ortamlarda popi yapmanızı sağlayacak basit ama lezzetli bir yemek. noodle ya da bu yemeği yapıp ben mutfakta çok iyiyim diye gezmeyeceğinize söz veriyorsanız basit birkaç uygulama ile bu yemeği "kremaya eklenen bir tatlı kaşığı çiğ köri" seviyesinden bir üst seviyeye nasıl çıkarabileceğinizi anlatabilirim.

köri bir karışım baharat. çok keskin. son derece kokulu. hint menşeili. ama kesinlikle ısı ile tepkimeye girerek gerçek versiyonuna ulaşabiliyor. öncelikle bunu bilelim. iyi bir körili tavuk yapmak için öncelikle bildiğimiz menemen harcı hazırlıyoruz. soğanlı mı diye bir soru varsa aklınızda devamını okumanıza gerek yok. soğansız yaptığınız o şey, domates ve biberli yumurta. başka bir şey değil. sarımsak, soğan, biber (acı olmayan) ve domatesten oluşan bu harcı hazırladıktan ve gerçekten iyice pişirdikten sonra ayrı bir küçük çelik tencerede iyice ısıttığımız köriyi karışıma ekliyoruz. dikkat edin çabuk yanar, küçük bir kaşıkla karıştırarak 2,3 dk ısıtın yeterli. köriyi eklendikten sonra tuz dışında başka bir ekleme yapmanıza gerek yok, başka bir baharatın ön plana çıkmasını istemiyoruz, yaklaşık 5 dk daha pişiriyoruz ve biraz ılınmaya bırakıp tavuğa geçiyoruz. tavuk da diğer parça et protein arkadaşları gibi yüksek ısıda ve birbirine değmeden pişirilmesi gereken bir et. yapışmaz bir tavayı iyice ısıttıktan sonra (n'olur o yağsız, sası göğüs etini kullanmayın schnitzel haricinde başka bir yemekte, kemiksiz but kuşbaşı en idealidir bu tarif için) tavuk parçalarını birbirine değmeyecek şekilde tavada alıyoruz. tavuklar birbirine değmediğinde sularını salmazlar. mühürleme dediğimiz yöntemi mutlaka duymuşsunuzdur bir yerlerde. masterchef? hıhm, ben de öyle tahmin etmiştim. az pişmiş tavuk lezzetsizdir. bundan da önemlisi tehlikelidir. çiğ tavuğu özellikle fırın yemeklerinde bütün ya da parça halinde pişirirken dikkatli olmanız gerekiyor. tencere yemeklerinde çiğ kalma olasılığı düşük olmakla birlikte yine de risk mevcut. bu yemek içinse güzel haberlerim var. az pişirmeniz neredeyse imkansız. anlatacağım.
tavukların iki yüzünü de yaklaşık 1.5 dk ateşe gösterdikten sonra altın rengi olduklarında tavadan alabilirsiniz. alabilirsiniz değil. alın. sıcak tavada pişmeye devam etmesinler. daha sosu çekecekler içlerine. şimdi sosa geri dönelim. körili menemen harcımız ılındı. rondoya alıyoruz. blender kullanmayın. parçacıklı kalır. yüksek devirde harç son derece kıvamlı, kırmızı bir püre oluncaya dek çekin. sonra bir tencereye alıp altını açmadan içine krema (tercihen hindistan cevizi kreması ama bulamazsanız süt kreması da olur) ekleyin ve iyice karıştırın. bingo. köri sosunuz hazır. tavukları da tencereye alıp yaklaşık 20 dk düşük ateşte kapağı kapalı şekilde pişirin. yanına basmati pirinci çok yakışıyor. aklınızda olsun.
afiyet.

bu her zaman olmuyor aslında. bazen ağlarsınız sonrasında ölecekmiş gibi hissedersiniz bazen de ağlarsınız ve evet sakinleşirsiniz. bu sakinlik aslında ruhun gözyaşlarıyla temizlenmesi gibi bana göre. böyle ruhum o karanlığın içinden gözyaşlarıyla yıkanmış gibi temizleniyor. benim sonrasında gelen sakinliğim de ruhumun temizliğinden geliyor.

(bkz: soğuk yerel rüzgarlar)dan biridir.

türkiye'de karadeniz ve marmara bölgelerinde oldukça etkilidir.

