akabinde oluşacak forumvari, kalitesiz tanım ve cinsiyetçi başlıkların barındığı ortamdan şikayetçi olmamayı gerektirir.
tabii ki takdir yazarların.

bakın zaten nickaltıma hiç girilmiyor bu aralar bunun üzüntüsü yufkayı yumuşattı artık ağlamalarımdan birde ilk girdide unutuldum mu? beni unutan yazardan kendime bir orkide bekliyorum. teşekkürler*.

edit: ayrıca insan bir şirin gurme falan yapardı gene yemeden vurdular beni*. yoksa ben çok edebi de bir şahsiyetim ama huyum kurusun hep yemekli başlıklarda can buldum. ama bunun suçlusu ben değilim. sizsiniz*

--- alıntı ---

black lives matter (türkçe: siyahilerin yaşamları da değerlidir; kısaca blm), abd'de yaşayan afro amerikan kökenli halka karşı uygulanan şiddete ve ırkçılığa karşı kurulmuş sivil toplum hareketidir. blm, birleşik devletler genelinde kolluk kuvvetler tarafından öldürülen siyahlar ve abd yasalarındaki ırk ayrımı yapan ceza hukukuna karşı için düzenli olarak gösteriler düzenler.

--- alıntı ---

saçlarımı kestirirken bile kuaföre ecel terleri döktürüyorum. kısaldığında hem o mutsuz hem de ben mutsuz olurum. asıl mutsuzluğu o zaman yaşıyorum yani neymiş bu önerme herkes için geçerli değilmiş.

"ol" dedim, oldu / poli / 2017

ana dilde depresyona girme yöntemi olarak dinlenebilecek müzik türü.

dünyasını basitçe anlatmak gerekirse, dünya üzerinde çeşitli binlerce şeytan meyvesi var. bu şeytan meyveleri yiyene çeşitli güçler verirken handikap olarak deniz ile temas edince narkoz etkisi yapıp güçten düşmesini sağlıyor. çeşitli güçlerden kasıt gerçekten aklınıza gelebilecek her şey olabilir mesela element kullanımı yada bir hayvana dönüşme veya deprem yaratabilme.

hikaye korsanlar çağında geçtiği için büyük bir bölüm deniz üzerinde geçiyor. ana karakterimiz bir korsan ve kendisi lastik meyvesini yemiş. son korsanlar kralı olan roger idam edilirken ''hazinemi o adada bıraktım gidin alın'' tarzı bir şey demesinden ötürü, torun tombalak herkesi denize dökmüş, hazinesinin peşine koşturmuştur. ana karakterimizin amacı o hazineyi bulup korsanlar kralı olmaktır. zira hazineyi bulmak için dünyayı gezmek zorunda ve ipuçlarından yola çıkarak, hazineye ulaşmalıdır. önündeki en büyük engellerden bazıları ise kendi gibi diğer korsanlar ve hükümetin askeri olan denizcilerdir. gereksiz uzayan bölümleri kimi zaman bıktıracak düzeye gelse de iyi animedir. bu sebeple puanım 9/10.


keşfetme hikayem ise ;
günlerden bir gün dayımlara misafirliğe gitmiştik. herkese selam verip görüştükten sonra odasında olan abim gibi gördüğüm kuzenin odasına daldım. bir şeyler tıkınıp one piece izliyordu. tabi ben yine görüştükten sonra, ne izliyor lan bu diye ekrana bakmamla çizgifilm izlediğini fark edince, klasik lafı yapıştırdım; ''çizgifilm mi izliyorsun abi'' ama tabi dalga geçer bir tonda değil yoksa şepeşilleyi yeriz.

tam senesini hatırlamıyorum ama one piece o zamanlar daha 300'üncü bölümlerindeydi. kuzen bana anlatınca pek ilgimi çekmedi açıkçası. onun yanında izlediğim bölümler ise boş bölümler olduğu için zaten hiç ilgi çekici değildi. o zamanlar tabi siteler yok, millet torrentden indirip, divxplanetten altyazı çakıyor, arşivliyor. bende kuzenin gazına gelip, zaten boştayım bir bakayım diye aldım, eve gidince bir başladım izlemeye öff. abartısız 5 saat izledim, bir hafta sonra güncele geldim. tabi kuzen bunu duyunca bastı kahkahayı hani çizgifilm milm bir şeyler diyordun dedi. ona buna tavsiye ede ede genişlettim izleyici kitlesini. eee konuşacak adam da lazım öyle daha hoş oluyor.

