başarıyı engelleyen faktörler

eşit ve adil olmayan yaşam standartları, dayatılan içi boş eğitim sistemi, beslenme bozuklukları, stresin bir yaşam biçimi haline gelmesi daha da sayabilirim ama vallahi içim daraldı..

tek sebebi senin mallığın. hala anlamadın mı.

motivasyon eksikliği. eğer yeterince motivasyonun varsa her şeyi başarabilirsin. abartılı istisnalar vardır elbet.

insanın kendisidir. sonuçta tarihe bakıldığında sayılan engelleri aşan insanlar var. insan kendisinin düşmanı olmamayı başarmalıdır

hataları kabullenmek yerine bahaneler üretmek.

yapamazsın,edemezsin diyen kıskanç tayfa yüzünden kendini yetersiz hissetmen ve cesaretinin kalmaması.

özgüven eksikliği.

özgüven fazlalığı.

başarı niye gelmiyor sorusunun cevaplarıdır.

kıskanmak.

risk almamak ve korkak olmak. bazen hayatta ne olursa olsun risk alacaksın, risk aldığın zaman batarsan ve o battığın bataklıktan hiçbir destek almadan kendin çıkarsan hayat cidden daha kolay oluyor o zaman. kolaylık başarıyı da getiriyor en nihayetinde.

insanoğlu korktuğu için, bazı şeylerden çekindiği için hayatında hamle yapamıyor, yapmadığı için de hiçbir baltaya sap olamıyor. hayat aslında bir satranç gibi ya, gerçekten bunun farkında olsak her şey daha çok kolay olabilir.

başarmak istediğin şeyleri çok düşünmek ama eyleme geçmemek. etrafında seni manipüle edecek kişilere kulak asmak yerine, kulak vermek ve etkilenmek. ayrıyeten, sorumluluk bilincine sahip olmamak.

günümüz dünyasında başarı denilen şey - nispeten- mutlak (evrensel) olan yasalara göre hesaplanıyormuş gibi yapıldığı için sağlıklı şekilde belirlenemeyecek olan faktörler.
mış gibi yapmak yerine dünya düzeni, gerçek ve doğal olarak daha geçerli genellemelere gitse biz de daha özgür ve daha eşit bir dünyada yaşıyor olurduk, bugün başarı denilen rekabet çekişmelerinin (artık) gerekli olup olmadığı sorusunu tartışıyor olurduk.
fiziksel ve matematiksel eşitsizlik yasalarını felsefenin becerebildiği tamamlayıcılık ilkesini metafizik inanışlara bağlayabilen insanlar (materyalist liberalizmin kapitalist diyalektiği de bir dogmadır) bugün insan eşitliği ve özgürlüğü ütopyalarının matematik ve fizik yasalar yüzünden - zaten- gerçekleşemeyeceğini iddia edebilmektedirler.

hmm. başarı mı diyorduk. fantastik emperyal dayıların egzantrik yeğenlerinin gündelik yaşamından bahsediliyor sanırım. yoksa eğitim ve öğretimin canlı bireylerde tutunabildiğini ve bunun birikim halinde dönüşüp merkezi sistem ile yönetilebildiğini biliyoruz hepimiz. bu sirkülasyonun içinde bir takım haraketleri (nesne değil de) özne olarak baz aldığımız da 'başarı' denilen o mülk ile karşılaşıyor olabiliriz!? yoksa kişilerin emeğini yok saymak! olacak iş değil!

etrafinizda zararli insanlar olmasi

alüminyumun iç sesi

insanlar sürekli heves kırıyorlar. hedeflerinizi küçük görüyolar. seçtiniz yolda başarısız olacağını söylüyorlar. bizi bu insanlar mahvediyor kendimden biliyorum.

çevremizde bazı insanlar en büyük engel bize aslında.

bunlar hep bahane sayın yazarlar. başarılı olunca her şeyi ben yaptım. başarırız olunca o, bu, şu demek çok ayıp. diyorum bakın: başarısız olmamın sebebi kendimdir. demek ki yeterince uğraşmamışım. hevesimin kırılmasına müsaade etmişim. başkalarının düşüncelerine çok takılmışım.

hareket etmemek.
nerede hareket orada bereket sözü sadece kafiye olsun diye söylenmiş bir söz olamaz hareket olan yerde kesinlikle hayat vardır ve başarı mutlaka gelir.

özgüvensizlik ve erteleme...

başlamamak. başlayın başarı gelir ardınızdan