üstteki tweete istinaden alttaki görseli oluşturmak istemiştim

farkındalığımın arttığı bir yıl oldu. hayatımda olmaması gereken şeylerin olmaması için uğraştım. olması gerekenler için hala uğraşmaktayım.

tekrardan keyifle sohbet edeceğim biri ile bir başıma gelsede şöyle salak salak gülümseyerek etrafa baksam keşke be..

edit: birazcık nah temalı oldu pardon..

turk lirasının deger kaybı:

eskiden biri benden su isteyince ilk yudumu içip öyle veriyordum. bunu yapmazsam kendimi eksik hissediyordum. neyse ki zor oldu ama aştım.

geri geldiği gün ayrılarak gerçekleştirdiğim olaydır.
kısa dönem askerde olan er kişinin, çıkan öğle yemeğini beğenmeyip arkadaşlarıyla pizza söylemesi ve pizzacının orası uzak kalıyor getiremeyiz demesi nedeni ile beni işteyken arayıp 2 saat pizzacıyı, 1 saat bölgedeki geri kalan esnafı şikayet etmesi üzerine ayrılma kararı almıştım. sonra çok telefonla konuştuğum için iş yerimden uyarı almıştım adam hala uyarı almamı umursamadan canı sıkıldıkça arıyordu ( günde yaklaşık 20 kez hemde)
siz söyleyin dayanılır mı bu eziyete?

bizim ev nerede?*
geç kalabilirim onu söyleyecektim.

öyle de bir olur ki...
iki taraftan biri ölmediği müddetçe affedilemeyecek şeyler var!..

1950'lerde dr. curt richter tarafından gerçekleştirilen sert bir deneydir. bu deneyde bir grup farenin ne kadar sürede boğulacağı test edilmiştir. ilk deney grubunda, fareler bir kovadaki suya atılır. yaklaşık 15 dk sonra çoğu pes ederek yüzmeyi bırakır ve boğulurlar. ikinci deney grubunda yine bir grup fare suya atılır ancak bu kez fareler pes ettiği anda sudan çıkartılır, kuru ve güvenli bir yerde belli bir süre bekletilir. ardından bu sudan çıkarılan fareler tekrar suya atılır. deneyi yapan kişiler 15 dk'dan daha fazla mücadele edeceklerini öngörmüştür 20 dk-40 dk gibi. ancak fareler bu kez yaklaşık 60 saat yani iki günden fazla boğulmamak için çırpınır dururlar. sonuçlar epey şaşırtıcıdır. deneyi gerçekleştiren richter'ın vardığı sonuç: bir sıçanı boğulmaktan kurtarmak, o sıçana umut verdi olmuştur. bunu şu şekilde yorumlayabiliriz, insanlar farelerden oldukça farklı olsa da hayatta kalmaya çalışan canlılar olma kısmı ikisinde de ortaktır. yani hepimizin yüzmeye devam etmek için bir nedene ihtiyacı vardır. umut kimi zaman önemli bir amaca hizmet eder, hayatta kalmak ve mücadele etmek için bizlere tetikleyici görevi görür. kaynak

son birkaç yıldır bizi hissizleştirip tepkisizleştirmeye çalışan hükümetin; pedofililerin, tecavüzcülerin, ensestçilerin ve şiddete eğilimli kişilerin başını okşadığı hamlesi.

bu şartlar altında bizlere düşen, twitter gibi platformlarda ses çıkarmaktır. sessiz kaldığımız sürece hiçbirimizin bu ülkede can güvenliği olmayacaktır.

yıldızların yanıp sönmesi durumda görülen olaydır.
göz kırpmıyordur canım. selektör yapıyordur dünyaya.

evet, bence bu mükemmeliyetçilikten oluyor.

düdüt: bu tanımını da düzenlemişsin gözümden kaçmadı.

ben değerliyim. aksini iddia edebilecek herkese ve her şeye rağmen değerliyim.

ben senden daha fazla maaş aldığım için senden daha çok vergi verip daha önce vergi dilimine giriyorum asıl sen benim vergimle maaş alıyorsun diyerek karşılık verdiğim tiptir. sonrada arkamda bırakarak pis pis sırıta sırıta giderim. kahrolur.

kendinizi gıdıklayabilmek şizofreni belirtisidir.

oysa pasta yapıp kesip yeselerdi hem ağızları tatlanırdı hem de gözaltına alınmazlardı:

ne ettik biz size hep bir elestiri? aslinda bu olmasi gereken bir durum degil midir? moderatorlugu bir kenara birakiyorum, gunluk hayatta da ileri duzeyde samimiyetimizin olmadigi insanlara siz diye hitap etmek kurulan resmiyetin hatta duyulan sayginin bir gostergesidir. bence olmasi gereken bir hitap seklidir. boyle ufak detaylara cok takilmamali ayrica oyle degil mi?