amaan bir daha mı geleceğiz dünyaya be diye diye burnum b.k dan çıkmıyor.

karakomik filmler serisi, hak ettiği değeri görememiş ancak sinemanın kaçınılmaz adaleti ile hak ettiği değeri görecek bir film serisidir. iki film, toplam 4 bölümden oluşur. cem yılmaz'ın üstte yazar arkadaşımızın söylediği gibi deneysel olarak türkiye'de bir ilk ile standart film anlayışından çıkarak ürettiği güzel bir eser olan filmde karakter tahlilleri ve gözlemler çok çok iyi seviyede yapılmıştır. cem yılmaz, komedide türkiye tarihinin zirvesinde bir isimdir. buna rağmen yeni bir şeyler denemeye çalışması ve "röntgen filmi çeksem 1 milyon izleniyor" dememesi çok önemli bir şey benim kanaatimce. çünkü bunu yapan "komedyenler" var, senelerdir tutmuş bir şeyi ciğerci peşkiri gibi önümüze getirerek hasılat rekoru kırmak da mümkün. filme gelirsek, ilk filmde 2 arada ve kaçamak adlı iki bölüm var. 2 arada, metafor kullanarak çok şey anlatan güzel bir film. kaçamak ise yine göndermelerle eğlendirebilen ama çerezlik bir film. ikinci filmde de iki bölüm var. ilki deli, ikincisi emanet. deli, çok iyi düşünülmüş ve sonu da mükemmel bağlanmış duygusal bir film. emanet de karakter analizi dikkatlice yapılmış ve televizyon dünyasını eleştiren ancak sonunu beğenmediğim bir film. umarım bu serinin 3. kısmı da gelir. anıra anıra güleceğiniz veyahut sizi derin düşüncelere sürükleyecek uzun metrajlı filmler değiller ama sinemamız için değerli bir deneyimdir diyebiliriz.

başkanlığa aday olduğu zaman ona oy vermektir. ilkokulda hoslandigim cocuk biraz kiloluydu. ailesi beslenme çantasına meyve dışında yiyecek bir şey koymuyordu . ben de kendi beslenme çantamdaki tüm yemeğimi onunla paylaşıyordum. sayemde gittikçe kilo almaya obez olmaya başlamıştı. ortaokula geçtikten sonra da ailesi kaydını başka okula aldırmıştı. yillar sonra otobüste denk geldik tabi. baktim hala kilolu alman tipli hans'ım obeziteyi sınırlarda yaşıyor. gözlerini kısarak bana baktı sanki bu iri cüssem senin eserin der gibi. hemen gözlerimi kaçırıp otobüste arka koltuğa dogru yürüdüm.

"sen ne kadar çok şey biliyorsun" demişti ünlü bir profesör hocam.

gregor samsa bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu.

(bkz: franz kafka)
(bkz: dönüşüm)

bir yanma çeşididir. benzini bir kovaya döktüğünüzde hemen buharlaşmaya başlar ve siz bu buharı farkedemezsiniz, eğer bir ısı kaynağı olan kibriti kovaya yukarıdan tutarsanız çıkan benzin buharı bir anda alev alır ve parlar.

patlama ise; genelde kapalı bir hacimde içerisinde yanabilecek svı veya gazın bir ısı kaynağı ile tutuştuğunda kapalı hacimde çok hızlı bir biçimde yanmaya başlaması ile olur. bu yanma neticesinde madde genleşir ve yanmanın en yüksek hıza eriştiği zaman patlama olur.

diğer yanma çeşitleri:
(bkz: hızlı yanma)
(bkz: yavaş yanma)
(bkz: kendi kendine yanma)

ayrıca
(bkz: yanma)

"bazen..
dün, bugün, ve gelecek diye belirlenen kronolojik zamanın altüst olur.."bırak olsun..

dokun
zamana,
ve o an;
bir yasemin kokla..

dostoyevski'nin iki yüz yıl önce, toplumca hor görülmüş, sosyal becerileri düşük, biraz kendini beğenmiş, hayatımızda hepimizin tanıdığı ancak umursanmayan, her konuda kendisinin haklı olduğunu düşündüğü ezik bir tipi anlattığı harika romanı.

kitapların altını çizme huyunuz var ise kaleminizin bitebileceğini düşündüğüm, bir sürü derslerle dolu kitap. kitapta beşinci dereceden memur kahramanımız sanki sizlerle konuşuyor, sürekli dert yanıyor gibi yazılmış, monologlarla dolu kısa romandır.

