wooov. hem sözlükte yazıp, hem dinliyorum şu anda. açılışı kaçırdım, tarihi ana tanıklık edemedim belki, olsun yukarıdaki tanımlarla o anı yaşamış kadar mutlu oldum.

korkmamalı insan, her seferinde iyi niyet ve naiflik* kaybettiriyor.
kırılması gereken herkesi kırmak gerekiyor.
kimse durup dururken hiç kimseyi kırmaz.
“al kırdın, kırdın, salak bu çocuk yemin ediyorum ki gerizekalı” diyeceklerdir, aldırmayın kırın.
kalp kırmak, izzeti nefis kırmak, insanları utandırmak cidden zor iş. bunu nasıl iştahla yapıyorlar, inanılması güç ama gerçek. öğreniyoruz efendim, her gün yeni yeni bilgiler, tecrübelerle öğreniyoruz.
kırıcı olmaktan korktukça, alttan aldıkça bir de “değersizleştiriliyor” insan.
başkası adına düşünmemek lazım, “acaba üzülür mü? yanlış anlar mı? “ bencil olacaksınız. ki zaten görüyoruz ki, herkes ama herkes düşünmek istediğini düşünüyor…..
kırın, kırdıkça kırın. tavernada eğlenircesine kırın. o tabak siz olmayın!
bu kızcağız paramparça edil(di).

tek çiçekle bahar

iste şu canı viran edeyim
alemin gizini ayan edeyim
üflensin ruhuma bin ömür daha
uğrunda ziyan edeyim

fransız yazar marcel proust tarafından yazılan swann'ların tarafı, çiçek açmış genç kızların gölgesinde, guermantes tarafı ,sodom ve gomorra, mahpus, albertine kayıp, yakalanan zaman olmak üzere toplam 7 ciltten oluşan dev eser. eserin yazımı yazarın hayatının son 17 yılında tamamlanmıştır. eser uzun ve detaylı betimlemeleri ile size başka bir dünyanın kapısını aralamaktadır. okuması oldukça zordur. resmi olarak dünyanın en uzun romanıdır hala öyle mi bilmiyorum.

yazar, kendi başından geçenleri roman edasında yansıtmakla birlikte, sürekli geçmişe gitmesi, en ufak an ve anılardan sayfalar dolusu tahliller çıkarması ve derin, yoğun psikolojik gözlemleriyle şaşkınlık yaratır. proustyen bir an adlı bir deyimin oluşmasını sağlamıştır.

(bkz: proustyen bir an)

balkabağının, özellikle hatay yöresinde, sönmemiş kireçte bekletildikten sonra bol şırada kaynatılmasıyla yapılan tatlı.

canım canım. zeka küpü. bayılıyorum kendisine.

sözlükte olmasa galiba pek aktif olmazdım bende. onsuz bir sözlük cidden düşünemiyorum. geçenlerde kafa iznine ayrılma karizması hakkında geyik yaptık mesela sısısıs ama gitme işte.

bazı bazı huysuz olduğum günlerde darlıyorum kendisini, yalandan 3-4 gün küs kalıp, barışıyoruz hahaha iyiki var ya. ne diyebilirim. cici.

esmer ya da kumralsanız 2-0 önde başlayacağınız göz renkleri.

ne yaptınız yahu? herkes küçük emrah moduna geçmiş. evet katıldığım noktalar var ama bu kadar da karartmamak lazım enseyi. öğrendikçe küçülüyorsunuz, bu doğrudur. bilginizi arttırdıkça ne kadar cahil olduğunuzu fark ediyorsunuz, bu da doğrudur. ama farkındalık nimettir yahu! öpüp başınızın üzerine koymanız gerekir. yani bir şeyleri öğrendikçe aslında cehaletinizin ne kadar büyük olduğunu bildikçe olgunlaşıyorsunuz. bilgisini gerçek anlamda arttıran insan olgunlaşır. olgunlaşan insan da öyle mutsuz olup, depresyonlara gireceğim diye tutturmaz. girilecek bir durum varsa girer. yoksa girmez. asıl kötü olan şey cehaletinin farkında olmayan insanın durumudur. araştırmadıkça, öğrenmedikçe, bakmadıkça, görmedikçe, duymadıkça ham meyve olarak kalır. asla olgunlaşamaz. ham meyveyi de dalından bir güzel koparırlar. zaten nasıl koparıldıklarını bire bir tecrübe ediyorsunuz. * boş verin kendinizi bu kadar üzmeyin. ciddiyim. ben her geçen gün cehaletimin büyüdüğünü gördüğüm için gayet mutluyum. bu yaşamda beni mutlu edebilecek bir sürü şey var. eminim sizlerin de vardır. naçizane; bildiğimiz için üzüntülüyüz düşüncesinden kurtulmanız lazım. zira bu kibrin ta kendisidir...

zamanında yazarlık yaptığım halen ara ara girip eski dostlarımla sohbet ettiğim sözlüktür. belirli bir yıla kadar içersinde gerçekten harika mizahlarin, olayların yaşandığı çok sıcak bir ortamdı. daha sonrasında ergen kitlenin hücumuna uğramasıyla beraber çekilemez bir ortam oldu. #90284 kolu entry de ki arkadaşın varoş ithamı ise kendi kalitesini göstermekte. sözlüğün son dönemini görüp böyle bir yorum yaparsan sorarlar sana ne kadar önce girdin oraya diye.

jules verne ve ömer seyfettin'in bütün kitapları.

erkeklere karşı beni zayıf kılan ilgidir.
güzel sesli bir erkekle kavga etmeye dahi razıyım.
şu kadife gibi sesler yok mu..

yalnızlıktır.
yalnızlık da ruhumuzun eksik hissetmesidir.
kimi zaman kalabalıkların içinde kimi zaman da ıssızlığın ortasında.
ama her dem bir parçamız eksik olduğu için yalnız hissederiz kanaatimce.
o son parçayı bulsam tamam olucam. neredesin?

2019.

ilk görüşle başlayan yaşanmamasına rağmen yüreklerin canevini parçalarcasına çıkma isteğiyle çarpmasına neden olan, ama asla o yüreğin yumuşak ve sıcak bir okşayışla sakinleştirilemeyen duygu.

beni niye sevmiyorsunuz

nick altıma ilk yorum giren değerli yazar.

müzik zevklerimiz uyuşursa eğer dinlemeye değer listelerim var canlar:

janis joplin
karışık metal
zeppelin
alternatif
ruhunu rahatlatmak isteyenlere
woodstock
benim için çok özel az biraz romantik
bir de bu var ama çok güzel

bizleri kör kuyularda merdivensiz bırakıp gitti.... ah mahlassızım ah!

mahlasının sonuna sızım eki almakla oluyor mu? sorarım sana; “hangimizin içi sızım sızım sızlamadı ki?”

efendim geçen gün fal baktırdım. falcı teyze “at var. bu murad demek. yakında hayırlı haberler alacaksın” dedi. dedim o öyle değil ya. bu bizim mahlassızım. sözlüğe dönecektir ama doğrudur hayırlı haberdir.

tez zamanda dönmesi, kuyunun dibinde kalmışlara merdiven uzatması dileğiyle.