zaman tüneli

dogu almanya icin gecerli batida nispeten daha esnek. kaldigim otelin onunde komunistler evlerinin satisa cikarilip kiralarin artirilmasini protesto ediyorlardi. [kira kontrolu oldugu icin 1000 euroluk eve 300 euro oduyorlardi] adamin birine ingilizce biseyler soyledim almanca - burasi almanya burda almanca konusuruz dedi. adamlarin solcusu bile boyle. diger taraftan ingilizce konustuklarinda komik duruma duseceklerini dusunurler o yuzden konusmazlar. ama universite okumus kesimde boyle sorunlar yasamadim. 70lik adamlar bile catir catir ingilizce konusuyor.

3 kişisiyiz, birimiz çocuk halimiz o mutlu olunca bizde mutlu oluyoruz. tüm amacım o çocuk beni mutlu etmek aslında. diğer ikisinden biri benim şu anki halim, diğeride beni eleştirip, sorgulayan ben.

bir de kırım tatar gitarist enver izmaylov'dan dinleyin bu türküyü:

sorunun temeli; mesleğinden dolayı birine saygı göstermek değil, mesleği yüzünden birine saygı gösterenlerin diğer meslek dallarındaki insanlara meslekleri yüzünden saygı göstermemesidir.
her toplumun atasözleri ve deyimleri o toplumu anlatır ve bizde "ye kürküm, ye" diye bir söz vardır.

hayırdır kardeşim?

benim dört kişilik ekibi saymazsak
iki kişiyiz, yanımda batu var, var
takılıyoruz her gün bu civar
her tarafta kolpacılar var
caddede fıstık gibi gacılar var

sadece bu sözlükte değil ülkenin genelinde gördüğüm algı. sanki müslüman erkekler ve açık müslüman kadınlar her türlü günahı işleme hakkına sahipmiş gibi. mesela kimse müslüman erkeğe neden içki içiyorsun neden zina yapıyorsun vs. diye sormaz.

valla benim güzel yemek yapan aşçılara, iyi iş çıkaran diş hekimlerine, işini iyi yapan doktorlara, günümüzdeki icatların, gelişmelerin ve teknolojinin mimari tüm mühendislere ve bilim adamlarına saygım fazlasıyla var. nedeni ise hepsi işin sonunda bana fayda sağlamış ya da sağlama potansiyeli olan insanlar olması. ben pragmatist bir adamım arkadaşlar, benden uçuk bir neden beklemeyin.

bostancı

oğlum insan karısının kardeşine yani gözle bakar mı lan, etik değil bence. madem onu çekici buluyorsun ayrıl ablasıyla ol. dur lan bu da tam etik sayılmaz. siz en iyisi kaynanaya göz dikip herkesi saşırtın, etik bile diz çöker önünüze. lakin kayınbabanızın silahı olmaması daha hayrınıza olur.

böyle bir şey benim gözümde yoktur ama burada kültürel bir analiz yapmak gerekir.

abd'de paran kadar "adamsındır", birçoklarının gözünde. ciklet satarak dolar milyoneri olmuşsan başarılı, saygın birisindir mesela birçok abd'linin gözünde.

türkiye'de ise statü/meslek ile böyle itibar edinilir. mesela bir devlet üniversitesinde profesörseniz çok da fazla para kazanamazsınız. günümüz şartlarında orta sınıf bile sayılmazsınız hatta o maaşla. ama müthiş saygı görürsünüz birçok türk tarafından.

bu ayrım cidden de çok keskindir ve iki kültürü de öğrenirseniz net olarak görülür. yani istediğiniz kadar iyi bir bilim insanı, profesör falan olun abd'de, cüzdanınız çok şişkin değilse tırt bir insansınızdır birçok abd'linin gözünde. ciklet satarak milyonlarca dolarlık servet elde etmişseniz de çok başarılı ve saygı duyulası birisinizdir.

tabii günümüzde bu işler karıştı... yani bu ayrım bu kadar keskin değil artık. yani ülkemizde ne yollarla, hilelerle, torpillerle vs. profesör, diplomat falan olunabiliyor. bunları çok daha iyi biliyoruz artık. ya da abd'deki birçok süper zenginin ne kadar şerefsiz olduğunu halklarının daha fazlası görüyor artık, sosyal medya falan sayesinde.

