asla modası geçmeyecek türkü, of of valla hemen hemen her gün kendime sorduğum soru, hakket niye doğduk???

bir durum.

her zaman iyi bir şey değildir. her türlü takıntılı tipin, sapığın dikkatini çekmek demektir. hemen hemen herkesin "faydalanmak" gibi niyetlerle yaklaştığı biri olmaktır. birçok konuda yeteneğine değil tipine bakarak bu kadınlara öncelik tanıyanlar, genellikle ilerleyen zamanlarda kadından farklı taleplerde bulunmak amacındadır. hele türkiye gibi kimsenin kimseye hayrına iş yapmadığı, karşılık beklemeden iyilik yapan kişi sayısının bir elin parmaklarını geçmediği ülkelerde güzel olmak, hiç ama hiç iyi bir özellik değildir.

gözünüzü seveyim, şu akışa bir bakın. gündeme bir bakın. şu an ekşi sözlük neyse kafa sözlük de o. yok geceye şarkı bırak, yok sabaha şarkı bırak, en sevdiğiniz yiyecek, zart zurt. iyice ekşi sözlük olmuş burası. moderasyonu acilen göreve çağırıyorum. tüm yazarlara format hakkında yeniden bir mesaj/duyuru vs gönderin. çünkü bu iş böyle devam ederse bu site kızlarsoruyor'a döner.

insan ilişkilerinin, birlikteliğin, formu ne olursa olsun bir aradalığın anahtarı.

ben bir paylaşım bağımlısıyım. evet çoğu zaman gereğinden fazla. anahtar dedim doğru. ama muhteviyatın bütünü değil sonuçta. baktığında benimki sorunlu bir noktada kabul ediyorum. etmek zorunda kaldım çünkü fazlaca çıktım oluştu zaman içinde konuyu enine boyuna değerlendirmemi sağlayacak. ben bunu hayatımın merkezinde konumlandırdığım bir ihtiyaç olarak neden ve ne zamandan beri yaşıyorum bu soruların cevabı bende kalsın lakin insanları benimle yeteri kadar paylaşım yapmadıklarını düşündüğümde/hissettiğimde ne kadar zor olursa olsun hayatımdan uzaklaştırdığımdan ya da onları, onların ihtiyaç duyduklarından/alıştıklarından daha çok ve derinlikli şeyler verdiğim için sıktığımdan falan bahsedebiliriz dilerseniz. ne işinize yarar bilmem belki bir yerlere yuvarlanmaktaysanız kendinize engel olacak motivasyon ve gerekliliği görürsünüz buralarda bir yerlerde kim bilir?

efendim bazı şeyler yaşarız. nasıl yaşadığımızı bunun bizim başımıza nasıl olup da geldiğini falan çok idrak edemeden. bazen mükemmelliğinden bazen berbatlığından. sürmenaj oldunuz mu hiç hayatınızda? olmayın. benim düşmanım yok hiç. bir gün olursa onun da başına gelsin istemem. insanın alışkın olduğu düşünsel yapısının varlığını unutacak hale gelecek kadar düşünememesi, mutluluktan bile olsa iyi bir şey değil. hadi iyiyi geçtim sağlıklı değil sağlıklı. yoruyor. böyle böyle hastalanıyor beynimiz. dikkat isterim. neyse çok dağıtmamakta fayda var konuyu. dolandığın etraf bir çıkış göstermeyebiliyor insana böyle konuları düşünürken. diyeceğim şu; benim her düşünemeyecek hale gelişimin kökeni bir şekilde insanlarla olan ilişkilerimin paylaşım eksenin şekli şemali ile ilişkili oldu bugüne dek. o şekil şemallerde paylaşımlarım olan insanlarla yaşadığım deneyimlerin ardından yani. kimisiyle yoğunluklu paylaşım yapmak isteyip yapamamanın etkileri, kimisiyle benzeri kendi kişisel tarihimde görülmemiş versiyonuyla deneyimlemenin ardından herkes gibi olmaya evrilen sürecin ağırlığı, kimisini, biricikliği su götürmez bir gerçek olan paylaşımı bir ömre yaydıktan sonra toprağa gömmenin acısı, kimisiyle çok isteyip çok yaşayıp sonra birdenbire pat diye sebepsiz yere yitirmenin anlamsızlığı… kronolojik bir sırası yok, zaten bu yazıyı düzgün çalışan bir beyin de üretmiyor dolayısıyla bir gayesi de yok. dedim ya ben bir paylaşım bağımlısıyım. bu tespit bugüne ait değil. bir şey anlar da paylaşım bağımlısı olmamalıyım der misiniz bilemem. olursanız ve iyi yönetirseniz bana da formülünü verirsiniz belki.

