zaman tüneli

hiçbir şeyden gocunmayan erkektir. erkek gibi erkektir.
ben değilim.

bugün öyle bir sabah yaptı ki coşkun sabah abi, yok böyle sabah.

üslup her şeydir arkadaşlar. yenmeyecek gibiyse yapan da biliyordur zaten eşek değilse. onun haricinde, yersin ama beğenmediğin şeyi de "ben şöylesine alışığım. bizim oralarda böyle yapıyorlar" dersin. hem beğenmediğini söylemiş olursun hem de kalp kırmamış.

çünkü, sen kötü yapmışsın demiyorsun. benim ağzım, damak tadım buna alışık değil diyorsun. biraz bit yavruluğu, biraz satış becerisi her şeyi çözer.

çevirisi kulağıma her daim tuhaf gelen kemik.
fonksiyonel olarak gözyaşı kanalı kemiği gibi bir şey olsa gerek.

üzerinde bir çukur bulunur ve bu çukurda da gözyaşının toplandığı saccus lacrimalis denen keseyi barındırır.
gözyaşı buradan gözyaşı kanalına, ardından da burna açılan bir boşluktan dışarı doğru akar.
bu yüzden ağlarken sümüklü birine dönüşürüz, yazık bize.

sayfayı yeniliyorum başlıklarla birbirimize göz kırpıyoruz.

bende yoldaş'a sesleniyorum;
npc'ni yaptır. satışa koy. kaç bitcoin ettiğini göreceksin.

benimdir. yemek bir aşktır.

yemek yeme şekli olarak erol taş'ı kendine rol model edinmiş bireylerin döke saça ve ağzını şapırdata şapırdata yemek yemesi durumudur. en sevmediğim yemek yeme şeklidir, ne o öyle görmemiş gibi. az sakin lütfen.



https://www.youtube.com/watch?v=vqe4xdwh8ek

devletin bireyi tamamen kontrol altına alma, köle bile değil, kutusunda tavuk yapma projesidir.

üretimdeki gücünden koparılan, bireysel fark yaratamayacak insanlar öznelikten nesneliğe evrilecektir.

çiftlik hayvanlarının hepsinin evrensel temel geliri var.

ev sahibi olmanın adım adım yokedilmesi de aynı derdin soyudur.

(bkz: karnıyarık pilav cacık kombinasyonu)

bir bok anlamıyorum.

çünkü matematiksel temelini bilmiyorum.

t: gözyaşı kemiğinin orijinal latince adı.

yüzümüzdeki en küçük kemiklerden biridir. türkçede genelde “gözyaşı kemiği” denir. ama latincesi os lacrimale'dir

şöyle basit düşünelim:
gözünüzün iç tarafında, burnunuza yakın köşede minicik bir kemik var. büyük ihtimalle şu ana kadar hiç dikkatinizi çekmedi ve varlığını dahi bilmiyorsunuz, heh işte o os lacrimale. bu kemiğin görevi tek başına büyük bir şeyler yapmak değil; ama gözyaşının doğru yere akmasına yardımcı olan yapının bir parçası. yani aslında şahsi düşüncem bence baya bir iş yapıyor..

gözümüz her daim az miktarda yaş üretiyor. bu yaş:

gözümüzü nemli tutar
tozları temizler.
sonra bu gözyaşı gözünüzün iç köşesinden burnunuza doğru bir kanala akar. işte gözyaşı kemiği, bu gözyaşı kanalının geçtiği kemik duvarın bir kısmını oluşturur.

o yüzden ağladığımızda:

gözyaşı gözden akar
bir kısmı da buruna gider ve burnumuz akıyormuş gibi olur. *

bunun nedeni işte bu gözyaşı kanalı sistemi ve onun içinde bulunduğu gözyaşı kemiğidir.
konumu eğer kafalarda oturmadıysa şu şekilde bir görselle daha açıklayıcı ve "heeee burası mıymış" farkındalığı olabilir

tanım: her şeyde düzen varmış gibi görünse de aslında her şeyin entropi ve pratik zeka ile döndüğünü itiraf eden ironik aforizma.

yazarların taraflı,yanlı davranması.

müzikte yeni bir rock çeşidi.

yaşamdan örnek verecek olursak daha iyi anlayabiliriz belki…
- mesela pisa kulesi, kule eğik olmasına rağmen ağırlık merkezi tabanının içinde kaldığı için devrilmiyor ve statik dengede kalıyor.

- basit örnek verecek olursak, masada duran bir kitap…. kitabın ağırlığı aşağı doğru etki ederken masanın uyguladığı tepki kuvveti yukarı doğru aynı büyüklükte oluyor. bu yüzden kitap hareket etmiyor.

- küçükken oynadığımız halat çekme oyununda, iki tarafın eşit güçte kalması da statik dengedir. iki tarafın kuvveti eşit olunca halat ortada sabit kalıyor ve sistem dengede oluyor

meclis lokantası. fütursuzca, arsızca ve ar damarı alınmışçasına. zehir zıkkım zemberek olsun bedduasına zenginlerden özlemin kalbi kırıldı.

iç işlerine bakan gürlek'ten rica etti; biz devlet büyüğüyüz ve bizi hedef gösteriyorlar, allah rızası için müdahale edin dedi. bakan da inşallah halledeceğiz diye cevap verdi.

(bkz: potpuri)

kendisi gibi olmayanlara ve düşünmeyenlere karşı en uç faşistlikleri uygulayanların -hatta öldürenlerin- maruz kaldıklarını iddia ettikleri ve sürekli mağdur edebiyatı yaparak ağladıkları konudur.