zaman tüneli

şeriatta kadının ne özgürlüğü var ki istediği gibi giyinme özgürlüğü olsun? kuranda sanki bir malmış gibi ganimetten sayılan bir şeyden bahsediyoruz.

kömür havzasının ilk işçileridir. madenciliği turklere öğretmişlerdir. (1890'lar).

çık sokağa sor kimse bilmez.

otomatik polo sürenler ve tüm diğerleri ile birlikte bir toplumda yaşayan kimsedir . dolayısıyla da toplumda yaşamanın kurallarına uyması gerekir. bebeği yeni uyutanların, kematerapi almışların, yüksek seslerden korkan ve tedavi gören kimselerin de toplumda olduğunu hesaba katarsak, kendisinin zevklerini anlaması beklenmeyen kalabalıklardan oluşuyoruz. hayvanlardan ve doğadan da.

az bı göz attım geneli sömürgeci fransızlar. siz önce dönün de kendi milli takımınıza bakın lan önce. sonra sağa sola demokrasi getirir burnunuzu sokarsınız.
meraklılarsa teröristleri bunlara dehleyelim, alıp beslesinler.

şeriatın şeriat olması sebebiyledir.
şeriat propagandası yapanlar şeriatın kalan kaidelerinden de pek söz etmez, şovunu yapar, sloginizmi yüceltir, rolünü oynar geçer. bir dahaki rolüne kadar, esen kalırız, kalırız değil mi?

ben değilim... şöyle ki; avokado aslında tam bir ya çok sev ya hiç bulaşma meyvesi...
bir kere görüntüsü çok karizmatik, dışı zırhlı, içi yumuşacık, ortasında da bildiğin tarih öncesi fosili gibi çekirdek. ama asıl mesele dokusu. tereyağımsı, kremsi, sürülebilir… kaşıkla alıyorsun, ekmeğe sürüyorsun, zeytinyağı, limon, tuz değdi mi olay tamam. ben avokadoyu sağlık makalesi olduğu için değil, o pürüzsüz ağız hissi için tüketirim. ama yine de sağlık muhabbetiyle şişirildi iyice. iyi yağ, süper gıda, temiz beslenme falan derken herkes kutsal obje muamelesi yapmaya başladı. oysa tek başına yediğinde çoğu insanın tabi benim de eh işte diyeceğim bir tat.

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrggggggggghhhhhhhhhhhhh wwwwwwoooooooaaaaaaaaaaaarrrrggghhhh

bu versusun kuklacısının versusta bulunmadığı kıyastır.
kime ne zaman ne tepki verileceğine kapital karar verir. ne zaman ümmet, ne zaman millet, ne zaman soydaş olunacağı falan hep kapitain yönüne göre seçilir.

aparkat değil miydi lan o. biz daha adını bile bilmiyormuşuz.
ryu'dan öğrendik la biz onun hasını. şimdi taktaktuken çekmeye çalışıyorum da dönerken yol kat etmekte sıkıntı yaşıyorum.

çorbası fena olmuyor aslında..

hele bir de bunu yiyen bir tosbağa varsa hiç çekilmez.*

çok severim..
bildiğin bonsai tribinde takılan sebze... küçük küçük orman kuruyorsun tabağa. çatalı daldırınca amazonları katletmiş gibi hissediyorsun. o görüntü bile başlı başına keyif.

kendi evini yıldırımlarla vurmasın diye insanlar tarafından paratoner takılarak önlem alınan, bu çözüm karşısında çaresiz kalan sonsuz kudretli tanrının dağları yaratmış olması muazzam bir kanıttır.
hemen kelime-i şehadet getirip takkeyi takıp teravih namazına koşuyorum. ben evet diyorum sen de var mısın dinsiz kitapsız kâfir, allah'a şirk koşarken dalağı şişen dostum. hadi gelin de saf tutalım. yoksa ne kaybedersiniz olm?

apo'nun ölmüş anası ve bacısını sözlüğün totemcileri öpsün de konudan bağımsız olarak bu zizek dallamasında tam 31'ci tipi yok mu ?