395 yılında ikiye bölünen roma imparatorluğu'nun uzun yıllar boyunca ayakta kalmayı başaran, fatih sultan mehmet'in istanul'u fethi ile yıkılan imparatorluktur.

trabzon imparatorluğu, yıkılan doğu roma imparatorluğunu yani bizans'ı tekrardan canlandırmak istemiş ancak yine fatih sultan mehmet tarafından bozguna uğratılmıştır.

bir diğer yarısı ise 476 yılında yıkılan (bkz: batı roma imparatorluğu)dur.

şu cinsel seksi ne zaman görsem gülüyorum. elimde değil.

bana göre gerek oyunculuklar gerekse konusu itibarıyla baş yapıt olarak nitelendirilebilecek bir film. defalarca izlemişimdir. imdb puanı bence filmi yansıtmıyor zira benim gözümde çok daha yüksek puanları hak eden bir film. özellikle hell’s kitchen'da geçen çocukluk dönemlerini barındıran zamanlar muhteşem. fahri hell’s kitchen'lı oluveriyorsunuz filmi izlerken. robert de niro'nun canlardırdığı peder karakteri için söylenecek söz yok. en sevdiğim peder figürü olabilir.* adamın tek falsosu peder olması. öyle de güzel adam. olaylara verdiği tepkiler, yaklaşımlar ve zor kararlar arifesindeki tutumu bence oyunculuk anlamında tepe noktaya çıkıyor. tam usta işi bir oyunculuk ki, bakın diğer karakterlerin ciddi anlamda ağırlıklı rolleri olsa dahi peder karakteri bu filmin bir şekilde en unutulmaz karakteri olarak zihnimize yerleşiyor. hele ki mahkeme öncesinde kendi içerisinde yaptığı yolculuk ve karar verme durumu falan beni mest eden ayrıntılar. tabi bir de basketbol biletleri ayrıntısı var ki, oradaki mimiklerden sonra kahkahayı basmıştım. o kadar şişkinlikten sonra iyi gelmişti. tabi şimdi bunların hiç birini ayrıntı ile yazamıyorum ki ipucu vermiş olmayalım.

çocuk oyuncularında çok başarılı olduğunu düşünüyorum. özellikle sosisli sandviç satıcısı ile yaşadıkları mevzular ve sonrasındaki ıslah evi performansları insanın içine işliyor. ve tabi bir de yangın musluğu var. o yangın musluğu filmin en önemli oyuncularından birisi. bakın o kadar sağlam oyuncu oynuyor bu filmde ama geri dönüşlerde gördüğünüz yangın musluğu size en çarpıcı hislerden birisini yaşatıyor. kanımca ödül verilmesi lazımdı o musluğa. mahkeme sahneleri ve bradd pitt'in canlandırdığı michael sullivan karakterinin ince ince, nakış gibi işlediği plana ise hayran kalmamak mümkün değil. bu plan çerçevesinde diğer karakterlerin tepkileri ve duruşları da izlenmeye değer. tabi john reilly ve tommy marcano'nun özellikle gardiyan ile karşılaştıkları bölümde ve yapılan geri dönüşte tabiri caizse çok fena yumruk yemiş gibi oluyorsunuz. olayın anlatıcısı karaktere dair de analiz yapmak istiyorum ama uzatmayayım zira ayrıntılara girersem ipucu denizinde boğarım hepinizi. izlemediyseniz muhakkak izleyiniz. zira her açıdan film gibi film...

