zaman tüneli

onu banyoda yikarim .

dramalarınızdan, kaoslarınızdan bir halt anlamıyorum. anlamak istemiyorum da zaten. sadece, arada can sıkıntısından birazcık bakıyorum yazılanlara fakat ana dilinizde dahi kendinizi ifade edemediğiniz için hiçbir şey anlaşılmıyor.

biraz kitap okuyun. ergenlikte okunan kitaplar iletişim becerisini geliştirmeye daha fazla yardımcı olur. geç kalmayın.

eger bir hoca sana beslenme programi cikarmiyor, beslenmenle ilgilenmiyorsa, gececeksin hocayi....
bu sporun yuzde yetmisi mutfakta, yuzde otuzu salonda yapiliyor. dogru beslenme olmadigi surece istedigin sonucu almak cok zor.

bir gün evimde büyük bir kütüphanem olacak… raflarda dizili kitapların her biri, dokunduğumda bana bir şey anlatacak. atatürk’ün sözünü hatırlarım:

bu söz, kitabın bir nesneden öte, insanı büyüten bir yol arkadaşı olduğunu gösteriyor bence.
her hafta kitapları tek tek indireceksin raflardan; dokunacaksın, koklayacaksın. çünkü her kitabın ayrı bir kokusu, ayrı bir geçmişi vardır. bu ritüel seni okumaya hazırlar. telefon ekranında ise bu ruh yoktur: ne sayfanın hışırtısı, ne kokusu, ne de hatırası…

baskı kitabın üstünlüğü de tam burada: seni sadece bilgilendirmez, seninle bağ kurar. ekran geçer, kâğıt kalır.

bu edepsiz adamın cezası ne zaman bitecek?

ne yaptı da bu kadar ceza aldı bu? bana slutshamingimsi şeyler yaptı diye almamıştır herhalde çünkü bana alenen sapıklık eden adamı saatlerce banlamamıştı moderatörler. o yüzden bu arkadaşın ufak sataşmalarına bu kadar sert bi hassasiyet beklemiyorum.

söylediği yalanları yememeniz gerekiyor.

reis gene mi aynı muhabbet?

ben masumum demek için kaos' un sonunda gelip ya tasvip etmiyorsun, ya çok yükleniyorlar diyorsun, kapanan mevzuyu saçma sapan upluyorsun.

biz senin bizi yargılamana mı kaldık?

sana özelden de yazdım kimin ne düşündüğü umrumda değil kim neyi hak ediyorsa öyle davranıyorum. bu lafları yememek istiyorlarsa hak etmeyecekler.

hak ediyorlarsa da kimse gocunmayacak bu kadar.

eğer naif bir insana saçma sapan bir yerden yüklenilirse biri de çıkar anladıkları dilden konuşur uf olmayacaklar bu kadar.

(bkz: kokoreç).
hiçbir zaman yemem, ilk buluşmada hiç yemem.

birçoğu sizi rastgele programlarla, hareketleri yavaş yavaş öğretip sizi kendilerine bağlamaya çalıştıkları yetmezmiş gibi bir de ilgilenmezler, sikkim'den aşağı kasımpaşa modunda takılırlar.

şu an ise bir kadın hocayla* çalışıyorum. hem bilgili, hem ilgili; eksik olmasın.

antebe giden bir arkadaşım nohut dürüm yemiş. yedirmiş yengemiz ve oğlan ishal olmuş gibi mideyi bozmuş gibi gezmiş. olaylar olaylar çok komik anlatıyordu.
ilk buluşma olmasa bile harbi bazı yiyecekler dışarda yenmiyor.

başlık kurgusuna, kimi yazılanlara da bakınca, sözlük kullanmayı sanki kötü yola düşmek olarak algılayanlar bile olduğunu görmek, sadece beni şaşırtmış olamaz dimi..

vasat.

sabah ezanının iç hoparlörlerden okunduğu yaprrrrak gibi bir yer.

