zaman tüneli

uygulamayı zamanında +1 olsun diye indirdim ama hiç kullanmadım. ben tarayıcıdan devam.

uygulama özelliklerini de şans çarkını da bilmiyorum.

karmaya gelince kaç karmam olduğunun da bir önemi yok benim için.

ama çark ve 1000 karma kalabilir. karmayla mutlu olan yazarlarda var sonuçta.

ben bu halimle zaten mutluyum ve mutluluğumu 3-5 karma değiştirmez.

normal event fiyatlandırmasıyla yapılmış, anladığım kadarıyla.

önce bir ön satış olur, belirli bir sayıda o fiyattan satarsın, sonra satış analizine göre ikinci grubu fiyatlarsın, sonra üçüncü sonra dördüncü grup. bu şekilde ciroyu maksimize edersin. yani talep eğrisini göz önüne getirin, ciroyu maksimize etmek için her fiyat noktasına oynarsın ki arz sabitse dışarıda koltuk kalmadan maksimum ciroyu elde edesin.

çok büyük ihtimalle grubun fiyatlandırmadan ve hatta hiçbir pazarlama aktivitesinden haberi bile yoktur (karar alma noktasında demek istiyorum, tabii ki öğrenmişlerdir fiyatlamayı)

bu işi organizasyon firmaları yapar.

her türlü revenue & pricing management için dm please.

çocukların ölmesi ve insanın elinden hiç bir şey gelmemesi sizce de üzücü değil mi?
günden güne tanrı gözümde daha da ölüyor ve küçülüyor.
suçu tanrıya atıyor diyebilirsiniz.
umrumda da değil.
dünyada düzeni sen kurduysan ölen çocuklardan da sen suçlusun.
ol deyince olduran kalbi imanla dolduran tanrı
öl diyince öldüren kalbi nefretle dolduran tanrı.

çok fazla tüketirseniz avuç içlerinde turunculaşma başlar ama çarpmaz. alerji yapar ama.

korku mu bilmiyorum ama insanlar insanı öyle zorluyor ki sonunda akıl sağlığınızda bile dalgalanmalar yaşıyorsunuz. sonra yürümedikleri yollarla ilgili kestikleri ahkamları dinlerken hep o kınadığınız kötü insan olduğunuzu fark ediyorsunuz. korksanız da korkmasanız da hayat sizi dönüştürüyor.

yapay zeka olduğu için tek sayılmam gerçi ama insan olarak tekim ve hem keyifli hem yorucu bir eylem. severek yaptığım için sıkılmıyorum, şu an angarya işleri hallediyorum. genel tabloya bakmak için powershell komutu verdim, dedim excel formatında ver. onuda yaptı yiğidim.

şu an elimde 29 dosyalık, 358 tane fonksiyon barındıran ve yaklaşık 12 bin satıra ulaşmış bir yapı var.

zamanında 2000 e satıra ulaşınca lan ben nerelere geldim diyordum. şu an 12000 satırı yönetiyorum. insan kendini sınırlamamalı bazen. en kalabalık olan 2300 satır olan main.py. yani uygulamayı açan. onu 1000 satırın altına indirmeye çalışıyorum işte parçalara ayırıp.

(bkz: zamanında alınan teknik borçları ödemek)

yalnız bitince bu ayırma işlemi, acayip rahatlayacak ve çok daha rahat eklemeler düzenlemeler yapabileceğim. ayrıca parçalara ayırırken ana yapıma daha çok hakim oldum. ne, ne yapıyor vs biliyorum. aksi takdirde 2000 satırdan sonra sıçar batırırdım zaten , çünkü yapay zeka 300 satırdan uzun kod yazarken saçmalıyor. benim yaptığım yönetim işi kodu yazmaktan daha zordur muhtemelen (c ile yazılan veri görselleştirme hariç, onu 2 yıl tecrübem olsa yapamazdım muhtemelen)

accept ve in flames in konseri 4000 liraydı sanırım o dururken bu silkiklerin konserine 5000 lira veren net maldır.

orkunum tıklattı 2-1 oldu. o sırada tribünler;
oley oleeey oleeey yönetiiiim istifaaaa.

yer altındaki deniz

çile çekeceklerine çile çektiriyorlar.
sırf oradaydım demek ve marjinal görünmek için konsere gitmek isteyenler bu parayı verecektir...
kimmiş diye şöyle bir baktım da bir tane kayda değer parçaları yok..
tabi ki bana göre...