yani günümüzde bu durum artık iyice flulaştı diyebilirim.

iddianın kaynağı

istediğim bir durum değil. gerçekleşirse de içime bir sıkıntı düşer günüm bok olur fakat dünyanın da sonu olmaz hayat devam eder diye düşünüyorum.

allah korusun. ben öyle hal hatır soracak kadar "modern" ya da görmezden gelecek kadar duygusuz değilim. onca yaşanmışlığın ardından koyabilir. koyar bence ya.

bireyin akademik öğrenimini kendi ülkesi dışında, farklı bir eğitim sistemi ve kültürel yapı içinde sürdürmesidir. bu çerçevede almanya üniversiteleri sıkça öne çıkar; çünkü düşük ya da ücretsiz eğitim imkanları, uluslararası geçerliliği olan diplomalar ve güçlü akademik altyapı sunarlar. devlet üniversitelerinde harçların sınırlı olması, almanya’yı yurtdışı eğitim planı yapanlar için erişilebilir kılar.

almanya üniversiteleri, teorik bilginin yanında araştırma ve uygulamaya dayalı bir yaklaşım benimser. eğitim sistemi öğrenciden bağımsız çalışma, planlama ve sorumluluk alma becerisi bekler. bu yapı, yurtdışı eğitimi yalnızca akademik bir süreç olmaktan çıkarıp, disiplinli ve sistemli düşünmeyi öğreten bir deneyime dönüştürür.

yanlış yolların insanıdır. böyle bulmaca çözülmez. o zaman çözmenin ne anlamı var?

" ey tanrım, anladım her şey boşuna.. "

1844/ 1896 yılları arasında yaşayan fransız şair paul verlaine'in yaşamını, sanatını ve şiirlerini kapsayan yaklaşık 160 sayfalık eser; türkçe'ye erdoğan alkan tarafından çevrilmiş ve 1984 yılında yayınlanmıştır.

paul verlaine üzerine böylesine kapsamlı bir kitap okumak son derece güzeldi, şiirlerini daha iyi kavrayabilmek adına hayatının uzun uzun anlatılması gerekliydi, diğer türlüsü yavan olabilirdi, sanatçıyı anlamak için yaşamını etkileyen olayları da bilmek gerekir.

şimdi ise kitabımıza geçelim;

şairin hayatı ve hayatını etkileyen durumlar oldukça detaylı olarak anlatılmış, kitabın yarısı hayatı ve sanatını anlatmaya adanmış, kalan sayfalarda ise sadece şiirleri yer alıyor.

ben hayatından ziyâde şiirlerine odaklanacağım bu tanımda, keza beni ilgilendiren kısım da yalnızca geride bıraktığı izlerdir, arthur rimbaud ile olan gönül ilişkisi değil...

umutsuzluğun ağır bastığı şiirlerdi benim için, hayat karşısında yorulmuş ve bezmiş olmayı, yüreğinin dağlanıyor olmasını, aşkla yaralanmış olmayı, hâtıralardan vazgeçip vazgeçmeme arasında kalmayı, kendi hâline acıyor gibi olmayı, duygusal bağ kurmuş olsa da yalnızlık dışında servetinin olmamasının burukluğunu yansıtan şiirlerdi.

beklentim daha üst düzeydeydi ama beklentimi hiç karşılamayan bir kitap da değildi, bazı dizeleri oldukça iyiydi.

seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

sapla samanı ayırabilme yetisi önemlidir. bir insanın akademik kariyeri saygı uyandırabilir ama davranış biçimi ya da fikirsel olarak gelişim göstermemiş de olabilir. akademik geçmişi davranışlara saygıyı zorunlu kılmadığı gibi, kişi ya da kişilerin davranış biçimi de akademik kariyeri ya da mesleği itibarsızlaştırmamalı. bireysel olgunluk ve gelişim ile kariyer her zaman örtüşmeyebilir.
mesela cb makamına saygı duyulur fakat bu cb saygıdeğer demek değildir.