insanların söylediklerini çok umursamam . şu toplum kendisine baksın önce derim. fakat bazı konular var ki çok ulu orta örnek verilen sohbet konusu edilen. ne bilim ayrılık olsa örneğin. ya ne mallar var netten kız erkek eş mi olur konuları geçmesin gibi düşüncelerle. hatta illa her şeyi herkese açıklamak zorunda mı insan.
böyle çiftler görünce insanlar cidden şunu soruyor. nerede tanıştınız. nasıl tanıştınız. nette tanışanlar bile arkadaş ortamı diyor.
arkadaş vesilesi ile. mantıklı değil mi.

iklim mülteciliği kavramını da (80'li yıllarda ilk tanımlansa da) son yıllarda görünür yapan ve yeşil sosyal hizmet modelinin uygulanması ve olası önlemler için son yıllarda daha çok konuşulmasına sebep olan kriz.
mesela ipcc'ye göre *bangladeş’te, 2050 yılına kadar, deniz seviyesindeki artış nedeniyle ülkedeki 17 milyon insanın yer değiştirebileceği öngörülmekte. daha uluslararası hukuki tanıma sahip olmadığı için bu mülteciler sosyal adalet ve çevre politikalarında da ülkelerde "açık" olarak görünüyorlar.

#3813898
ben de insanların kimle ne yaptığını sallamıyorum. burada olay kimin kimle cilveleştiği de değil. geçen bir edepsiz de çıktı benim için 3 gün falan ısrarla arşi ile münasebeti var dedi, bak onu da sallamadım mesela. dam benim mabat benim kime ne dedim geçtim.

ama ben kendim olarak, burada yüzümü paylaşıyorum. işimi paylaşıyorum. mezun olduğum okul belli. sosyal medyadan ekleştiğim yazar arkadaşlar var. ben mesela açık kimlikle yazıyorum. bu benim tercihim. zaten çıkıp da kimseye kendi paylaştığım şeylerle alakalı hesap da sormuyorum. yazdığım bir şey için bir şey diyene ses etmiyorum. geçen çıktı adam dm konuşmalarımızı attı, iyi yapmışın dedim geçtim. benim şahıs olarak insanlarla ikili münasebetim kimseyi alakadar etmez. sana ne der geçerim.

ama kendim olarak arkamdan diplomamın soruşturulması, gerçekten adana'da mı yaşıyorum öğrenilmeye çalışılması, ikili ilişkilerimin el altından kurcalanması benim için son derece rahatsız edici. nasıl ki bir insanın ev adresimi biliyor diye aklına estikçe kapımda bitmeye çalışması rahatsız edici ise, kimliğimi gizlemiyorum diye hakkımda dedektifliğe çıkması da aynı derecede rahatsız edici. birincisi bu var. *

ikincisi benim bu kadar kendim olarak var olduğum bir mecrada hadsizin tekinin millete beni insanların sevgilisini ayartan birisi olarak lanse etmesi de rahatsız edici.

bunlar bana yapıldığında nasıl rahatsız oluyorsam, başkalarına yapıldığında da oluyorum. bu da empatidir.

sen de bu arada kaoslara atlamıyorum, bir şeyden de rahatsız olmuyorum ayaklarındasın ama her kaosta nickaltlarında görüyoruz hocam seni de. ha orada göremediysek hemen akışa fiştekleyici başlıklar düşüyor, bakıyoruz altından sen çıkıyorsun :d. sonra ama benim haberim yoktular falan :d. madem hiç ilgilenmiyorsun buna da dahil olmasaydın mesela?

çık delikanlı gibi de ya, ben de ilgi görmek istiyorum de :d. arada beni de linçleyin de :d.

gereksiz bir "halt" yenmedikçe, ciddi bir sorun da yaşanmaz gibi.. (ama tabii taraflarına da bağlıdır sanırım.)

anonim olmamak ve sizin gibi anonim olmayan bir takım insanlarla biraz içli dışlı olmak sanıyorum...

kaos bir şekilde çıkıyor.

an itibariyle dünyanın gelmiş geçmiş en güzel şarkısı ilan etmek istediğim the verve şarkısı.

huzur verici zımbırtı.