ankara'nın en güzel yanı

(bkz: aspava)

ankara, cumhuriyet türkiyesinin başkenti ve cumhuriyetin kurucusu büyük lider mustafa kemal atatürk'ün naaşına ev sahipliği yapması dışında hiç bir çekiciliği olmayan bir şehirdir.

en iyi hastanelerin orada olması. bir de büyükşehir olmasına rağmen ulaşımın nispeten kolay olması.

şehrin hiçbir şeyi yok ama ankara halkı bir şey olduğuna inandirmaya çalışıyor.

oydu, onun koskoca ankara'da bir sokaktan dönüp gelmesiydi. artık o yok, o sokakları başkasıyla dönüyor. ben zaten eskişehir'deyim.

başkent olup büyük şehir imkanlarını anadolu'ya taşımasıdır. bir de nem yok nem.

sakarya caddesi. sene 90'larin ilk yarısı.

anıtkabir ziyaretidir.

kar yağarken beşevler’den cebeci’ye kadar yürünen ve o an belki de hayatının en huzurlu anı olduğunu düşündürtecek bir sihre sahip olmasıdır. ankara’yı bu kadar unutulmaz yapan şehir değil orada yaşayanlar ve yaşananlardır aslında.

odtü
hacettepe

gün boyu insan istanbul’da dolaşırken ülkenin haline üzülüyor ama ankara’da dolaşırken sadece ankara’ya üzülüyor.

gerçekten sonbaharı çok güzeldir..

baharın inebildiği sisli yamaçlarının olması.

orada yaşamak zorunda olmamam.

nedir bu şehrin en güzel yanı gerçekten bilmem. doğma büyüme ankaralı olmam ve hiç başka bir şehre taşınmadan yaşamanın verdiği alışkanlık mı, arkadaşlarla buluşulan avmler mi, tatilden ve şehir dışındaki üniversitenin dönüşünde seni karşılayan o kasvetli yoğun ama durgun da olan şehrin akışı mı? nedir cidden koyamadım tam adını. ama bir ev gibidir benim için. ailem demektir canım annem babam...
alışkanlıkların bünyede devam ettir beni çağrılarını verdiği, gri beden şehir.

hiç bir güzel yanı olmaması her yanı sıkıcı soğuk memur.

soğuğudur.

ankara’yı entrylerde görünce sebepsiz seviniyorum. memleketçilik yapmak istemem fakat beni gülümseten başlıktır. nedense bir duygusal bağım var. bahçeli 7, karanfil, konur.. 5-10 sene önceki özel halk otobüsleri. ego otobüsleri.. geniş otoyollarda kurulan hayaller. nerelere geldim ayol.

ankara'nın güzel yanlarını insanlara sorduğunuzda benzer cevaplar alırsınız. ankara'yı bilmeyen veya ankara'da anı bırakmamış olan insanlar bu yapılan ankara edebiyatını, rakı edebiyatı gibi bayağılaşmış bir şey olarak görebilirler. anıtkabir'in ankara'da olması güzeldir ancak bunu ankara'nın en güzel yanı olarak değerlendirmek, bu edebiyat kasma işine giriyor biraz.

insan özgür olduğu yeri sever. hayata yeni başlayan ve üniversiteye yeni adım atan öğrenciler özgür kalmayı ailelerinden ayrılmaya bağlarlar ki ben de öyle düşnürdüm. özgür kalmak ile yalnız kalmak arasında ince bir çizgi var. ben bunun ayrımını ankara'da tek başıma yaşadığım dönemde öğrendim.

ankara'da her şey güzeldir ama sürelidir benim için, eninde sonunda biter, bitecek. en sevdiğim, en güzel yanı da budur benim için. ankara her seferinde güzel şeyler yaşatır, bunların biteceğinin farkında olarak.

o kadar boş edebiyattan bahsettikten sonra aynısını ben de yaptım biraz :)

düzenli bir şehir. insan ayrımının uçurumlara ulaşmadığı bir şehir hem. ayrıca anıtkabir'in olduğu şehir, hiç kötü olabilir mi?