tanımları şaheser olan yazar. okumak pek keyifli doğrusu. bütün başlıklarda görmek istediğim hatta bence tüm sözlüğün görmek istediği yazar olabilir. lütfen daha çok yaz lütfen.*

the hu - wolf totem

çoğunlukla yaşadığım aksiyon. eğer telefonumu yanıma aldıysam sorun teşkil etmeden ikinci kez sorarak çözülen durum. ya telefon üzerimde değilse, o zaman aklımda ne kaldıysa alırım. alışverişi biraz da doğaçlama yaparak abur cubur, çikolata ve çikolatalı sütle süslerim. poşette bilumum ihtiyacımızı karşılamayacak ürünlerle doldurmuş hesap vermeye kuzu kuzu giderim.

geç kalınmışlık ya da imkansızlık benim karakterim değildir ve sanırım olmayacaktır yaşı.

24'ünü yarılamış birisi olarak sanırım hiçbir dönem yaşımın insanı olamadım. 21 yaşımda, artık hayatın katlanılamaz bir gerçek olduğunu düşündüğüm yaşta, intihar etmeyi de her şeyi bırakıp toz olmayı da düşünmüş birisi olarak 24 yaşı daha az depresif buluyorum. ama tüm bunlara rağmen, 22 yaşımda tüm hayatımı değiştirebilme cesaretini gösterebildim. sadece bir çocukluk hayalime tutunup o hayalin peşinden gitmeye çalışıyorum ve yapıyorum da.

5 sene boyunca türkiye gerçeklerinin peşimi bırakmadığını iliklerime kadar hissettiğim, hiçbir derde derman olmayacak bir üniversitenin maliye bölümünü bitirdim. çocukluk hayalim ise bu ülkenin bir savcısı olmak. mümkün mü? evet, ama zor. ama ben de vazgeçecek birisi değilim. 5 senede de hukuk eğitimimi bitirsem, 28-29 yaşımda mesleğe atılıyorum. geç mi kaldım? hiç sanmıyorum.

biz gitsek bizi de bi alan olur mu? diye merak ettiren şey.

gökkuşağındaki arada ki bir rengi gördüğünü sanmak gibi bir şey.
açık turuncu mu, koyu turuncu mu gördüm diye düşünürken, birden o rengin sarı olduğunu fark etmek, o esnada gökkuşağı da kaybolur. her şey başa sarar.
hava açmıştır en azından ordan bakmak lazım. açık hava candır, gerisi heyecandır.

günaydın sözlük.
güzel bir gün güzel bir hafta olsun dilerim cümlemize.
ankara, hala karar veremedi havasına.
gök yıktı ortalığı sabah, gürleye gürleye.
dolsun barajlar o vakit.
güne ankara gibi bir şarkı gelsin.
gidelim 90'lara.
should ı stay or should ı go

demet sağıroğlunun efsanevi şarkısı.

videolarını izleyince, komik olma telaşını hissettiğimdir..
hep bir espiri yapma çabası var, herşeye bir fıkrayla, bir metaforla gülerek cevap veriyor önce, düz, direk anlatamıyor, yada anlamayacağımızı düşünüyordu galiba.. halbuki biz hiç olmadığımız kadar ciddiyiz, velhasıl ciddiyetsiz bulmuşumdur hep, ki ortaya koyduğu işten de bu anlaşılıyor zaten..

az kala unutuyordum...seksi, sekslerini bir şey başarmış gibi anlatıp övgü beklemeleri, övülmeleri

ailesinin karnını doyurmak için ördek, kaz, tavşan vs. avlamış olan bir kesim vefâkar anaolulu babalar vardır. onlar için spordan ziyade ev geçindirmek için yapılan veya yapılmış eylem.

bir yazar olarak ilk günüm olduğu için sözlüğe günaydın demeyi kendime bir borç bilirim efendim.

tam tersi bir şekilde nickaltındaki tanımlara bakarak "alla alla kimmiş bu bilgin kişilik" diye araştırıldığında da yaşanılan durumdur. herkes yıkamış allamış ballamış ama ben birşey göremiyorum yazılarında. haliyle alıyor beni bi düşünce; "ya ben malım anlamıyorum, ya da bu sıradan biri ve kankacılık olsun diye şişirilmiş nickaltı."