önce dişfır sonra sigara. uyku? pekih.

"bir ihtimal daha vardı felaket oldu."
upuzun bir yola çıktım ben bu akşam. taa büyüme sancılarıma uzandı yol.
musashi kalp kırıklıklarımıza dokunuyorsun. *

nat nat nat çokonat

garanti bbva

“ güzel konuşan birine değil, güzel davranan birine itimat et. can ol, yeri gelince yol, düşerse kanat ol. çünkü sevilmelerin ve değer vermelerin en güzeline layıktır böyleleri. nasıl ki 'söz gümüşse sukût altın' . davranışta huzura açılan kapıdır benim gözümde.”

bir yazlık alırdım akyaka taraflarinda. bahçesine birkaç sey dikerim. iki katlı olurdu. üst katını kütüphane yapardım. bir tane kafe açardım. kitap kafe de olabilir. onunla da gecimimı sürdürürdüm.

kırıla kırıla kırılmayacak kadar ufaldığın an...
sonra karşı tarafta feryat figan ağlamalar başlar; lâkin neye yarar? son tahlilde, nefret bile hissetmeyecek kadar gözünde küçülmüş, seni kırarak ufaltırken aslında onun ufaldığı gerçeği gün gibi ortaya çıkar. artık her şey için çok geçtir. o kişi bir yabancı bile değildir.

"kaç kere daha çalarsın bilmem
saz değil ki gönül bu kardeşim
kaç kere daha kırarsın bilmem
cam değil ki gönül bu kardeşim
"

ve perdeler kapansın..

ben yarım saatten fazla yürüyenlerine de hayranım.

tercih etmeyenlere çok kırgınım!!!
fetö zamanı, bilekten 3 parmak yukarı erkek mayoları vardı, güneşlenirken sık sık kusardım. gittikleri, bittikleri günden beri kusmuyorum fakat çevremi keserken keyif de almıyorum...
uzun zamandır deniz dibindeyim, hepi topu üç* adet slip mayo tercih eden adam gördüm.
yangınlar belimizi büktü, turist gelmedi bu sene, ahhhh ingilizler ahhh nerelerdesiniz!!!
araplar semizotu yaprağı misali her yerde bitiyorlar. peştemali bacaklara dolayıp oturuyorlar. habibi, yallah yallah diyorum, bön bön bakıyorlar. habibi hamam filmini mi izledin diye sorasım geliyor, soramıyorum.
ne zaman bitecek bu şekilci ahlakçılık? erkek baldırlarına özellikle kalın erkek baldırlarına hastayım. hele bir de file çorap giyindiklerinde!!!
slip mayo giyinmekten çekinmeyin, zira yiğidin malafatı meydanda olur!

bunların kökünün bu ülkenin her karış toprağından kazınacağı günü sabırsızlıkla bekliyorum. bunlar tarihin en büyük vatan hainleri olarak akıllarda kalırken, biz atamızın yolundan gitmeye devam edeceğiz.

özellikle ergen yaşlarda varlığını sürdüren günah keçisi ve hayatın gizli öznesi konumundaki arkadaş.

ermolettin-meriç kavgasında kazanan kim olur sorunsalı.



tanım: ilkokulda olsak açacağımız başlıkları paylaştığımız başlıktır.

alzheimer.

dünya'ya yaklaşık 600milyon ışık yılı uzaklıkta, muhteşem dairesel bir galaksi.



1950 yılında arthur allen hoag tarafından keşfedilmiştir. keşfedilen en garip ve en güzel galaksilerde ilk sıralarda yer alır. bizim galaksimizden çok az daha büyüktür. yukarıdaki fotoğraf hubble tarafından çekilmiştir.

bir eğitimcinin ne kadar “eğitimsiz” olduğunun kanıtı. sonuçta bunlar daha çocuk birbirlerini ailelerinin mesleği üzerinden bile ayrıştırabilirler veya en kötüsü o çocuğun babası ya da annesi ölmüş olabilir. bu onun için nasıl bir acı farkında mısınız? umarım öğretmenler bu soruyu sormayı bırakır.

teoman abimizin bu şarkıyı yazdığı dönemde yapılabilirdi ama şimdi kimsenin kimseye tahammülü yok. döverler adamı.

böyle uyandım. başka da ne diyim.