girişi de güzel, ortası da güzel, hatta sonu bile güzel. dahası şarkının her yeri güzel

yeraltından notlar.

ratatuille, karmakarışık, ters yüz, vall-e, yukarı bak.

aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...
ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...
şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

adnan yücel

her psikoloji mezununun yetkinliğini sorgulamadan kendini psikolog ilan ettiği bu dönemde, online terapi modasıyla bir nevi ticaret malına dönüşen ruh sağlığımız için belki de en iyisi olduğuna inanmaya başladığım yoksunluk

doğruluk payı vardır yoktur bilemiyorum ama varsa da yoksa da büyük ayaklı insanların bu kategoride değerlendirilmemesi gerektiğine inanıyorum. kaç numara olduğunu söyleyerek gözünüzü korkutmak istemiyorum ama oldukça büyük ayaklara sahibim. ayakkabı seçmek gibi bir lüksüm maalesef olmuyor ya da atıyorum mağazada 500 ayakkabı modeli varsa benim içinden seçim yapabileceğim ayakkabı sayısı maksimum 5 oluyor. hatta bazı markalar için seçme şansım dahi olmuyor.

şimdi siz bana bunun büyük bir karakter göstergesi olduğunu söylerseniz bana karaktersiz demiş gibi olursunuz. yapmayın, ayıptır. *

i.hizliresim.com/tprd91.jpg

aranızdan bazıları yanlışlıkla beğeni verip geri çekiyorlar. ama o bildirime düşüyor.
hepinizi yazdım oğlum.

bekledim günlerce,yok ki gelen.

babamın lafıydı; ne yaparsan yap ama yüzünü yere düşürecek bir şey yapma.

yakmayin gencliginizi, kendinizi yok yere.

eserleri çok kısa olduğu için reading slump'ı aşmaya bire bir.

bununla sahile iniyorum şimdi.

finlandiya'da. hayal ettiğim hayat oralarda bir yerlerde, araya kaçmış da olabilir, olsun, inanıyorum.

tarladan 1 liraya alınan domatesin manavdan 10 lira olmasına karşı çıkan bireydir.

edip cansever, ''gelmiyor içimden hüzünlenmek bile'' der. insanın bu kadar kayıtsız kalması, herhangi bir his duymayacak konuma gelmesidir apati.

bilimsel adı kalanchoe olan, etli yapraklı ve minik çiçekli bir bitki türüdür.

çok suyu sevmez. çok sıcak olmayan ama güneş alan yerleri sever. don olmadığı sürece alışınca dışarıda da gayet güzel olur. sonbahardan ilkbahara kadar açar ama çok sıcak sevmediği için yazın çiçek açmaya ara verir. evde bakılanlar ise genel olarak aralık ayı başında tomurcuklanıp aralık ayı sonu, ocak ayı başı ise çiçekleri açmaya başlıyor. tam zamanı yani şimdi. pembe, sarı, kırmızı, beyaz, turuncu renkleri mevcuttur.

allah sonumuzu hayr etsin.
bu gidiş,pek hayra alamet değil, zorla güzellik olmaz, ben yaptım oldu olmaz, bunlar hep ülkeye, eğitime, zarar verir.
zaten imkanı olan iyi eğitimli, vizyonu olan, geleceği olan gençler kaçıyor, gidiyor ve gitmekle haklılar.
eğitim sistemi zaten komada bari öldürmeyin.

nasıldı
önce sevinç uyutmadı beni
sonra üzüntü nöbet tuttu bütün gece
ikiside gidince başımdan
uyudum, ama ah, her mayıs gecesi
bir kasım sabahı getirdi ardından
senin derdin benimdi
benimki senin
paylaşmazsam bir sevinci seninle
yoktu benimde sevincim.

bertolt brecht