aşık olmak

ileride pişman olmanın ilk adımını atmaktır.

hayata dair iç burkan bir detay.

afrodit bu silahı çok iyi kullanırdı;
sevmediği kişileri ileride mutsuz olacakları aşklarla lanetlerdi.
söylerdi erosa
eros oklarını çeker vururdu bahtsızları.

birinden nefret etmekten bir adım öteye geçerseniz, ona aşık olursunuz diyordu, saçma sapan bir filmde.
gerçekten öyle: nefret ve aşkın doğası aynı... aynı kökten besleniyorlar.
arttırıyorum: birine aşık olmaktan bir adım öteye geçerseniz, ondan nefret etmeye başlıyorsunuz.

eğer seda ablamız gibi bir yüreğimiz varsa 60 yaşında da aşık oluruz.
şahsen ben platonik yüksek lisansımı aşktan saymıyorum.
ondan ayrı aşık oldum galiba.
yoksa bu kadar kalp hüznüne dayanacak gücü bulamazdım bunu bana aşk yaptırdı.
hiç yapmayacağım şeyleri yaptım.
onlar nedir? diye sormayın, diyemem ama ben ben değildim, güzeldi be aaaa.
hak edene sevgi adanır.
adres : öbür dünya, cennet kapısı, no 9 evde yokuz. dkkskdkd

kişiyi kendince yanlış anlamaktır, kanımca çok tehlikelidir.

(bkz: yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerim)

burda güzel tanımlamışlar bence.

-baba sen aşk nedir bilirsin.
-bilirim biraz.
-biri var da...
-aşık mısın?
-evet.
-sana bir soru soracağım.
-buyur baba.
-dün akşam iyi uyudun mu?
-uyudum evelallah.
-aç mısın?
-sağ ol baba, gelirken karnımızı doyurduk.
-evladım gözüne uyku giriyorsa sen aşık değilsin, boğazından lokma geçiyorsa sen aşık değilsin.
sözün özü sen sen de olduğun sürece aşık değilsin...

ben size şunu diyebilirim ki ben bu diyaloğu birebir yaşadım.
her zaman her an değil. çok az da olsa hissettim.
ben ben de değildim.
yemek yiyemediğim oldu, gözüme uyku girmedi sırf yanıma geliyor diye.
o gün belki 2 3 saat uyudum ve zımba gibiydim.
ve tarif edemediğim etsem de kelimerin kifayetsiz kalacağı bir şey.
anlatılacak ya da tarif edecek bir şey değil.
aşk eğer buysa çok mükemmel bir şey ama insanı delirtir, mecnun'un aşk için çöle düşüp aklını kaybetmesi olağanmış.
çok kuvvetli bir duygu ben bir an ara ara yaşadım mecnun hep yaşamış ve çıldırmış.
...
aşk çok kuvvetli bir şey. insanın aklı, kalbi bu duyguyla baş edemiyor çıldırması ondan.
şu an anlıyorum ferhat'ın aşkından dağı delmesini.
aşk gerçek bir şey.
aşk, içinde bol özlem olanı ile eşsizdir deneyimlerime göre.
ondan derim aşık olmak istemiyorum içimde büyüyen sevgi istiyorum, sağlıklı bir sevgi.
aşk sağlıklı gibi ama insanın ruhunu da beden sağlığını da yok eder ve bunun farkında olmazsınız.
ama azıcık da minnacık da olsa yaşamak lazım diyorum.
her şeyi onun için yapabilecek kuvvette bir duygu. hatta onun için ölmeyi bile göze alırsınız bu kadar net diyorum abartmıyorum.
aşk bedenen değil manen çok çok körlük durumu, içinde sevginin volkanik patlaması, acıyı iliklerinde hissetmek, insanın içi nasıl acır yaaa inanamıyorum bilmesem inanmam ama bildiğim için inanıyorum.
insanın içi acıması ruhunun acıması her zaman olacak şey değil.
her damla gözyaşı bıçaktan keskin, tarifsiz, çok kuvvetli bir duygu. bir anı bile böyle bir şey.

hayat hiçbir şeyi aşırı bir şekilde kabul etmiyor. hep dengeli olmak gerekiyor. sevgiyi de belli ölçülerde kontrol etmenin faydası var.
zaten "aşk" karşısındaki ile ilgili olmayan kişinin kendini yücelten bir durum. günümüzde de aşk kavramı sadece dillere pelesenk olmuş vaziyette. neredeyse ilişkilerde bir alışveriş durumu söz konusu. "sen beni seversen ben de seni severim", " aldığım kadar veririm" anlayışı hakim. bu kavramı daha iyi gözükebilmek için tüketmekten başka bir şey yapmıyoruz. çağımızın sıkıntısı, çok konuşup konuştuğunu yaşayamama haline dönüşmüş durumda. bana kalırsa çoğu insan "duygusal kısırlaşma" yaşıyor. ben dahil olmak üzere aşk nedir bilenimiz yok. zaten bileni de kesin etiketleyip, dalga geçmişizdir. belki de bu durum dünyaya aşık olmamızdan kaynaklıdır.

siz seviyorken karşı taraf umursamıyorsa dram başlar. geçmiş olsun biraz acı çekeceksiniz.

ömründe bir kez olsun olmayan, yaşamamış sayılırmış.

aman dikkat, vaatlerle kandırılıp istediği konuma çıkmak ya da sırf ego mastürbasyonu yapmak için yanaşan insanlar olabilir. şükür bana yanaşmadı ama çook duydum.

:)
...
:/
...
:(
...
:()
...
;(
...
:|
...
...

aşık olmak kişiye özgüdür bence. herkesin hissettiği ve yaşadığı duygular farklı olabilir. benim için aşk, saçma gelecek belki ama platonik olmalıdır. olmalıdir ki yıllar geçsede o duygular baki kalabilsin. zaten insan 1 kere aşık olur gerisi hep sevmedir. o yüzden özel olan duygunun değişmemesi ve sonsuz olması taraftarıyım. zaten ben aşık olduğum için o özel biri benim için. onu tanıyıpta hayal kırıklığına ugramanin bir anlamı yok
( allah'ım ben farketmeden hangi ara bu kadar bencil bir insan olup çıkmışım. inanamiyorum. bı de kendine aşığım desem tam olacakmış. okuyunca farkettim)
.

insanüstü, kutsal bir idea değildir bunu idrak edince çok daha güzeldir. bir kere de olmaz defalarca aşık olunur. olunmalıdır.

"aşk bir yalaktır, içine düşen salaktır" *

onun basit, normal gördüğü temaslarda senin karnına kıramplar girmesi. üzerinde yıllar geçse de durduk yere aklına geldiğinde yüzünü gülümseten anıların başrolü.

eğer bir çiçek alıp pencerenin önüne koyduysanız,yada bir sokak kedisi gördüğünüzde arkadaş olmaya,bir şarkıya bağıra bağıra eşlik edip bir filme hüngür hüngür ağlamaya başladıysanız, aşık olmuşsunuz demektir.bu duyguyu hiç bir zaman kaybetmeyin.

her gün tekrar yaşadığım
her güneş doğuşunda
her nefes alışımda
ve seni her düşündüğümde

oturup geçmesini bekleyin.

en yaşamak istemediğim his .