bu tip iddialar genelde cehaletin fanteziyle birleştiği, çamur at izi kalsın mantığıyla üretilen ucuz sağcı dedikodularından öteye gitmez.
öncelikle şunu netleştirelim bu anlattığınız senaryo ne diyalektik materyalizme ne de hayatın olağan akışına sığar. bu iddiayı ortaya atanların zihin dünyası, belli ki siyasi bir tartışmada fikir üretemeyince bel altına sığınan bir acziyetin mahsulü.
devrimci ahlak dediğimiz şey, senin o bacı, avrat, cima üçgenine sıkışmış kirli zihninin çok ötesindedir. bizim literatürümüzde yoldaşlık, mülkiyet ilişkilerinin (kadın da dahil!) reddi üzerine kuruludur ancak bu reddediş, bir başkasının mahremini talan etmek değil, insanı metalaştıran her türlü bağdan özgürleşmektir. kapıya şapka asıp içeride iş pişiriyoruz demek, ancak burjuva yozlaşmışlığının ya da ucuz bir seks komedisinin senaryosu olabilir.
bak efendi, o kasket senin sandığın gibi bir meşguliyet tabelası değil, işçinin alın terinin ve barikatın onurudur. devrimci yoldaşlık hukukunu, kendi kirli aile yapınızdaki mülkiyet hırsıyla ya da bastırılmış cinsel fantezilerinizle karıştırmayın. bizim kapımızda şapka asılıysa, içeride ya memleketin kurtuluşu planlanıyordur ya da bir sonraki grevin bildirisi yazılıyordur.
bir devrimcinin sizin "cima" dediğiniz o tantanaya ayıracak vakti olsaydı, bu sömürü düzenini yıkmaya ömrünü adamazdı. o şapkayı kapıya asmak yerine önüne koy da, fikir üretemediğin yerde neden bel altına saldırdığını bir düşün. bu anlattığın masal, ancak senin gibi "anlatanın yalancısı" olanların vizyonuna sığar devrimcinin hayatında böyle ucuz bir tiyatroya yer yoktur.

şimdi diyelim ki ben bi yerde oturuyorum ve ilerden bi tane karşı cins arz-ı endam eyleyerek geliyor. böyle anlarda ilk beden ölçüleri takılıyor gözüme. zaten anlıyoruz bence gelenin fiziğinden az çok güzelliğini.

sonra yaklaştıkta memelerine ordan da yüzüne doğru gidiyor bakışlarım. geçip gittiğinde de götüne bakıyorum. böyle önümden geçerken günebakan gibi kafam dönmese keşke ama o fiziğin ardındaki götü görme isteğime engel olamıyorum.

yok cafede çay bahçesinde karşıma oturduysa full yüzüne odaklanıyorum. aşağıda derin göğüs dekoltesi olsa da hep gözüne gözüne dikiyorum gözlerimi. hani bak ben burdayım gör beni, farket beni, oyana salla beni, bu yanna salla beni, al göğsün üstüne, yavrum yuvarla beni minvalinde dik dik bakıyorum.

bu niye yasaklanmadı ya? canlı canlı uyuyan arkadaşını yemeye çalışanını gördüm. ölüyü, diriyi, bitkiyi, hayvanı ne bulursa yiyor. düşük bütçeli yamyama bak sen sorsan ataları dinozor. linçlememiz gerekirken her yerde her şekilde yemeye başladık. bi yerde domuza haksızlık edildi. kesinlikle yapıldı bu.

aralarında alain badiou, angela davis ve slavoj zizek gibi isimlerin olduğu 33 feylesof, apo denilen teröristbaşı için umut hakkı çağrısı yaptı.

kendisini tanımıyorum ama enerjisi çok hoş bir yazar.

dört paragrafı geçmediği sürece mutlaka okuyup, okuduğum gibi de anlamaya çalışıyorum.

iyiki yolu düşmüş buralara.

afganistan içine sızdırılmış taliban hücreleri uyandırılarak pakistana saldırmaları sağlandı. önce hindistan bu işe memur edilerek işe gönderildi ama çabucak eline yüzüne bulaştırınca daha ucuza çalışan bir gurup bulundu. peki ama neden?
iran bu sıralar defteri dürülmek üzereyken birden pakistan neden gündeme geldi dersiniz? dikkat ederseniz çini yalnız bırakma operasyonu devam ediyor. bu defa da pakistan harcanmak, olmazsa yıpratılmak isteniyor. bizim daha önce pkk ile enerjimizi boşa harcadıkları gibi yıllar sürecek ve bitmeyecek bir mücadeleye sürüklenmek isteniyor.
satranç savaşı devam ediyor gibi,