zaman tüneli

eskiden müzisyenler zayıf, yorgun gözüküyordu. en büyük fizinsel aktiviteleri sahnede gitar taşımaktı... ayrıca sahnede en az iki paket sigara içiyorlardı, tüm bunlarla birlikte müthiş bir müzik vardı ortada...

sonra bir şey oldu...

birileri müzisyenleri spor salonuyla tanıştırdı ve gözlerinin altındaki morluklar, üstünde üç beden büyük tişört ve elinde sigarayla bize hayatının yolunda gitmediğini gösteren adam tam tersi bir yola gitmeye başladı.

önce sigaralar bırakıldı, sonra protein yenmeye başladı bu vitaminsizler... 2015'teki hipster saçmalığı saymazsak saç sakal düzeldi, omuzlar genişledi. artık adam gece üçte stüdyodan eve yürürken şarkı yazan birinden çok sabah on gibi iş başı yapacak olmasına rağmen sekizde spora giden beyaz yakalı gibi bir hal aldı....

müzik de garip biçimde değişti... şarkılardaki yorgunluk ve dağınıklık gitti, yerine her şeyin fazla temiz, fazla düzgün ve fazla sağlıklı gözüktüğüne inanılan br şey geldi. eskiden adamın sesinden bile geceyi nerede geçirdiğini anlayabiliyorduk. şimdi vokal kaydı o kadar temiz ki müzisyen hayatında hiç buzdolabı temizlememiş gibi hissettiriyor... bence rock müziğin o eski havasını kaybetmesinin sebebi müzik endüstrisi falan değil.

müzisyenlerin kendine bakmaya başlaması.

(bkz: sosyal fobi)

çünkü bir rock grubudur.

her yeni insan yeni bir hikayedir.
benim görüşüme göre bu dünyaya hikayeler öğrenmeye ve hikayeler yazmaya geliyoruz

benim için zor kısım
bazı hikayeleri öğrenmek için kendi hikayeni de anlatman gerekiyor.
ben kendi hikayelerimi sevmem.

kısaca korkma
yeni insan yeni hikayedir sadece.

ben tanışmaktan korkmuyorum da buluşmaktan korkuyorum özellikle de sözlükteki kadınlardan

ekonomik açıdan yeterince gelişmemiş, ataerkil sistemin egemen olduğu yerleşim yerlerinde yaşayan ve o yerleşim yerlerinin karakteristik özelliklerini benimsemiş kişiler için kullandığımız sözcüktür.

13 ağustos 2026 gününden sonra yeni insanlarla tanışmaya çalışma faaliyetlerimi noktalandırmama sebep olacak duygu durumu.

zaten çok fazla insanla tanışmaya teşebbüsüm yok. bazen bazı sosyal medya uygulamalarında kendime yakın gördüğüm bir yorum ya da öğrenmek için arandığım bir bilgi sahibine yazmak dışında bir şey yapmam. ''şu kadın ne güzel olm'' diyip yazdığım kadın sayısı 28 senede 2.8'den 3 etmez. yine de bunlara rağmen asla kimseden cevap alamıyorum. herkesin kendi cevap vermeme nedeni vardır yahut kronikleşmiş bazı durumlardan dolayı kimse cevaplamıyordur bilemiyorum ama artık kendimi iyice yokmuş gibi, hayalet gibi hissetmeye başladım bu tarz sohbet başlangıçlarında. bu da beni korkutmaya başladı. zaten idam edilmiş mahkuma mektup yollamak gibi, kötü hissediyorum. kanada'ya gitmek için bilgi almaya yazdığım ve beni direkt engelleyen o kıza da buradan teessüflerimi iletiyorum.

the tree that moves some to tears of joy
ıs in the eyes of others only a green thing that stands in the way.
...
but to the eyes of the man of imagination,
nature is imagination itself.
as a man is, so he sees.
as the eye is formed, such are its powers.

william blake

direkt şiir değil ama şiirimsi?

gel güzellik
biz de onu aldatalım
ama ben mobil legend bum bum bilmiyorum
ama kiramı öderim
çok iyi araba sürerim
cinsel performansı sonra hallederiz
yaptığın yemekleri iştahla yerim

yeni bir kaos yükleniyor. o zaman orhan baba'dan gelsin. arkadaşlar hazır mısınız?

gazze için toplanan yardım paralarına çökmek herhangi bir hastalık ya da bağımlılıkla açıklanacak bir durum değildir. sek kötülüktür. salt kötülüktür. saf kötülüktür.

gülencilerin deutschland versiyonu oluşum. süleyalamancılar.
cemaat işi böyle biraz, ülkedeki radikal din görüşlerini tırpanlamak için liberal olan bi tanesini çeker devletleştirirsin.
sonra alaman gelir angaje olur.
bu gün operasyon çekmişler.
gelişmekte olan ülke içinde clickler arasında bar kavgası. burunlar kırılacak.

imagine dragons'ın bir dönem rock grubu olarak pazarlandığını hatırlıyorum... 2014 sonlarıydı, radioactive, demons, ıt's time falan çıkınca “alternatif rock'ın yeni yüzü!” diyerek sırf davul, gitar, erkek vokal var diye rock müzik kategorisine koyup ödül falan vermişlerdi.

hatta o dönem ımagine dragons dinlemek biraz rock dinlemekle rock dinlediğini düşünmek arasındaki o ince çizgide yürümek gibiydi. ve insanlar buna rock dediler..

sonra grup büyüdü. allahtan büyüdü ki rock müziğe ihtiyaçları kalmadı.

artık ellerinde gitar tutan adamlar değil, spor salonunda ''kardeşim o şeyi yanlış yapıyorsun...'' diyerek ellerinde ağırlık tutan herifler var ya.

#4037203

kininde boğulman dileğiyle birlikte şunu söylemek isterim. her şeyi bırak biraz kendini geliştir.
seninle muhattap olmayan ile muhattap olmamakla başlayabilirsin.

erken kod adlı kelenderisi kovmanız için size mi küfretmesi gerekiyor?

farsça (kürtçede de var) yeter demek olan "bes" kelimesinden gelse gerek. mezar taşlarında görebilirsiniz "allah bes" yazar mesela. bir de zamanındaki açılım sürecinde "edi bese" olarak da aşinayız kelimeye.

alerjim var yada mideme dokunuyor demek yeterli

misafir umduğunu değil.. amaan boşver, ewed.

kızıl bir el olabilir mi, ewed?