insanlara hiç bir şey olmamış gibi görünmeye çalışır! lafları, sözleri kulak arkası atar 'aman be öyle demek istememiştir ,öyle yapmak istememiştirlerle' avutur kendini. moralini yüksek tutmak için bolca güler tebessüm eder dünyaya... sanarlar ki hiç derdi tasası yok. kimse bilmez göz yaşları içine akar... 'pozitif düşün pozitif olsun. evrene negatif enerji gönderme' diye diye her şeyin en berbatına layık olur! en kötüsü ne varsa onu yaşar hepte herkes yinede 'yüzün gülüyor vay be hayat sana güzel' der. yüzü hep güler içi hiç gülmez... sonra bir gün derler ki neden böyle oldu dibimizde mutlu mesut yaşardı... evet yaşardı dibinizde hâl hatırsorulmasız hüznünü içine ata ata yaşar(dı)...
12.09.2018*

depreyonu iliklerime kadar yaşadığım bir dönemde yazmışım bunu. ne kadar üzüldüm kendime. neler yaptın sen kendine böyle?
bugünlere gelebilmek için kendimden neler kurban ettim ah bir bilseniz. en masum yanlarımı bıraktım geride bugün daha huzurlu olabilmek için. birilerine güvenmeyi, inanmayı, koşulsuz sevmeyi, alttan almayı, hoş görülü olmayı, tahammül yeteneğimi, sınırsız merhametimi sınırlandırdım bir de düşünsenize.
bugün sen çok değiştin, aramıza duvarlar ördün diyenlere o tuğlaları sen verdin diyebiliyorsam. sebebi bana yaşattırdıkları ve benden götürdüklerinin yanında 'aman dikkat edeyimde kimseyi kırmayayım' endişesini benden silip atmaları olmuştur. isteyen istediği şeye kırılabilir artık beni kimsenin kıramayacağı bir hayata merhaba demişken kimse için endişe duyamayacağım.

bu hayatı hislerinizle yaşamayın derim. hele ki bunu insanlara asla belli etmeyin. kimseye yaralarınızı açmayın. kimseden ummayın mutluluğu, huzuru...

kendinizi sevin bolca. kendinize güvenin...
bunu standart bir kişisel gelişim kitabından fırlamış klişe bir söz sanmayın. hayatın tüm uçlarını yaşamış, ölümün soğuk yüzünü bir çok kere görmüş ve küllerinden doğmuş bir ablanız bir kardeşinizden bir tavsiye olarak düşünün.
bu hayatı kendiniz için yaşayın yoksa başkaları için ölürsünüz.

ve o dolmuşta bunu duymayıp, az ilerde inceeeeekkk vaaarrrr diye bağıran bir denyo hep çıkar.*

sangria ülkemizde yapmak istiyorsak özellikle kaliteli şarapla yapmamalıyız. yazık olur ...cumartesi şarabı, sprite limonlu gazoz, şeftali,elma, tarçın, karanfil, limon kabuğu, şeker, az rom ve bol buz ile kolaylıkla yapılabilen bir yaz içkisidir.

müslüman boşnakların sırplar tarafından işkenceler ve tecavüzlerle katledildiği elim olay. avrupa'nın izlediği, nato'nun sözde yardımlarıyla "bitirdiğini" iddia ettiği soykırımdır.

bu konuya dayanarak yazılmış en gerçekçi, en güzel kitap meyra'dır.

müzik noktalarının manaları:

do: dominus - "yaratan"
re: rerum - "madde"
mi: miraculum - "mucize"
fa: familias planetarium - "gezegenler"
sol: solis - "güneş"
la: lactea via - "samanyolu"
si: siderae - "gökler"

zurna sesinin insanın içine işlediği mükemmel mabel matiz şarkısıdır.

kolları kat kat olmuş bebekler,tombul yanaklı çocuklar,gıdısı kocaman ve yumuşacık büyüklerim,bel civarındaki simidi pamuk gibi olan arkadaşım.benden nasiplerini almışlardır.yapmamak lazım belki biliyorum ama görünce krizim geliyor.

şüphesiz sırtlan sözüdür. bunun yanı sıra belediye çukuru niteliğinde gamzelere sahip insanlara da mutlu olsun diye söylenebilir.