmak istediğim şey durumun vahimligi.

beşiktaşım,sen bana babamdan kalan miras değil, çocuğuma olan borcumsun.

ben yazar olan güneş'ten bahsetmek istiyorum biraz.sözlüğe adeta güneş gibi doğdu.samimi ve doğru tespitleriyle içleri ısıttı. güzel enerjin ve yazmaların daim olsun sevgili yazar.

bisikletin frenini kullanmak yerine ayakkabımızı arka lastiğe sürttürerek durdurmak.

tam tamına üç tane motosiklet kazam vardır. üçünde de ölmedim.
- 2008’de kawasaki ninja z 750 s ile damperli tıra çarpıp kaburgalarımı kırdım.
- 2013 yamaha yzf r6 ankara’da konya yolu üzeri direksiyon hakimiyetini kaybedip bariyerlere daldım.
-2018 yzf r6 odtü’nün a1 girişinin önünde eskişehir yolu üzerinde köprücük kemiğim kırıldı.
şimdi ise mt-07 model motosikletim var. sanırım öleceğim*

trabzon tevfik serdar anadolu lisesi öğretmeni olan osman bayrak'ın sosyal medyada paylaştığı beyanı.

#yanındayızerdoğan
#iyikivarsınerdoğan etiketlerini de ihmal etmemiş.

yeşilçam havaları, sokak jargonu, 2000'ler, mahalle aşkları, mahalle abileri, eski dostluklar, unutulmaz maç günleri, radyo ve plaklar, eski türkçe, geçmişteki sefil günler, bilardo, gri, karabük sokakları, kaset, sigara, çanak uydu, atakan, pazar günleri, rakı masaları, trt, soba, halısaha, kareli gömlek, çay, paydos, kahvehane, beyaz atlet, iş hanları, üç kitap, mertel kasetçilik, akmar, kovboy filmleri, memleket, bekar evinde kör sinekler, tutmayan kuponlar, mevsim olmayan mekanlar, farazi ve kayra.

öyle maziyiz ki kimse görmez.

paylaşmayı kim daha güzel anlatabildi yarin yanağından gayrı.

"yarin yanağından gayrı,
her yerde,
her şeyde,
hep beraber"

bazen yakın erkek kankama yürüyorum şaka yapıyorum sanıyor kdflsfnlnf

venus, bir shocking blue şarkısıdır.

bilemiyorum altan, en azından hayattayız buda bişey be abi gibi efsane replikler ile kendini her daim sevdirmiş film. mazhar alansonun oyunculuğu da efsanedir bu filmde.

sözlüğün dede, nine kaynadığını öğrendiğim başlık. siz diye veya nickiyle hitap ediyordum herkese ama dedecim, amcacım, teyzecim daha mantıklı artık.

ooo bu başlık yine hortlamış. o zaman ben de takipçilerim diyorum. onlar kendilerini biliyor.
tanım: sadece takipçilerini sevdiğini söyleyen yazar beyanıdır.
(bkz: öyle kuru kuruya sevgi yok)

oooo bir dakika kırık kalplerimizin acısını yıllar sonra bir bidon benzinle ve kahkahalar eşliğinde mi paylaşıyoruz? alırım ben de bir dal. ama yok yok bir dal falan değil, paket lazım. *

akşam hikaye için editlenecek tanımdır. ne kadar rezil olacağıma henüz karar veremedim. *

m.ö 5700- m.ö 4700 yılları arasında balkanlar bölgesinde varlığını sürdürmüş olan bir neolitik anaerkil kültürdür. ama vinca kültürünü diğer zamane kültürlerden ayrı kılan, çok daha dikkat çekici bir özelliği vardır. bu özellik romanya'nın tartaria köyünde bulunan 7000 yıllık taş tabletlerdeki henüz çözülmemiş çeşitli sembollerdir ve bu tabletlerdeki sembollerin dünyadaki ilk yazı sistemi olabileceği iddia edilmektedir. söz konusu iddia kanıtlandığı takdirde, insanlık tarihini başlatan yazının icadı daha da eski tarihlere gidecek ve tüm tarih baştan yazılacaktır.

