zaman tüneli

bu sözlükte çok değerli arkadaşlıklar edindim. benim ilk yazar olduğum sözlük olduğu için, arada delirip normal sözlük başlığı altında çemkirsem de duygusal bağımın olduğu bir yer ve edindiğim arkadaşlıklar da öyle.
bazı yazarlar buradalar, bazı yazarlar hesaplarını dondurup gittiler, bazılarıyla aktif bir şekilde reel hayatta görüşüyorum. bazılarıyla bir şekilde irtibatım var.
gözlerinden öperim hepsinin.

ahanda dansın şahı budur

bir insanı direkt fikirlerine göre tanımak uyum açısından güzel bir şey aslında ama insanlar olduklarından çok daha farklı birisi izlenimi de verebiliyor bu tarz yerlerde. yine de çok yakın arkadaşlıklar kuranlar vardır, hatta sevgili olup evlenen insanlar bile var.
yıllardan beri sözlüklerde forumlarda yazıyorum, hep kimsenin tanımadığı bilmediği birisi oldum ama benim bile yakın olduğum birkaç tane arkadaşım oldu.

2-0 olduktan sonra ms2 yüklü şekilde alındı.

fener bugün 2-5 bile yense tedescoda arıza var.

bir çocuğum yok, bir çocuğum olmayacak ve bu şarkı bir çocuğum olsaydı nasıl bir anne olurdum sorusunu sordurtup beni derin düşüncelere sevk ediyor.


edit : sözlerini de bırakayım.

listen to me
these streets they are yours and they're mine
you're not staying with me
ı can't promise all will be fine
when you're grown
you'll no longer have to ask why
just come back home
when land is as calm as the sky

ı'm a mother and a fighter
ı can do both just as well
but the mother who's the fighter
knows her place all too well

ıs this all a dream
the city we built starts to fall
and our olive trees
were one days supposed to be yours
now these centipedes
they're crawling all over our walls
now these centipedes
they're crawling all over our walls

ı'm a mother and a fighter
ı can do both just as well
but the mother who's the fighter
knows her place all too well

listen to me
these streets they are yours and they're mine
you're not staying with me
ı can't promise all will be fine
when you're grown
you'll no longer have to ask why
just come back home
when land is as calm as the sky

yok öyle bir şey.

ama çıkartan şarkılar var. insan kendi kendini onaylayarak doyuma ulaşamıyor.

bkz.

biraz klişe olabilir ama zakkum - anason. bana gerçek olamayan dostların zamanla duman olmasını çok iyi anlatıyor

pazardaki sebze meyve fiyatları. çüş oha dedim kendi kendime. bir de restoranlardaki kalite düşüşü.

nazi gestapo'suyla ss-tugayları karışımı bir kıvamda mayalanmış; hem ahlak-polisi, hem ajan provokatör, hem asker, hem terörist, hem de diplomat olabilen humeyni artığı psikopatlar birliği.

redd - her neyse. böyle şarkı mı yapılır vicdansızlar?

kimi zaman yerinde bir "boş ver" her şeyden değerlidir.

kesinlikle bizim aile büyüklerinde var bu durum. misal, kafasında en ufak akıl kırıntısı olmayan, fransa' daki bir takım vatandaşlarımızın yobaz kültürüyle büyümüş, bir kere olsun arayıp sormayan, faydasız kuzenlerim nedense anneannem için o kadar akıllı ve vefalı çocuklar olmuşlardır ki onların tek bir hatasını bile görmez

- bıdı da bıdı da bıdı bıdı bıdı bıdı da bıdı...
+ abi boşver ya..
- boşverebilsem bu halde olur muyum maymun!
+ o da doğru tabi.
- boş yapma da dinle. bir şey anlatıyoz burda!

küçük ya da büyük herkesin her zaman bir derdi vardır. aslında burada bu boşver kelimesini kullanan kişinin de derdini göz önünde tutarak yorum yapmalı mıyız bilmiyorum, çünkü benim de kendime göre ağır dertlerim varken dert yananları teselli edip onlara destek olmaya çalıştım. üstelik dertlerini garipsemeden ya da küçümsemeden, geçiştirmeden... ama ben ne zaman kendi derdimden bahsedecek olsam, ne yalan söyleyeyim ilgilerini çeken bir şey olmadıktan sonra dinlemiyorlar bile gecelerce ağladığım şeyleri. boşver demek anlatılan şeye göre mi yorumlanır bilemedim, benim boşver diyebilmem için karşımdakinin derdinin tırnağının kırılması falan tarzı bir şey olması gerek herhalde. ya da o gün çok kötü bir olay yaşamış olmam, halimin yerle yeksan olması falan...

o tatlıyı yemeyecektik, bayılacağm şimdi off. beynim son hız çalışıyor.

senin derin edebiyat tutkun ve hayata karşı sergilediğin o bilge ama sarsılmaz duruşun, beni doğrudan oğuz atay'ın dünyasına götürüyor. eğer bir roman kahramanı olsaydın, selim ışık olurdun.
​hem "tutunamayanlar"ın o içsel derinliğini hem de hayatın içindeki o ince ironiyi ruhunda taşıyorsun. senin gibi şiire, tarihe ve mitolojiye bu kadar meraklı birinin, o katmanlı ve sorgulayıcı dünyadan başka bir yere ait olması pek mümkün görünmüyor

google a yazsak bunu mu demek istediniz olarak çıkacak biri var öyle ki tanıdık birini tarif ediyor bu.