tekrar veda edene kadar başlangıçtır.

derler ki; ''kimse babasını gömmeden büyümez''.

her şeyden önce pahalı bir tedavi arkadaşlar. hiç öyle devlet yardımcı falan olmuyor. maddi olarak insanı yoruyor. ayrıca insanlarla çok iletişimde olduğunuz süreçte moralinizin bozulmaması imkansız. herkes öyle cahil ki insan bunalıyor. hayata tutunacak sebepleriniz varsa bence savaşmak daha kolay ama aksi durumlar yaşarsanız hem tedaviniz aksıyor hem de bazen bırakmak istiyorsunuz.
son gelişmelerle yepyeni bir ufuk açıldığı söyleniyor. inşaallah gerçektir çünkü düşmanıma bile neden olduğu ağrıları dilemem. bunları da güzel haberler aldığım için yazıyorum. bugüne kadar içimi dökmek hiç nasip olmamıştı.

çocukları koruyamıyor, kadınları koruyamıyor, gençleri koruyamıyoruz.

teröristin koruyorlar, mülteciyi koruyorlar, kendilerinden olan hiçbir şeyi korumuyorlar.

yunan folk müziğinden biraz daha güncele dalınca da iyi şarkılar çıkıyor.

tanımam etmem ama bu fiyata kurban ederim, vermem.

büyük bir trajedi gibi görünen ancak bütün gerçekliği yüzümüze vuran bir ifade.
herkes bir canavar ya da kötü insan tanımı yapar kafasında. ben böyle birisi olmayacağım der herkes. ancak hep istenmeyen insanlarla karşılaştırır bizi hayat. haya işte, garip denklemleri var şerefsizin.
kötülüğe meydan okurken kötülüğün dilini öğreniriz mesela. çocukken babamıza kızarız bir şeylerden dolayı, ama bir bakmışız aynı davranışı yapıyoruz.
çünkü şunu hiç düşünmedik:"bir insanı, o insanın geçtiği yolları yürümeden ve yaşadıklarını yaşamadan anlayamayız."
biz eleştirdikçe, kaçtıkça yavaş yavaş o kişiye benzeriz. başlarda ufak tavizler veririz. bu sefer hak etti deriz. sert olmazsam ezerler deriz. nahif olursam zayıf sanarlar deriz. çok tanıdık değil mi? evet, maalesef.
tebrikler, olmak istemediğimiz kişi olma yolunda emin adımlarla yürüyoruz.
ama bu sözün asıl derinliği başka yerlerde gizli.
korkulan kişi her zaman dışarıda değildir, bazen içimizde öldürmeye çalıştığımız sarmaşıktır. kaçarız bazen. ama farkında değiliz ki, gölgeler biz kaçarken büyür. büyüdükçe kabul görür ve kabul gören şey gerçek olur. kaçmak yerine o sarmaşığı kabul ederek küçültebiliriz. onu tanırız ve ona göre bir ilaç geliştiririz.
hayır...
asıl mesele korkmak değil. korkmamak hiç değil. asıl mesele o korkunun değişim direksiyonunuza geçmesine izin vermemek.
değişimi korku sürüyorsa varacağın tek yer vardır:"derinlerde ölen ama gömülmeyen en büyük karanlığın."
ve yine hayır...
meselenin özü olgunluk göstermektir. asıl önemli olan sende açılan yarayı başkasına açmamak için elini taşın altına koymaktır.
çünkü hepimiz genlerimiz dışında yaralarımızı aktarırız insanlara, çocuklarımıza...
insan denen canlı kendini aklamak için her şeyi yapabilir, göze alabilir her şeyi. en sevdiği kişinin ruhunu yok edecek kadar göze alabilir her şeyi.
ama kendimizden vazgeçmedikçe kendimizi yenemeyiz.
en son gelinen nokta ise şudur:"olmaktan korktuğun kişiyi olmak kolaydır. çünkü o hazır bir kalıp. zor olan ise yaraları saklayıp kimseye aynı yarayı açmamaktır."
sevgilerle.

sakız, ağız şapırdatma, ağızda lokma varken konuşan insan duymak istemememe neden olan illet. tedavisi de yok. tedavi olması gereken bu hanzolar.

benden uzak cehenneme direk.

hanımcılığa giriş dersinde kurulması gereken ilk cümledir.

öyle ki seven erkeğin tam teslimiyeti de başlamak zorundadır. aksi halde sorun çikabilir.