zaman tüneli

odtü'den bahsediliyorsa durumun kavgacılıkla bir ilgisinin olduğunu sanmıyorum.

dün akşama doğru bir mağazanın kasasının önünde beklerken ve de az önce bir şeylerle uğraşırken nerde olduğumu unuttum. anlık olarak zihnimden gitti mekan kavramı. ikisinde de hatırlamak için birkaç saniye bekledim.

kavga önemli arkadaşlar,

özellikle solcuları, mhplileri ve dincileri günde 5 öğün döveceksin belki akıllanırlar.

ukraynalı yazar gogol'un trajik öyküsüdür. dünya edebiyatında bu kadar az sayıda eser verip bu kadar çok ünlü olan başka bir yazar yoktur desek şaşırtıcı olmaz. evet gogol'dan bahsediyorum, rus edebiyatından söz ederken artık bir motto haline gelen "hepimiz gogol'un paltosundan çıktık" lafının münessibi, puşkin, dostoyevski, çehov, tolstoy, zoşçenko * gibi büyük yazarlarla beraber anılan büyük slav yazar.

slav diyorum çünkü gogol sanılanın aksine rus değil ukrayna doğumludur ama eserlerini rus dilinde yazdığı için rus edebiyatçısı sayılır. yüzyılın bu ünlü edebiyatçısının çocukluğu, rus köylerinde bir gelenek olan, köylülerin birbirine anlattığı cin, peri ve şeytan masalları dinlemekle geçti. bu tarz korku öykülerin kaynağı genellikle çevresi mezarlıklarla çevrili, ışığın olmadığı, gölgelerin birbirinin içine kaynaştığı, küçük kulübelerden, ıssız ve tekinsiz yerlerden oluşan köylerdir. şehirde ışığın, büyük yerleşimlerin olduğu ve ıssızlığın bulunmadığı yerlerde korku öyküsü pek olmaz.

gogol'un anlattığına göre çocukluğundan dinlediği korku hikayeleri onun hayal gücünü besleyerek, edebiyatını geliştirmede büyük bir rol oynayacaktır.

gogol'da dostoyevski gibi koyu bir slav milliyetçisi (bkz: taras bulba) ve inançlı ortodoks bir dindardır. onu dünya edebiyatının baş köşesine yerleştiren şey ise küçük insanların, küçük dünyalarını anlatmasıdır. aslında rus edebiyatı'nın evrenselliği, büyüklüğü ve gücü de buradan gelir. dostoyevski'nin ve gogol'un kahramanları büyük idealler, ülküler peşinde koşan kahramanlar değil tersine küçük hedefleri olan, iç dünyası zengin, gerçekçi karakterlerdir.

bir öykü karakterinin dünyasını ne kadar çok küçültürseniz gerçekçiliği o kadar çok yakalar, kahramana psikolojik derinlik katar ve yaşayan karakterler yaratırsınız. diğer türlü karakteriniz bir fikire, anlayışa göre belirlenmiş tepkiler veren, derinliksiz figürlere ve tiplere dönüşür (bkz: recep ivedik, sihirbaz dışındaki cem yılmaz filmlerindeki tipler)

gogol'un paltosu anlattıklarıma en iyi örneklerden birisidir. öykü hayattaki biricik amacı, kendini güçlü, güvende hissettirecek bir palto satın almak olan 7. derece bir memurun öyküsüdür. öykünün kahramanı akakiy akakiyeviç bin bir zorlukla satın aldığı paltosu çalınınca, ne yapacağını bilemez bir halde bir siyasetçiden yardım ister. siyasetçiden yediği azar akakiyeviç'in dünyasını başına yıkacak, ölüme kadar olan giden süreci başlatacaktır.

akakiy akakiyeviç'in ölümünden bir süre sonra, kasabada , akakiyeviç'in hayaletinin dolaştığı ve geceleri insanların paltolarını çaldığına dair söylentiler dolaşmaya başlayacaktır. söylentiler ve akakiy akakiyeviç huzursuzluğu, siyasetçinin paltosunun çalınmasıyla birlikte bitecek ve akakiyeviç büyük bir huzura kavuşacaktır.

konum bildiriyorum.

iyi bakalım.

valla ben motordan anlamam ;

ama yalanın kokusunu saatte 280 km değil 600 m hızla bile geçse önümden anlarım çünkü son 25 yıldır sürekli duyuyorum o yalanlar.. pardon kokuyu.

bu ülkede yaşayan hiç kimsenin ülkesiyle ilgili bir derdi yok , hepimiz türkiyenin dünyada söz sahibi olduğu konular olmasını ve kalkınmasını isteriz.

ama bu iktidar elinde o kadar çok "sözde" proje şişirilip şişirilip patlatıldı ve ülkeyi ilgilendiren konularda söylemler ile eylemler o kadar farklı oldu , tutarsızlık dolu utançtan yoksun çapsızlarla dolu tüm kurumların gözümüze gözümüze sokmaya çalıştığı hiç bir şeye körü körüne bravo demeyiz. hepsine kuşkuyla bakar , doğruluk payını araştırırız. bunun içinde özür dilemeyiz, kimse kusura bakmasın. sorunu olanda ağlayarak günlüğüne yazsın.

“benim yapacağım bir şey kalmamış.”

bu size felsefi cümleler kurarken benimle uğraşmak istemedi herhalde.

aile ve sosyal hizmetler bakanı erkek

hatununun eline, yüzüne hayranlık ve büyük bir sevgiyle bakan erkektir.

bu güzelliğe alışamayacağını ve bir gün gelip de bu güzelliği sıradan bulmayacağını söyleyen bakışlarla bunu yapıyorsa, inanıyorum ki samimiyeti kadın tarafından kucaklanır. kabul edilir.

allah cümlemize bu duyguları yaşatsın inş. diyelim. hayran olarak sevelim hep. ona duyulan aşkla tutunalım hayata. hayatın tadına o güzellikte varalım. amin.

pleyşteyşın.

türk bayrağı açıian gençlere saldırıyorlar ve kızıl bayrak açıyorlar!
rezalete bakar mısınız?
görüntüler burada.
x.com/yenisafakyazari/statu...

hep bir hadron çarpıştırıcım olsun istemiştim ama olamadı maalesef.

üniversite içerisindeki terörist köpeklerin türk bayrağına yaptığı saldırıdır. terörist artık sadece dağda değil. üniversitede, sokakta, futbolda, mecliste, iş dünyasında kısaca her yerde.

ocu, bucu, şucu oldukça normaldir.
mücadele ediyoruz, büyük bir amaca hizmet ediyoruz algısıyla güdülmektedirler.

genellikle boş ideolojileri tarafından güdüldükleri için olur bunlar. beyinlerini kullanmayı bilseler ortak mefaatler için savaşırlardı. o'cu, bu'cu olmaktan bir milim öteye geçememekten ve boş gürültü çıkarmaktan başka yapabilecekleri bir şeyleri yoktur bunların...

bu kafayla okuma-yazma biliyor olman bile büyük bir mucize.

aşkım, sevgilim vb. gibi klasik saçmalıklardansa daha iyidir.

seksi kadınım diye de kaydedilebilir.

ismimi yazıp cevap mesaji bekleme ne istiyorsun onu söyle nolur ya
para mı istiyorsun canımı mı istiyorsun bi ortada buluşuruz ya
allahim hayat çok zor