vinca yazı sistemi çeşitli sembollerden oluşur ve özellikle doğayı tasvir eden semboller oldukça dikkat çekicidir.tabiat unsurlarının çok önemli olduğu bilinen vinca kültüründe, birçok hayvan ve bitkilerin sembollerinin bu tabletlerde sıklıkla işlendiği görülür.

polisiye ve gerilim türlerinde yazdığı romanlarla tanınına yazarımız.

istanbul üniversitesi hukuk fakültesi mezunu ve yaklaşık 6 yıl bu alanda çalıştıktan sonra 1994 yılından itibaren yayınladığı romanlarla tanınmıştır.

cellat adlı kitabı aynı zamanda ölümün el yazısı olarak tv’ye de uyarlanmıştır.

çoğunlukla müzik aileti kullanmadan, gırtlak gücüyle ezgilerini dile getiren kişilere verilen isim. ayrıca kürtçede "deng" kelimesi "ses" anlamına geldiği gibi bilinenin ötesinde bir de "haber" anlamına gelir. böylece dengbej kelimesi haber veren, haber eden kişi anlamına da gelmektedir.
üst tanımda bahsedilen dengbej evi, evet hala açık ve harika ezgiler söyleniyor. yolunuz diyarbakır'a düşerse mutlaka ziyaret etmenizi öneririm.

merhabalar sevgili portakallar!
beynimin içinde dolaşan on yüz milyon fikir baloncuğunun içinden nihayet bir tanesine karar vererek yeni yayın konseptini belirlemiş bulunmaktayım.*
"keşke şu konsepti de yapsan, biraz da şu türe özel bir gece mi yapsak?" şeklinde gelen geri dönüşlerden yola çıkarak bence herkesin gönlünün olabileceği tatlı bir tema buldum, inşallah sizin için de öyle olur.*
aslında aklımda sadece "erkin koray, cem karaca ve barış manço özel gecesi" yapmak vardı ancak yaptığım istişarelerden sonra * dedim ki biraz daha geniş tutayım veee "anadolu rock gecesi" yapayım.
evet efendim yeni temamız -dilerim hepimizi- eminim çoğumuzu ortak noktada buluşturup yine ayrı yerlerde ama sanki birlikteymiş gibi hissettirecek bize.
peki ne yapıyoruz?
-anadolu rock temalı bir şarkı belirliyoruz.
-belirlediğimiz şarkıyı bir yazara ya da tüm sözlüğe armağan ettiğimiz bir ses kaydı alarak tarafıma ulaştırıyoruz.
-kayıtları mail ya da discord üzerinden alıyorum, zaten çoğu kişide iki hesabım da var olmayanlar mesaj atarsa onlara da seve seve veririm.
-geçen hafta olduğu gibi "ben kendi şarkımı kendim söylemek istiyorum, kaydımı da kendim alacağım" diyorsanız da seve seve kabulümüzdür efendim.
-ilk defa katılacaklar için genel hatlarıyla ses kaydımız şu şekilde oluyor: "merhaba kafa sözlük ailesi, ben (burada mahlasınız) sıradaki şarkıyı (ya da istediğiniz şarkının ismi) şu yazara (ya da tüm sözlüğe) armağan ediyorum." bu şekilde yapmam kendi tarzımla şarkı armağan ederim diyorsanız da hay hay efendim!
-her hafta olduğu gibi son ses kaydı gönderme zamanımız çarşamba öğleden sonra 17.00. daha geç gelen kayıtlar için malesef afişi yetiştirmemiz zor oluyor, mümkün olduğunca erken almaya çalışıyorum bu yüzden, anlayışınıza sığınıyorum.
o zaman gelsin yeni yayın afişimiz!

ps: her zamanki gibi afiş için sevgili kaptanımız süperman'imiz gomercan'a teşekkürler.*